Συνέντευξη Θεόδωρου Μάρκελλου στο ΕΘΝΟΣ (1967)
Δημοσίευμα Τύπου
— 1967
ΕΘΝΟΣ , Αθήνα
"ΕΘΝΟΣ"
ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967
Θεόδ. Μάρκελλος
ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τού συνεργάτου μας ζωγράφου ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
Αίγεται πώς ό καλλιτέχνης συνήθως μοιάζει στό έργο του, πώς στό τέλος γίνεται εικόνα και δμοίωση του. Στήν περίπτωση τού ζωγράφου Θεόδωρου Μάρκελλου, συνέβη τό αντίθετο. Στό τέλος τό έργο έμοιασε στόν ίδιο τόν καλλιτέχνη. Γι' αυτό, δέν θά μπορέση ίσως κανείς νά καταλάβη απόλυτα τό Έργο τού Μάρκελλου, αν δέν έχη, γνωρίσει προηγουμένως τόν ίδιο τόν άνθρωπο.
'Η χαμηλόφωνη και διακριτική γκάμα τών έργων του, πού μάς παρουσίασε στήν καινούργια Γκαλερί «Ορίζων», ή συμπύκνωση τών στοιχείων πού συγκροτούν τήν άρθρωση τών συνθέσεων του, είναι ό χαρακτηριστικός μονόλογος τού Μάρκελλου, πού διηγείται τό περιεχόμενο τής διακριτικής μοναξιάς του. Τό παρελθόν και τό παρόν είναι γιά τό ζωγράφο μία συνέχης πορεία εσωτερικής απομόνωσης, πού έχουν βαθιά σημασία είναι τό έργο του. 'Ο Μάρκελ λος είναι ένας σεμνός καλλιτέχνης, πού έχει τό προτέρημα τού εσωτερικού δίου. Τό βλέμμα του είναι καθαρό και άλχινο, δπως κι' ό λόγος του και η συμπεριφορά του.
'Ο Μάρκελλος γεννήθηκε στήν 'Αθήνα τό 1925. Τό 1952 πήρε τό δίπλωμα από τήν Α.Σ.Κ.Τ.,
Τό έργαστήρι τού Μάρκελλου.
μέ πέντε τιμητικές διακρίσεις. Τό 1954 - 1956 φοίτησε μέ υποτροφία στήν 'Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών τού Σαν Φερνάντο τής Μα δρίτης και τό 1960 - 1962 πάλι μέ υποτροφία, στήν 'Εκάλ Νασιονάλ Συπερίο ντέ Μπό - Ζάρ, στό Παρίσι. Προσωπικές έκθεσεις: Τό 1956 στήν Γκαλερί «Τσέντρο» 'Α στουριάνο» τής Μαδρίτης, τό 1958 στήν αίθουσα «Παρνασσός» τής 'Αθήνας, τό 1963 στήν Γκα λερί «Σπινέττι» τής Φλωρεντίας. 'Ομαδικές έκθεσεις: Γκαλερί «Τόι σον». Σαλόν ντ' ώτον, Διεθνή έκ θεση δυσαντινής Τέρνης, στή Μα δρίτη. Διεθνής έκθεση Βιέννης, Μουσείο μοντέρνας Τέχνης, Παρί σιοί. «Κουαντριενάλ» ντ' 'Εουρό πα» στήν Ρώμη, Γκαλερί «Ζυγός», Υ)Κ «Όλυμπια» καθώς και στις κρα τική Ιταλική έκθεση «πρεμίο Μον τζέλο» τιμήθηκε μέ άργυρο μετάλ λιο. "Έργα του βρίσκονται σε συλ λογές στήν 'Ελλάδα και τό εξω τερικό.
σεισακούς και ζωγράφισα τόν γύ ρω μου κόσμο. "Εκανα πορτραί το, γυμνό, τοπίο, τά πάντα. Στήν 'Ελλάδα, τήν 'Ισπανία, τό Παρί σι. Ζήτησα τήν έμπειρια στό κά θε τί. 'Η συνεχής πορεία μου μέ ωδήγησε όμαλά ως τούς πιό συγ χρονούς αισθητικούς προβληματι σμούς. Δέν επέτρεψα όμως στόν εαυτό μου νά αφήση πίσω του κε νά, ούτε νά κάνη αλματα γιά νά κερδίσω χρόνο.
