Κριτική έκθεσης Θεοδ. Μάρκελλου στην εφημερίδα Αυγή (1958)

'ΑΥΓΗ' 27 Φεβρ. 1958

ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ: ΠΑΛΙΑ ΜΑΔΡΙΤΗ

Η ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΟΔ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ

Στη μεγάλη αίθουσα του «Παρνασσού»

Νέος ζωγράφος ό κ. Θεόδ. Μάρκελ-
λος παρουσιάζει μια πλούσια δουλειά
στη μεγάλη αίθουσα του «Παρνασσού».
Ποιότητα και ποσότητα συνται-
ριάζονται άρμονικα και μένει κανείς
με αίσθημα ευφορίας μπροστά στη
συμφωνία των χρωμάτων που απλόχε-
ρα προσφέρονται στο χωματικό αυ-
tό πανηγύρι.

'Ο κ. Μάρκελλος είναι κυρίως το-
tιογράφος Τα θέματα του από την
'Ισπανία (Μαδρίτ- και Σενκόβια)
απ’ το Παρίσι και την 'Ελλάδα.
Προσπαθεί να μεταδώσει πάνω στους
πίνακες του την ίδια έκεινη συγκίν-
ηση που αίσθανθηκε μπροστά στο Ι-
σπανικό τοπίο. Αφήνεται έλευθερος
στις έντυπωσεις του, δεν τόν άπασχο-
lούν προβλήματα σχολικά. Δουλεύει με
τόλμη τα χρώματά του, οι πίνακές
του είναι πληρωμένοι από φώς,
ένα φώς όμως που δεν έξουδετερώνει
τα χρώματα άλλα τα προβάλλει ε
όλη τους τη λαμπρότητα.

'Ο κ. Μάρκελλος δουλεύει με ελι-
κρίνεια και έχει πάντοτε ένα θέμα,
'Αντλεί την έμπνευσή του από το γύ-
rω μας κόσμο. Και η έμπνευσή του
είναι καθαρά χρωματική. Το θέμα εί-
ναι πάντοτε το πρόσχημα για την
προβολή χρωματικών συνδυασμών που
δρίσκονται στη φύση, συγκίνησαν σάν

τέτοιοι τόν καλλιτέχνη που προσπα-
θεί να μάς τους δώσει πάνω στο έρ-
yo του με την κρυφή έλπιδα πώς θα
μάς κάνει να νοιώσουμε τις ίδιες χα-
rές.

Σ’ αυτό το κλίμα κινιέται ό κ.
Μάρκελος, χωρίς να δεσμεύεται από
καμμία συγκεκριμένη σχολή, μένει πι-
στός στη ζωγραφική της παράδοσης.
Μια τάση άπλοποιησης στο σχέδιο
και το χρώμα εμφανίζεται στο τε-
λευταίο μέρος του έργου του (τοπία
απ’ την 'Ελλάδα κυρίως), ένω σε
παλιότερους πίνακες βρίσκει κανείς
έντονες εμπρεσιονιστικές τάσεις.
Το ταξίδι του στην 'Ισπανία του έ-
dωσε τη δυνατότητα να μελετήσει
τους μεγάλους 'Ισπανούς ζωγράφους,
μα δεν φαίνεται πώς αυτή η μελέτη
τόν έπρεψε. Μελέτησε περισσότερο
το Ισπανικό τοπίο και το φώς, προσ-
pάθησε να δρει το χαρακτήρα του.
Μα μπροστά στο θέμα του μένει πάν-
tote ένας δέκτης, ένας δέκτης γεμά-
tος ευαισθησία. Δεν βλέπει το τοπίο
ξεκινώντας από μια δριμύενη διάθε-
ση. 'Η διάθεση του δίνεται, ή συγκί-
nηση γεννιέται μέσα του κι' αυτή τη
συγκίνηση μας δίνει. Μα ο καλλιτέ-
xης δεν είναι μόνον δέκτης, δεν μπο-
ρεί να μένει ουδέτερος. Θα περιμένα-
με απ’ τόν κ. Μάρκελλο να χρησιμο-
ποιήσει αυτή του την Ικανότητα να
βλέπει σε συνθετικά έργα. 'Έχει πια
αρκετή πείρα από την άμεση έπαφή
με τη φύση. 'Η έποχή μας όπως κάθε
έποχη δονείται από προβλήματα κι'
αυτά τα προβλήματα, αυτή η ζωή που
κινιέται γύρω μας και μέσα σε μάς
είναι το μόνιμο θέμα της τέχνης.
Γιατί περιοριζόμαστε μόνο σε χρωμα-
tικές άρμονιες, σε ήρεμα ή ταραγμέ-
να τοπία έξω από μάς; 'Η ζωή έχει
άπειρες μορφές.

Φυστικά κάθε άνθρωπος, κάθε καλλι-
teχνης έχει το δικό του κόσμο και
μέσα σ’ αυτόν τόν κόσμο κινιέται.
Κι' η συγκίνηση είναι πολλές φορές
κάτι το έντελες υποκειμενικό. 'Ο κ.
Μάσοκελλος ζωγραφίζει με τό δικό του
τρόπο και στό δικό του κλίμα και κα-
tαφέρνει σε πολλούς του πίνακες να
μάς μπάσει σ’ αυτό το κλίμα, να μάς
δώσει τη συγκίνηση που αίσθανθηκε.
(Δρόμος - 1, Σούρουπο - 15, "Από-
doροχο - 21, Τοπίο Καστέλλης - 31,
Φθινόπωρο - 32, Καταιγίδα στην Κα-
stέλλη - 47, Μασσαλία, δρόμος - 79,
Τοπίο - 86, τοπίο Κορινθίας - 102,
Σπίτια - 62, Πάρκο - 36, κ.ά.). Αύ-
tος έξ αλλού είναι και ο αντικειμενι-
kός του σκοπός και μπορώ να πω πώς
τόν πέτυχε.

ΜΙΛΤΟΣ ΓΑΡΙΔΗΣ

Η «ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ»