🔨 Δημοπρασία · 21 Νοεμβρίου 2026 · Lot 218 Λεπτομέρειες →
Theodoros Markellos — Greek painter, landscapes and seascapes

Κριτική έκθεσης Θ. Μαρκέλλου στην εφημερίδα Ακρόπολις (1958)

Κριτική έκθεσης Θ. Μαρκέλλου στην εφημερίδα Ακρόπολις (1958) — Theodoros Markellos archive

Δημοσίευμα Τύπου — 1958
ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ , Αθήνα

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 1958 ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Μ. Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εις τήν μεγάλην αίθουσαν τοῦ «Παρνασσού» ἐκδέχεται, ὑπό τήν υψηλήν προστασίαν τοῦ πρεσβευτοῦ τῆς 'Ισπανίας Χουάν Φελίπε ντε Ρανέρο, ὁ νέος ζωγράφος Φ. Μαρκέλλος 103 ἔργα τοῦ (λάδια), ἐμπνευσμένα ἀπὸ τήν 'Ισπανίαν, τό Παρίσι καὶ τήν 'Ελλάδα. 'Ἐκθέτει ἐπίσης τρία ἀντίγραφα ἔργων τοῦ Γκρέκο, τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ Γκόγια, τὰ ὁποῖα ἐξέτελεσε εἰς μουσεῖα τῆς 'Ισπανίας.
'Ο Μαρκέλλος ἐγεννήθη τό 1925 εἰς τάς 'Ἀθήνας καὶ τό 1948 ἐλήλθε εἰς τήν Ἀνωτάτην Σχολὴν Καλῶν Τεχνῶν, ὅπου ἐσπούδασε μὲ διδασκάλους τοῦ τόν Γεωργιάδη καὶ τόν Κέφαλληνό. Τό 1952 ἐλάβε τό δίπλωμα τοῦ μὲ τιμητικὰς διακρίσεις. Μετέχει τά ἐκθέσεις τῆς 'Ἑλλήνων, θαλασσογράφων καὶ τῆς Πανελληνίου ἐκθέσεως. Τό 1954 μετέβη εἰς τήν 'Ισπανίαν μὲ ὑποτροφίαν τοῦ Ισπανικοῦ κράτους καὶ ἐφοίτησεν εἰς τήν 'Ανώτατην Σχολὴν τοῦ Σάν Φερνάντο μὲ καθηγητάς τοῦ τόν Ντόν Φρανσίσκο Σόρια 'Αέντο καὶ τόν
τοῦ Γκόγια, (τυφεκισμός ἐπαναστατῶν) τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ Θεοτοκοπούλου (Γκρέκο), ποὺ τό σο ἱκανοποιητικά ἀπέδωσε, ὁ Μαρκέλλος κατέχεται ἀπὸ πυρετό δημιουργίας καὶ ἀναδημιουργίας.
Τά ἔργα τοῦ ἀπὸ τή Μαδρίτη καὶ τή Σεγκόδια μᾶς δίνουν ἐλκόνες. τῆς πραγματικῆς 'Ισπανίας, πολύ σωστά δὲ ὁ 'Ισπανὸς κριτικὸς ἔγραψε, ὅτι ἐπλήσιασε καὶ ἐρμήνευσε τή χώρα, τοῦ ὁ 'Ἑλλην καλλιτέχνης καλύτερα, καὶ ἀπὸ πολλοὺς μαέστρους τῆς ζωγραφικῆς 'Ισπανούς.
'Ὁ «Δρόμος» (ἀριθ. 1) ἔχει κίνησι καὶ χρώμα ἢ «Πλάς Εσπάνια» (ἀριθ. 6) μὲ τόν Δῶν Κλχώτη καὶ τό Σάντο Πάντσα ἐνε 100% 'Ισπανία. 'Ὁ «Κῆπος» (ἀριθ. 16) εἶνε χαρά τῶν ματιῶν σὲ χρωματική ἀρμονία. Τό «Ἀπόβροχο» (ἀριθ. 21) διαπήρει ὑγρή πολύτητα. Χαρακτηριστικές οἱ ἐντυπώσεις τοῦ ἀπὸ ταυρούμαχες. Σημειώνων ἐπίσης τήν «Παλιά συνοικία» (ἀριθ. 23), τήν «Καστίλλη» (ἀριθ. 31), ὅπου εἶνε ἐκδήλεσε οἱ
Κοντὰ στά τραῖνα (Μαδρίτη). (Λάδι) τοῦ ζωγράφου Θ. Μαρκέλλου.