Στήν τωρινή μου έκθεση παρου σιαζώ συνθέσεις, πού είναι τό φυ σιολογικό αποτέλεσμα αυτής τής θητείας μου. "Εχουν τήν αρχική παρόρμηση στόν υπαρκτό κόσμο και τά παραστατικά του στοι χεία. Και φθάνουν, χωρίς νά πε ριγράφουν, τήν καταγραφή, φυχι κών καταστάσεων και διαθέσεων. Μπορώ νά τονίσω πώς δέν άρνού μαι κανένα έκφραστικό μέσο, καμ μία τεχνική έμπειρια. "Άρνουμαι όμως νά υποταγώ σε σχολές, τά σεις ή δόγματα. Κρατώ απόλυτη έλευθερία γιά νά εκφράζωμαι άνα λογα μέ τίς ψυχικές μου διαθέ σεις ή τίς εσωτερικές μου παρορ μήσεις.
Ρωτήσαμε τόν Μάρκελλο στήν Τέχνη μπορή νά δίνεται κοι κουμενικός χαρακτήρας>, δασον ά φορά τήν έκφραση και τίς τά σεις. Και άκομα, μήπως ό καλ λιτέχνης πρέπει νά δημιουργήση
Θεόδωρος Μάρκελλος
μπηεύση και νά γεφυρώση τό χά ος πού άνοίγεται ανάμεσα στή με γεωμετρική πρόδοσ αυξανομένη ανάπτυξη τού τεχνικού πολιτι σμού και στήν πνευματική και φι λοσοφική ανάπτυξη τής έποχής μας, πού προχωρεί με βραδύτερο ρυθμό. Και στήν έρατησή μας, αν στό Έργο Τέχνης πρέπει νά έ πιδιώκεται αισθητικό αποτέλεσμα και δν μπορή νά θεωρηθή ή επι δίωση τού όραση «αντικαλλιτε χνικό» γεγονός, ό ζωγράφος μάς είπε: «Όχι, δέν πρέπει νά επιδιώ κεται τό όραση. 'Η γνήσια συγκί νηση και όχι ή επιδιώξη, θά φέρη τό αισθητικό αποτέλεσμα. Πι σταύω ότι ή επιδιώξη τού όραση νός, γιατί αυτή καθούτη ή επιδιώ ξη, άμελώνει τή συγκίνηση, πού, χωρίς αυτή, δέν είναι δυνατόν νά ύπαρξη αισθητικό αποτέλεσμα. Δέ γομαι τό όρασο σάν αποτέλεσμα, όχι δμως σάν επιδιώξη».
Ρωτήσαμε τόν ζωγράφο, πώς βλέπει τήν καλλιτεχνική δραστη ρίότητα στήν 'Αθήνα. Μάς είπε: «Η 'Αθήνα έχει εξελιχθή σέ μία μεγάλη και πολυάνθρωπη πρωτεύ ουσα και θά μπορούσε νά άχη πο λύ μεγαλύτερη καλλιτεχνική κί νηση στόν τομέα τών εικαστικών Τεχνών. Θά μορούσε μάλιστα νά εξελιχθή σέ καλλιτεχνικό δυναμι κό πού ποιοτικά βρίσκεται σέ πο λύ ύψηλό επίπεδο σέ σχέση μέ τήν σύρωπαϊκή και γενικά μέ τήν περι κοσμια καλλιτεχνική πραγματικό τητα. 'Αλλά, δυστυχώς, στήν 'Α θήνα οι συνθήκες είναι άσυμφο ρες γιά τους καλλιτέχνες πού δέν άντικουν σέ οργανωμένα συμφέρον τα και δέν έχουν ισχυρούς προ στάτες. Οι περισσότερες από τίς ελάχιστες γκαλερί τής 'Αθήνας αποτελούνται από κλειστές διά δες, πού προσπαθούν νά επιβάλ λουν, στήν κυριολεξία, τους φί λους τους και αυτό, χωρίς νά ξε κινούν από Ελατήρια αξιολόγηση, άλλα δυστυχώς μόνον συμφέρο ντος. "Έχουν επιστρατεύσει τόν κα θημερινό και περιοδικό Τύπο, τόν όποιον ενημερώνουν συν
ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967
Θεόδ. Μάρκελλος
ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τού συνεργάτου μας ζωγράφου ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
Αίγεται πώς ό καλλιτέχνης συνήθως μοιάζει στό έργο του, πώς στό τέλος γίνεται εικόνα και δμοίωση του. Στήν περίπτωση τού ζωγράφου Θεόδωρου Μάρκελλου, συνέβη τό αντίθετο. Στό τέλος τό έργο έμοιασε στόν ίδιο τόν καλλιτέχνη. Γι' αυτό, δέν θά μπορέση ίσως κανείς νά καταλάβη απόλυτα τό Έργο τού Μάρκελλου, αν δέν έχη, γνωρίσει προηγουμένως τόν ίδιο τόν άνθρωπο.
