🔨 Δημοπρασία · 21 Νοεμβρίου 2026 · Lot 218 Λεπτομέρειες →
Theodoros Markellos — Greek painter, landscapes and seascapes

Αναφορά για τον Θεόδωρο Μάρκελλο στο Revista Oriente (1956)

Αναφορά για τον Θεόδωρο Μάρκελλο στο Revista Oriente (1956) — Theodoros Markellos archive

Δημοσίευμα Τύπου — 1956
Revista Oriente , Madrid

ΕΛΛΑΔΑ
Έλληνες ζωγράφοι

Τα δύο τελευταία χρόνια εντείνονται οι πολιτισμικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας. Η ευδοκιμώσα Ισπανική Εταιρεία Κλασικών Σπουδών και το ενδιαφέρον της Γενικής Διεύθυνσης Πολιτισμικών Σχέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και ιδιαίτερα του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, έχουν κάνει θεμελιώδη βήματα για αυτή την εγγύτητα. Από την ισπανική πλευρά υπάρχει πραγματική ανάγκη για τη διαμόρφωση αρχαιολόγων, φιλολόγων και ιστορικών· από την ελληνική πλευρά το ενδιαφέρον είναι διπλό, για την καλλιτεχνική και ιστορική διαμόρφωση, καθώς και για την εργαλειακή αξία της ισπανικής γλώσσας για το εμπόριο με την Ισπανοαμερική. Η πρόσφατη επίσκεψη ορισμένων από τα κύρια στελέχη της Ισπανικής Εταιρείας Κλασικών Σπουδών στην Ελλάδα επέτρεψε την επαφή που διευκολύνει την οριστική οργάνωση του Ισπανικού Ινστιτούτου στην Αθήνα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Μεταξύ άλλων, πρέπει να τονίσουμε την παρουσία στην Ισπανία τριών ελληνικών καλλιτεχνών, που υποστηρίζονται από τη Γενική Διεύθυνση Πολιτισμικών Σχέσεων, οι οποίοι τον τρέχοντα μήνα Ιούνιο παρουσίασαν την πιο πρόσφατη δημιουργία τους σε μια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Tolsón της Μαδρίτης.

Πρόκειται για τους Θεόδωρο Μάρκελλο, Δημήτριο Παπαγεωργίου και Δημήτριο Περδικίδη, νέους ζωγράφους που βρίσκονται στην Ισπανία από έναν χρόνο και ο τελευταίος από δύο. Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η εμπειρία που έφερε σε επαφή τρεις καλλιτέχνες με αποκλειστικά πατριωτική κατάρτιση με το περιβάλλον, το τοπίο και τα μουσεία της Ισπανίας. Η ελληνική τέχνη, σε όλες τις εποχές της, ήταν πάντα ισορροπία, αναζητώντας την έκφραση του πιο εσωτερικού μέσω μιας αρμονικής ολότητας, κάτι που σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί σταθερό χαρακτηριστικό της ισπανικής τέχνης, όπου κυριαρχεί μάλλον το παρορμητικό. Ίσως γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι Βελάσκεθ, και από άλλη οπτική γωνία, ο Γκόγια και ο Σολάνα, είναι οι ζωγράφοι που έλκισαν περισσότερο αυτούς τους νέους Έλληνες ζωγράφους.

Ο Θεόδωρος Μάρκελλος, γεννημένος στην Αθήνα το 1925, είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του στην Εθνική Έκθεση της Ελλάδας, γύρω στο 1952, μια εκλεκτική έκθεση που αναδεικνύει τις νέες αξίες στην πατρίδα. Η φήμη του επιβεβαιώθηκε στην Έκθεση Ελλήνων Ζωγράφων της Θάλασσας, επίσης στην Αθήνα. Στην έκθεση της Μαδρίτης παρουσίασε περίπου είκοσι έργα, όλα τοπία. Το πιο γενικό του χαρακτηριστικό θα μπορούσε να είναι ένας έντονος εντυπωσιασμός, ένας φωτεινός ζωγραφικός τρόπος, αλλά όλα αυτά βιωμένα προσωπικά. Η ταύτιση αλήθειας και φύσης, μια αντίληψη που προέρχεται από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, υπάρχει σε αυτόν ως μια γενική υπόθεση που οδηγεί, αν επιτρέπεται η φράση, σε μια ζωγραφική της καρδιάς παρά του μυαλού. Μια ζωντανή τέχνη, βαθιά αισιόδοξη, ως αντίδραση στο θλιβερό της ζωής, μια φωτεινή τέχνη που ζωογονεί ό,τι δημιουργεί ο καλλιτέχνης. Η ζωγραφική

← View all 679 archival documents  ·  Biography of Theodoros Markellos