Ντόν Κάρλος Σάενς Ντέ Τεχάδα. Εἰς τήν 'Ισπανίαν ἐμελέτησε τούς μεγάλους καλλιτέχνας εἰς τά μουσεῖα καὶ ἐξέθεσε κατ᾽ ἐπανάληψιν εἰς τά Ισπανικά σαλόν. Κατόπιν συνέχισε τάς καλλιτέχνικας ἐκθέσεις στό Παρίσι. Τό 1957 ἐλάβε μέρος εἰς τήν Πανελληνίου ἐκθέσιν καὶ τήν Ἐκθέσιν τοῦ ὑπερωκεανίου «Ὀλύμπια» καθὼς καὶ εἰς τήν παγκόσμιον ἐκθέσιν τῆς Μαδρίτης, ὅπου ἔργον τοῦ ἔτυχε ἐπαλύου.
'Ὁ 'Ισπανικός τύπος ἔχει ἀφιερώσει ἐνθουσιώδη σχόλια διὰ τήν ἐργασίαν τοῦ 'Ἑλληνος ζωγράφου.
Ο τέχνοκριτής Φλγουκουεράλα Φερρέτι, θεωρεῖ τόν Μαρκέλλον «ἀντιπρόσωπον τῆς ζωγραφικῆς φωτεινότητος», ποὺ προσδίδει τήν ἀνωτάτην ἄξιαν εἰς τήν χρωματικὴν ἐκρήνιν μὲ πινελία ἐλεύθερη, ζωγρία καὶ ἐνεργητική».
'Ὁ τέχνοκριτής 'Αντώνιο Κόμπος ἐγράφε ὅτι «ὁ Μαρκέλλος εἶνε λαμπρὸς κολορίστας μὲ τολμηρὴ παλέττα».
Τέλος, ὁ τέχνοκριτής... Μαριάνο Τολίας ἐγράφε, ὅτι ὁ 'Ἑλλην ζωγράφος «ἀπέδωσε τό Ισπανικό τοπίο μὲ περίσσοτερή θέρμη καὶ ἀπὸ μερικοὺς μαέστρους τῆς Ισπανικῆς ζωγραφικῆς».
'Ολες αὐτές οἱ ἐγκωμιαστικές κρίσεις γιὰ τό ἔργο τοῦ Μαρκέλλου εἶνε μέσα στά πράγματα. 'Ὁ 'Ἰελλην ζωγράφος, ποτισμένος μὲ τό Ἑλληνικό φῶς καὶ μὲ γέρες βασικές ἀπὸ τήν διδασκαλία τοῦ Γεωργιάδη, κατώρθωσε νὰ συλλάξῃ ὅλη τή δύναμι καὶ τήν ἰδιάζουσα μόρφη τοῦ Ισπανικοῦ τοπίου, ποὺ τό περιλαμβάνει ὁ μεσογειακὸς ἥλιος.
'Ὅλος ὁ πυρετός τῆς Ισπανικῆς φυλῆς, κατοπτρίζεται, στά θέματα ἀπ’ τήν ‘Ισπανία τοῦ Μαρκέλλου.
'Ὁ καλλιτέχνης, προκιμάμενος μὲ πλούσιο ταλέντο, τολμηρὴ πινελία καὶ ἐλεύθερο, ἀλλὰ χυμώδες σχέδιο, μᾶς ἐδῶσε στά ἔργα τοῦ τήν πραγματικήν 'Ισπανία. Κανένας 'Ἑλλην ζωγράφος δὲν μπήκε στήν ψυχή τοῦ Ισπανικοῦ τοπίου καὶ τής Ισπανικῆς ζωής ὅσο ὁ Μαρκέλλος, ποὺ τήν τραγουδάει σὲ ὅλους τούς τόνους στήν πυρετική ζωγραφική τοῦ.
'Ἄκομα καὶ στά ἀντίγραφα τοῦ
Περισσότερο ἐλεύθερο τό κομμάτι «Παιδιά στόν ἥλιο» (ἀριθ. 65).
Ἀπὸ τά παρισιάν τοῦ ἔργα καὶ τοπία, ποὺ ἔχουν ἀλλο φῶς καὶ ἀτμόσφαιρα, σημειῶνω τό ὑπ’ ἀριθ. 73. (Πρός τή Νότρ Νταμ) καὶ τή «Βιομηχανική περιοχή» (ἀριθ. 75). Τά βαπόρια καὶ τά λιμάνια τῆς Γένοβας εἶνε ὡρανωμένα ἔργα (ἀριθ. 80, 81):
ΤΈΛΟΣ, στό Ἑλληνικό τοπίο ὁ Μαρκέλλος ἐδῶσε τήν ἰδιάζουσα μορφή τοῦ, πλαισιωμένη ἀπὸ τό γεωμετρικό φῶς, τή λιτότητα, τήν εὐγένεια, τή φινέτα:
Ξεχωρίζω, τά ἔργα ὑπ’ ἀριθ. 83 (Κηφισιά), 87, 89, 93, 96 (Πέρραιευς), 97, 99, 100 101 ('Ἀπ’ τό λιμάνι').
'Ἡ ἐκθέσις τοῦ Θ. Μαρκέλλου στέκει σὲ πολύ ὑψηλὸν καλλιτέχνηκό ἐπίπεδο καὶ ἡ λαμπρὴ ἐργασία τοῦ εἶνε ἀποτελέσμα μελέτης, μόχθου καὶ εὔσυνειδησίας, ποὺ πλαισιώνονται καὶ ζημιώνονται μέσα στό δυνατό ταλέντο τοῦ. Οἱ ἀνήσυχες καὶ ἡ τόλμη τοῦ νέου ζωγράφου θὰ τόν ὁδηγήσουν στό μ

← View all 679 archival documents  ·  Biography of Theodoros Markellos