'Η χαμηλόφωνη και διακριτική γκάμα τών έργων του, πού μάς παρουσίασε στήν καινούργια Γκαλερί «Ορίζων», ή συμπύκνωση τών στοιχείων πού συγκροτούν τήν άρθρωση τών συνθέσεων του, είναι ό χαρακτηριστικός μονόλογος τού Μάρκελλου, πού διηγείται τό περιεχόμενο τής διακριτικής μοναξιάς του. Τό παρελθόν και τό παρόν είναι γιά τό ζωγράφο μία συνέχης πορεία εσωτερικής απομόνωσης, πού έχουν βαθιά σημασία είναι τό έργο του. 'Ο Μάρκελ λος είναι ένας σεμνός καλλιτέχνης, πού έχει τό προτέρημα τού εσωτερικού δίου. Τό βλέμμα του είναι καθαρό και άλχινο, δπως κι' ό λόγος του και η συμπεριφορά του.
'Ο Μάρκελλος γεννήθηκε στήν 'Αθήνα τό 1925. Τό 1952 πήρε τό δίπλωμα από τήν Α.Σ.Κ.Τ.,
Τό έργαστήρι τού Μάρκελλου.
μέ πέντε τιμητικές διακρίσεις. Τό 1954 - 1956 φοίτησε μέ υποτροφία στήν 'Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών τού Σαν Φερνάντο τής Μα δρίτης και τό 1960 - 1962 πάλι μέ υποτροφία, στήν 'Εκάλ Νασιονάλ Συπερίο ντέ Μπό - Ζάρ, στό Παρίσι. Προσωπικές έκθεσεις: Τό 1956 στήν Γκαλερί «Τσέντρο» 'Α στουριάνο» τής Μαδρίτης, τό 1958 στήν αίθουσα «Παρνασσός» τής 'Αθήνας, τό 1963 στήν Γκα λερί «Σπινέττι» τής Φλωρεντίας. 'Ομαδικές έκθεσεις: Γκαλερί «Τόι σον». Σαλόν ντ' ώτον, Διεθνή έκ θεση δυσαντινής Τέρνης, στή Μα δρίτη. Διεθνής έκθεση Βιέννης, Μουσείο μοντέρνας Τέχνης, Παρί σιοί. «Κουαντριενάλ» ντ' 'Εουρό πα» στήν Ρώμη, Γκαλερί «Ζυγός», Υ)Κ «Όλυμπια» καθώς και στις κρα τική Ιταλική έκθεση «πρεμίο Μον τζέλο» τιμήθηκε μέ άργυρο μετάλ λιο. "Έργα του βρίσκονται σε συλ λογές στήν 'Ελλάδα και τό εξω τερικό.
σεισακούς και ζωγράφισα τόν γύ ρω μου κόσμο. "Εκανα πορτραί το, γυμνό, τοπίο, τά πάντα. Στήν 'Ελλάδα, τήν 'Ισπανία, τό Παρί σι. Ζήτησα τήν έμπειρια στό κά θε τί. 'Η συνεχής πορεία μου μέ ωδήγησε όμαλά ως τούς πιό συγ χρονούς αισθητικούς προβληματι σμούς. Δέν επέτρεψα όμως στόν εαυτό μου νά αφήση πίσω του κε νά, ούτε νά κάνη αλματα γιά νά κερδίσω χρόνο.
