— 1957
Φωτογραφία Εκδήλωσης — 1957
"ΑΥΓΗ" 27 Φεβρ. 1958
ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ: ΠΑΛΙΑ ΜΑΔΡΙΤΗ
Η ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΟΔ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
Στη μεγάλη αίθουσα του «Παρνασσού»
Νέος ζωγράφος ο κ. Θεόδ. Μαρκελ-λος παρουσιάζει μια πλούσια δουλειά στη μεγάλη αίθουσα του επαρνασ-σού». Ποιότητα και ποπότητα συνται-ριάζονται άρμονικα και μένει κανείς με αίσθημα ευφορίας μπροστά στη συμφωνία των χρωμάτων που απλόχε-ρα προσφέρονται στο χωματικό σύ-το πανηγύρι.
'Ο κ. Μαρκέλλος είναι κυρίως το-πιογράφος Τα θέματά του από την 'Ισπανία (Μαδρίτ- και Σε-κδία) απ' το Παρίσι και την 'Ελλάδα. Προσπαθεί να μεταδώσει πάνω στους πίνακές του την ίδια έκεινη συγκίν-ηση που αισθάνθηκε μπροστά στο Ι-σπανικό τοπίο. Αφήνεται ελεύθερος στις εντυπώσεις του, δεν τον άπασχο-λούν τροπολήματα σολής. Δουλεύει με τολμη τα χρώματά του, οι πίνακές του είναι πλή- 'ισμένα από φώς, ένα φώς δως που δεν εξουδετερώνει τα χρώματα αλλά τα προβάλλει ε-δλη τους τη λαμπρότητα.
'Ο κ. Μαρκέλλος δουλεύει με ειλι-κρίνεια και έχει πάντοτε ένα θέμα. 'Αντλεί την Εμπνευσή του από το γυ-ρω μας κόσμο. Και η Εμπνευσή του είναι καθαρά χρωματική. Το θέμα εί-ναι πάντοτε το πρόσχημα για την προβολή χρωματικών συνδυασμών που δρίσκονται στη φύση, συγκίνησαν σάν τέτοιοι τόν καλλιτέχνη που προσπα-θεί να μάς τους δώσει πάνω στο έρ-γο του με την κρυφή έλπιδα πως θα μάς κάνει να νοιώσουμε τις ίδιες χα-ρές.
Σ' αυτό το κλίμα κινιέται ο κ. Μαρκέλλος, χωρίς να δεσμεύεται από καμμιά συγκεκριμένη σχολή, μενει πι-στός στη ζωγραφική της παραδοσης. Μια τάση απλοποίησης στο σχέδιο και το χρώμα έμφανίζεται στο τε-λευταίο μέρος του έργου του (τοπία απ' την 'Ελλάδα κυρίως). ένω σε παλιότερους πίνακες δροικεί κανείς έντονες εμπρεσιονιστικες τάσεις. Το ταξίδι του στην 'Ισπανία του έ-δωσε τη δυνατότητα να μελετήσει τους μεγάλους 'Ισπανούς ζωγράφους μα δεν φαίνεται πως αυτή η μελετη τόν επιπρόσθετο. Μελέτησε περισσότερο τό Ισπανικό τοπίο και το φως πρού-πάσποσε να δρει τό χαρακτήρα του. Μα μπροστά στο θέμα του μένει πάν-τοτε ένας δεκτής. Ένας δεκτής γεμά-τος ευαισθησίας. Δεν βλέπει το τοπίο ξεκινώντας από μια δρισμένη διάθε-ση. 'Η διάθεση του δίνεται, η συγκί-νηση γεννιέται μέσα του κι' αυτή τη συγκίνηση μάς δίνει. Μα δ καλλιτέ-χνης δεν είναι μόνον δεκτής, δεν μπο-ρεί να μένει ουδέτερος. Θα περιμένα-με απ' τον κ. Μαρκέλλο να γοητεύ-σει αυτή του την Ικανότητα να δλέπει σε συνθετικά έργα. 'Εχει πιά άρκετη πείρα από την άμεση έπαφη με τη φωση. 'Η έποχη μας δτως κάθε έτοινη δονείται από τα προβλήματα κι' αυτά τα προβλήματα, αυτή η ζωή που κινιέται γύρω μας και μέσα σε μάς είναι τό μόνιο θέμα της τέχνης. Γιατί περιοριζόμαστε μόνο σε χρωμα-τικές άρμονιες, σε ήρεμα ή ταραγμέ-να τοπία Εμω από μάς; 'Η ζωή Έχει άπειρες μορφές
Φυσικά κάθε ένθυμοτορ κάθε καλλι-τέχνης Έχει τό δικό του κόσμο και μέσα σ' αυτόν τόν κόσμο κινιέται. Κι' η συγκίνηση είναι πολλές φορές κάτι τό εντελώς υποκειμενικό. 'Ο κ. Μαρκέλλος ζωνοσαίζει με τό δικό του τρόπο και στό δικό του κλίμα και κα-ταφέρνει σέ πολλούς του πίνακες να μάς μπάσει σ' αυτό τό κλίμα, να μάς δώσει τή συγκίνηση πού αισθάνθηκε. (Δρόμος - 1, Σούρουμο - 15, 'Από-δοσχο - 21, Τοπίο Καστέλλης - 31, Φθινόπωρο - 47, Μασσαλία, δρόμος - 86, Τοπίο Κορινθία - 62, Πάρκο - 36. Αυ-τός έξ έλλος είναι κάτι άλλο και κάσ του σκοπος και μπορώ να πω πως τόν πέτυχε.
ΜΙΛΑΤΟΣ - ΑΡ ΔΗ'
"c Υγειονομική γωνή,"
25 Φεβρ. 1958.
ΣΕΛΙΣ 2α
Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΜΑΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ κ. ΑΓΓΕΛΟΥ ΔΟΞΑ
('Η ε'Υγειονομική Φωνή', έν τή συνεχεί προσπαθεία έμπλουτι-σμού της ύλης της, έγκαινιάζει από σήμερον τακτικήν στήλην τεχνοκριτικής και είναι λίαν εύτυχης ν' άναγγειλη δτι έξησφάλισε πρός τούτο τήν συνεργασίαν τού τόσον γνωστού τεχνοκρίτου και συναδέλφου μας κ. 'Αγγέλου Δόξα. 'Εστι οι (ατροι), πού Ιδιακι-τέρως θεωρούνται ως πελάται τών ζωγράφων, θα ευρίσκουν έφε-ξης είς τήν νέαν μας στήλην μίαν ύπεύθυνον ένημέρωσιν και κα-βοδήγησιν έπι τής Ελληνικής κινήσεως τών εικαστικών τεχνών).
Δύο ενδιαφέρουσες εκθέσεις νέων ζωγράφων στόν «Παρνασσό»: Τού κ. Θ. Μαρκέλλου και τού κ. Κ. Λινάκη. 'Ο κ. Μαρκέλλος, πού έργα του έ-χουν έκτεινη στήν περσινή Πανελλή-νιο, στήν διεθνή τής Μόσχας και στό φιλονωρικό σαλόν τής Μαδρίτης, μάς έρχεται από τήν 'Ισπανία όπου μετεκπαιδεύθηκε έπι τρία χρόνια μέ
νω από έκατο πίνακες ελαιογραφίας μικρούς και μεγάλους, κατά βάσιν τοπιογραφικούς και κατά κυρίον λό-γον από τήν 'Ισπανία. 'Υπάρχουν ό-μως και μερικά κομμάτια από τήν 'Ελλάδα, τήν Γαλλία, τήν 'Ιταλία. 'Ο κ. Μαρκέλλος είναι ένας έμπρε-σιονιστής με στέρεο σχέδιο που μεσα από ένα ρεαλιστικό προγράμμα πάλ-λεται ένα ψυχικό περιεχόμενο. Σ' αύ τό τόν βοηθάει μια ίδιοτυπη χρωμομο ποίηση τών χρωμάτων. Κατορθώνει δηλαδή και στά πιό έντονα και τολ-μητα χρώματα νά δίνει μια θερμότη-τα και μια άπληση που άλλου με-ταδίδεται σ' ένα χασι χλιαρό, αλ-λού σέ μιά ζέστα ψυχική, αλλού σέ μια εξιδανικευτική άναταση. 'Εστι τα ζωγράφα κολοριστικά κομμάτια του αρ. 7, 8, 16, 17, 24, 32, 36, 65, 69 λοιπά, μια φυσική φρευκάδα, ένω σ' αλλα οοκωμάζει με υποβλητικοτητα το φώς, το φώς τής ημέρας αρ. (19) ή τό φώς τής νυχτας (αρ. 34, αρ. 44). Ακόμα και στά πιό αντιπο-ιτικα θέματα, όπως ένα φορτηγό πλοίο (αρ. 80, αρ. 101) ή τό σημα-τωρειο ένδος σίδηρο. σταθμό (αρ. 49) χάνεται η ρεαλιστική σκληρότη-τα κατω από ένα πολύμο ζώης.
'Ενα άλλο χαρακτηριστικό του κ. Μαρκέλλου είνε τό πόσο πολύ άφω-μοιωσε τήν Ισπανική άτμόσφαιρα. Κι' αφού την άπεδωσε μέ γνη-λότητα αρ. 1, 14, 19, 46, 52, 53, 54,, 64κλπ. την μετέφερε άθελητά του και στά τοπία τής Γαλλίας, άκόμα και στά έλληνικα. 'Αλλά ό κ. Μαρκέλλος μάς δείχνει κι' ένα άλλο χαρακτηριστικό του. 'Οτι η τεχνοτροπία του όλοένα και προχωρεί σέ καινούργιες άναζη-τησεις. Μάς τό δείχνουν καθαρά οι πίνακες 83, 86, 87,89 όπου χαράσ-σοντας ένα καινούργιο δρόμο στην τε χνη του άνακαλυπτει και τήν Ελληνι-κή άτμόσφαιρα μ' ένα τρόπο Ιδιαίτε-ρα αισθητικό.
ΠΑΛΙΑ ΜΑΔΡΙΤΗ
('Ελαιογραφία του Θ. Μαρκέλλου)
ύποτροφία τής Ισπανικής κυβερνήσε-ως και έκθετε στόν «Παρνασσό» πά-ντα
Νόμου 5945 σβοσου 114 τό Τ. Σ. Α. Υ.
ΑΠΟ
Τ
του
παι
ται
τρο
τρα
φα
βα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ: ΠΑΛΙΑ ΜΑΔΡΙΤΗ
Η ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΟΔ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
Στη μεγάλη αίθουσα του «Παρνασσού»
Νέος ζωγράφος ο κ. Θεόδ. Μαρκελ-λος παρουσιάζει μια πλούσια δουλειά στη μεγάλη αίθουσα του επαρνασ-σού». Ποιότητα και ποπότητα συνται-ριάζονται άρμονικα και μένει κανείς με αίσθημα ευφορίας μπροστά στη συμφωνία των χρωμάτων που απλόχε-ρα προσφέρονται στο χωματικό σύ-το πανηγύρι.
'Ο κ. Μαρκέλλος είναι κυρίως το-πιογράφος Τα θέματά του από την 'Ισπανία (Μαδρίτ- και Σε-κδία) απ' το Παρίσι και την 'Ελλάδα. Προσπαθεί να μεταδώσει πάνω στους πίνακές του την ίδια έκεινη συγκίν-ηση που αισθάνθηκε μπροστά στο Ι-σπανικό τοπίο. Αφήνεται ελεύθερος στις εντυπώσεις του, δεν τον άπασχο-λούν τροπολήματα σολής. Δουλεύει με τολμη τα χρώματά του, οι πίνακές του είναι πλή- 'ισμένα από φώς, ένα φώς δως που δεν εξουδετερώνει τα χρώματα αλλά τα προβάλλει ε-δλη τους τη λαμπρότητα.
'Ο κ. Μαρκέλλος δουλεύει με ειλι-κρίνεια και έχει πάντοτε ένα θέμα. 'Αντλεί την Εμπνευσή του από το γυ-ρω μας κόσμο. Και η Εμπνευσή του είναι καθαρά χρωματική. Το θέμα εί-ναι πάντοτε το πρόσχημα για την προβολή χρωματικών συνδυασμών που δρίσκονται στη φύση, συγκίνησαν σάν τέτοιοι τόν καλλιτέχνη που προσπα-θεί να μάς τους δώσει πάνω στο έρ-γο του με την κρυφή έλπιδα πως θα μάς κάνει να νοιώσουμε τις ίδιες χα-ρές.
Σ' αυτό το κλίμα κινιέται ο κ. Μαρκέλλος, χωρίς να δεσμεύεται από καμμιά συγκεκριμένη σχολή, μενει πι-στός στη ζωγραφική της παραδοσης. Μια τάση απλοποίησης στο σχέδιο και το χρώμα έμφανίζεται στο τε-λευταίο μέρος του έργου του (τοπία απ' την 'Ελλάδα κυρίως). ένω σε παλιότερους πίνακες δροικεί κανείς έντονες εμπρεσιονιστικες τάσεις. Το ταξίδι του στην 'Ισπανία του έ-δωσε τη δυνατότητα να μελετήσει τους μεγάλους 'Ισπανούς ζωγράφους μα δεν φαίνεται πως αυτή η μελετη τόν επιπρόσθετο. Μελέτησε περισσότερο τό Ισπανικό τοπίο και το φως πρού-πάσποσε να δρει τό χαρακτήρα του. Μα μπροστά στο θέμα του μένει πάν-τοτε ένας δεκτής. Ένας δεκτής γεμά-τος ευαισθησίας. Δεν βλέπει το τοπίο ξεκινώντας από μια δρισμένη διάθε-ση. 'Η διάθεση του δίνεται, η συγκί-νηση γεννιέται μέσα του κι' αυτή τη συγκίνηση μάς δίνει. Μα δ καλλιτέ-χνης δεν είναι μόνον δεκτής, δεν μπο-ρεί να μένει ουδέτερος. Θα περιμένα-με απ' τον κ. Μαρκέλλο να γοητεύ-σει αυτή του την Ικανότητα να δλέπει σε συνθετικά έργα. 'Εχει πιά άρκετη πείρα από την άμεση έπαφη με τη φωση. 'Η έποχη μας δτως κάθε έτοινη δονείται από τα προβλήματα κι' αυτά τα προβλήματα, αυτή η ζωή που κινιέται γύρω μας και μέσα σε μάς είναι τό μόνιο θέμα της τέχνης. Γιατί περιοριζόμαστε μόνο σε χρωμα-τικές άρμονιες, σε ήρεμα ή ταραγμέ-να τοπία Εμω από μάς; 'Η ζωή Έχει άπειρες μορφές
Φυσικά κάθε ένθυμοτορ κάθε καλλι-τέχνης Έχει τό δικό του κόσμο και μέσα σ' αυτόν τόν κόσμο κινιέται. Κι' η συγκίνηση είναι πολλές φορές κάτι τό εντελώς υποκειμενικό. 'Ο κ. Μαρκέλλος ζωνοσαίζει με τό δικό του τρόπο και στό δικό του κλίμα και κα-ταφέρνει σέ πολλούς του πίνακες να μάς μπάσει σ' αυτό τό κλίμα, να μάς δώσει τή συγκίνηση πού αισθάνθηκε. (Δρόμος - 1, Σούρουμο - 15, 'Από-δοσχο - 21, Τοπίο Καστέλλης - 31, Φθινόπωρο - 47, Μασσαλία, δρόμος - 86, Τοπίο Κορινθία - 62, Πάρκο - 36. Αυ-τός έξ έλλος είναι κάτι άλλο και κάσ του σκοπος και μπορώ να πω πως τόν πέτυχε.
ΜΙΛΑΤΟΣ - ΑΡ ΔΗ'
"c Υγειονομική γωνή,"
25 Φεβρ. 1958.
ΣΕΛΙΣ 2α
Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΜΑΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ κ. ΑΓΓΕΛΟΥ ΔΟΞΑ
('Η ε'Υγειονομική Φωνή', έν τή συνεχεί προσπαθεία έμπλουτι-σμού της ύλης της, έγκαινιάζει από σήμερον τακτικήν στήλην τεχνοκριτικής και είναι λίαν εύτυχης ν' άναγγειλη δτι έξησφάλισε πρός τούτο τήν συνεργασίαν τού τόσον γνωστού τεχνοκρίτου και συναδέλφου μας κ. 'Αγγέλου Δόξα. 'Εστι οι (ατροι), πού Ιδιακι-τέρως θεωρούνται ως πελάται τών ζωγράφων, θα ευρίσκουν έφε-ξης είς τήν νέαν μας στήλην μίαν ύπεύθυνον ένημέρωσιν και κα-βοδήγησιν έπι τής Ελληνικής κινήσεως τών εικαστικών τεχνών).
Δύο ενδιαφέρουσες εκθέσεις νέων ζωγράφων στόν «Παρνασσό»: Τού κ. Θ. Μαρκέλλου και τού κ. Κ. Λινάκη. 'Ο κ. Μαρκέλλος, πού έργα του έ-χουν έκτεινη στήν περσινή Πανελλή-νιο, στήν διεθνή τής Μόσχας και στό φιλονωρικό σαλόν τής Μαδρίτης, μάς έρχεται από τήν 'Ισπανία όπου μετεκπαιδεύθηκε έπι τρία χρόνια μέ
νω από έκατο πίνακες ελαιογραφίας μικρούς και μεγάλους, κατά βάσιν τοπιογραφικούς και κατά κυρίον λό-γον από τήν 'Ισπανία. 'Υπάρχουν ό-μως και μερικά κομμάτια από τήν 'Ελλάδα, τήν Γαλλία, τήν 'Ιταλία. 'Ο κ. Μαρκέλλος είναι ένας έμπρε-σιονιστής με στέρεο σχέδιο που μεσα από ένα ρεαλιστικό προγράμμα πάλ-λεται ένα ψυχικό περιεχόμενο. Σ' αύ τό τόν βοηθάει μια ίδιοτυπη χρωμομο ποίηση τών χρωμάτων. Κατορθώνει δηλαδή και στά πιό έντονα και τολ-μητα χρώματα νά δίνει μια θερμότη-τα και μια άπληση που άλλου με-ταδίδεται σ' ένα χασι χλιαρό, αλ-λού σέ μιά ζέστα ψυχική, αλλού σέ μια εξιδανικευτική άναταση. 'Εστι τα ζωγράφα κολοριστικά κομμάτια του αρ. 7, 8, 16, 17, 24, 32, 36, 65, 69 λοιπά, μια φυσική φρευκάδα, ένω σ' αλλα οοκωμάζει με υποβλητικοτητα το φώς, το φώς τής ημέρας αρ. (19) ή τό φώς τής νυχτας (αρ. 34, αρ. 44). Ακόμα και στά πιό αντιπο-ιτικα θέματα, όπως ένα φορτηγό πλοίο (αρ. 80, αρ. 101) ή τό σημα-τωρειο ένδος σίδηρο. σταθμό (αρ. 49) χάνεται η ρεαλιστική σκληρότη-τα κατω από ένα πολύμο ζώης.
'Ενα άλλο χαρακτηριστικό του κ. Μαρκέλλου είνε τό πόσο πολύ άφω-μοιωσε τήν Ισπανική άτμόσφαιρα. Κι' αφού την άπεδωσε μέ γνη-λότητα αρ. 1, 14, 19, 46, 52, 53, 54,, 64κλπ. την μετέφερε άθελητά του και στά τοπία τής Γαλλίας, άκόμα και στά έλληνικα. 'Αλλά ό κ. Μαρκέλλος μάς δείχνει κι' ένα άλλο χαρακτηριστικό του. 'Οτι η τεχνοτροπία του όλοένα και προχωρεί σέ καινούργιες άναζη-τησεις. Μάς τό δείχνουν καθαρά οι πίνακες 83, 86, 87,89 όπου χαράσ-σοντας ένα καινούργιο δρόμο στην τε χνη του άνακαλυπτει και τήν Ελληνι-κή άτμόσφαιρα μ' ένα τρόπο Ιδιαίτε-ρα αισθητικό.
ΠΑΛΙΑ ΜΑΔΡΙΤΗ
('Ελαιογραφία του Θ. Μαρκέλλου)
ύποτροφία τής Ισπανικής κυβερνήσε-ως και έκθετε στόν «Παρνασσό» πά-ντα
Νόμου 5945 σβοσου 114 τό Τ. Σ. Α. Υ.
ΑΠΟ
Τ
του
παι
ται
τρο
τρα
φα
βα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τα
τ
← View all 699 archival documents · Biography of Theodoros Markellos