Στήν τωρινή μου έκθεση παρου σιαζώ συνθέσεις, πού είναι τό φυ σιολογικό αποτέλεσμα αυτής τής θητείας μου. "Εχουν τήν αρχική παρόρμηση στόν υπαρκτό κόσμο και τά παραστατικά του στοι χεία. Και φθάνουν, χωρίς νά πε ριγράφουν, τήν καταγραφή, φυχι κών καταστάσεων και διαθέσεων. Μπορώ νά τονίσω πώς δέν άρνού μαι κανένα έκφραστικό μέσο, καμ μία τεχνική έμπειρια. "Άρνουμαι όμως νά υποταγώ σε σχολές, τά σεις ή δόγματα. Κρατώ απόλυτη έλευθερία γιά νά εκφράζωμαι άνα λογα μέ τίς ψυχικές μου διαθέ σεις ή τίς εσωτερικές μου παρορ μήσεις.
Ρωτήσαμε τόν Μάρκελλο στήν Τέχνη μπορή νά δίνεται κοι κουμενικός χαρακτήρας>, δασον ά φορά τήν έκφραση και τίς τά σεις. Και άκομα, μήπως ό καλ λιτέχνης πρέπει νά δημιουργήση
Θεόδωρος Μάρκελλος
μπηεύση και νά γεφυρώση τό χά ος πού άνοίγεται ανάμεσα στή με γεωμετρική πρόδοσ αυξανομένη ανάπτυξη τού τεχνικού πολιτι σμού και στήν πνευματική και φι λοσοφική ανάπτυξη τής έποχής μας, πού προχωρεί με βραδύτερο ρυθμό. Και στήν έρατησή μας, αν στό Έργο Τέχνης πρέπει νά έ πιδιώκεται αισθητικό αποτέλεσμα και δν μπορή νά θεωρηθή ή επι δίωση τού όραση «αντικαλλιτε χνικό» γεγονός, ό ζωγράφος μάς είπε: «Όχι, δέν πρέπει νά επιδιώ κεται τό όραση. 'Η γνήσια συγκί νηση και όχι ή επιδιώξη, θά φέρη τό αισθητικό αποτέλεσμα. Πι σταύω ότι ή επιδιώξη τού όραση νός, γιατί αυτή καθούτη ή επιδιώ ξη, άμελώνει τή συγκίνηση, πού, χωρίς αυτή, δέν είναι δυνατόν νά ύπαρξη αισθητικό αποτέλεσμα. Δέ γομαι τό όρασο σάν αποτέλεσμα, όχι δμως σάν επιδιώξη».
Ρωτήσαμε τόν ζωγράφο, πώς βλέπει τήν καλλιτεχνική δραστη ρίότητα στήν 'Αθήνα. Μάς είπε: «Η 'Αθήνα έχει εξελιχθή σέ μία μεγάλη και πολυάνθρωπη πρωτεύ ουσα και θά μπορούσε νά άχη πο λύ μεγαλύτερη καλλιτεχνική κί νηση στόν τομέα τών εικαστικών Τεχνών. Θά μορούσε μάλιστα νά εξελιχθή σέ καλλιτεχνικό δυναμι κό πού ποιοτικά βρίσκεται σέ πο λύ ύψηλό επίπεδο σέ σχέση μέ τήν σύρωπαϊκή και γενικά μέ τήν περι κοσμια καλλιτεχνική πραγματικό τητα. 'Αλλά, δυστυχώς, στήν 'Α θήνα οι συνθήκες είναι άσυμφο ρες γιά τους καλλιτέχνες πού δέν άντικουν σέ οργανωμένα συμφέρον τα και δέν έχουν ισχυρούς προ στάτες. Οι περισσότερες από τίς ελάχιστες γκαλερί τής 'Αθήνας αποτελούνται από κλειστές διά δες, πού προσπαθούν νά επιβάλ λουν, στήν κυριολεξία, τους φί λους τους και αυτό, χωρίς νά ξε κινούν από Ελατήρια αξιολόγηση, άλλα δυστυχώς μόνον συμφέρο ντος. "Έχουν επιστρατεύσει τόν κα θημερινό και περιοδικό Τύπο, τόν όποιον ενημερώνουν συν
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos