Ημερεία: Εκθέσεις και καλλιτεχνική ωρίμανση (1975)
Δημοσίευμα Τύπου
— 1975
Ημερεία , Αθήνα
'Αριθ....5
'Ο "Άργος του Τύπο
της 'Ανατολής
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1911
ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΑΡΙΘ. 7
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ 32.10.310
ΑΠΟΚΟΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
'Απόκομμα
Χρονολογία -9 ΦΕΒ. 1975
"Ημερεία", 9-2-1975
'Εκθέσεις και
Δὲν εἶναι μόνο ἡ ώρίμαν-
ση τῶν ἐποχῶν, ἢ ἐξελικτι-
κὴ ἐκείνη πορεία πρὸς τὶς
λύσεις τῶν προβλημάτων
τοῦ «προηγουμένου χρό-
νου» ποὺ παρουσιάζει ἀν-
tίστοιχα τὴν ώρίμανση στὸ
πνευματικὸ καὶ καλλιτέχνι-
kὸ ἔργο —δημιουργία— αὐ-
tὸ ποὺ τελικὰ ἀποδίδεται
στὶς αἰσθήσεις καὶ στὴ νό-
ηση τῶν συγχρόνων σἀν
συμπέρασμα τῆς ἐποχῆς
τους. Συμπέρασμα ποὺ προ-
bάλλει στὴ ρέουσα μορφή
του, τὶς τάσεις, τοὺς στό-
χους, τὰ ἐκφραστικὰ μέσα
ποὺ μ’ αὐτὰ τόσον ὁ Λό-
yos ὅσο καὶ ἡ Τέχνη μορ-
φοποιεῖ τὴ συνείδηση τοῦ
'Ατόμου στὸ σύγχρονο χῶ-
ρο καὶ χρόνο.
Εἶναι καὶ ὁ βιασμός,
στὴν κανονικὴ ζωὴ τοῦ ἀν-
θρώπου : ἡ συγκλονιστικὴ
ἐπέμβαση τοῦ φυσικοῦ π.χ.
στοιχείου, ἢ ἡ παρανοϊκὴ
εἰσβολὴ τοῦ πολέμου ἢ τῆς
ἐπίβολης ἐνός συστήματος
βίας, ποὺ ἄσκει μὲ τὴν κο-
σμογονικὴ ἀναστάτωση τῆς
ἴσορροπίας στὴ λειτουργία
τῆς ζωῆς μιᾶν ἄλλη μορ-
φὴ ώρίμανσης. Σ’ αὐτὴν ὁ
ῥυθμὸς εἶναι πολὺ πιὸ τα-
χὺς καὶ ἡ προσωπικὴ στὸ
κάθε ἄτομο παραλλαγή
τῆς μεταμορφώνεται μ’ ἐ-
να χαρακτήρα τελειώς διά-
φορο: αἰτία ἢ προσωπικὴ
του στάση θέση ἀντίδραση
καὶ δράση, στὴν εἰσβολὴ
toῦ ἀφύσικου, τοῦ πιεστι-
kοῦ, τοῦ καταστρεπτικοῦ
στοιχείου μέσα στὴ ζωή
του.
Στὸν πνευματικὸ ἀνθρω-
πο καὶ στὸν καλλιτέχνη,
στὰ ἄτομα ποὺ ἔχουν τὴν
δυνατότητα νὰ μεταπλά-
thουν τὸν ἐκφραστικὸ Λόγο
τῶν ἄλλοιώσεών τους, σὲ
δημιουργικὴ ἔκφραση, τὸ
φαινόμενο αὐτὴς παραλ-
λαγῆς τῆς ώρίμανσης, τῆς
φυσικῆς καὶ τῆς βίαιης,
παρουσιάζει τὶς κλιμακώ-
σεις ἐκείνες ποὺ ἀποδίδουν
ἔνταση, τὴ μορφὴ τῆς ἐπο-
χῆς στὴν ἐσωτερικὴ τους
δόμηση.
Λέμε γιὰ τὸν αἰώνα μας,
γιὰ τὴν τρομαχτικὴ τοῦ τε-
χνικὴ πρόοδο, γιὰ τὸν ἀ-
στραπιαίο ἐξελικτικὸ τοῦ
ρυθμὸ ποὺ ἔχει ἐπιφέρει
μιᾶν ἀντίστοιχη ώρίμανση
ποὺ ἔκινασε ἀπὸ τὴν πολ-
λαπλὴ πρόσληψη (γνώσε-
ων, παραστάσεων, βιωμά-
tων) στὴν πολλαπλὴ κα-
tάκτηση τῶν ἐμπειριῶν καὶ
καταλήγει στὴν ἀντιφατι-
κὴ πολλαπλότητα τῶν θέ-
σεων καὶ τῶν ἀρνήσεων.
Μέσα ὅμως ἀπ’ αὐτὴν τὴν
ἀντιφατικὴ πολλαπλότητα,
πρέπει κανεὶς νὰ τὸ ἀνα-
νωρίσει, παρουσιάζεται
στὸ σύνολο τῆς μιᾶ ἀνθρώ-
πινη σκέψη ἱκανότερη νὰ
διατυπωθεῖ. Μὲ μέσα πολὺ
πιὸ βαθειά. Μορφοποιεῖται
ἐνα ἀνθρώπινο αἰσθητήριο
πολὺ πιὸ ἰκανὸ νὰ διεισδύ
σει στὰ αἰτήματα τῆς μορ-
φῆς καὶ τοῦ περιεχομένου.
Μὲ μέσα πολὺ πιὸ διερευ-
νητικά.
Ἀπὸ τὸ Λόγο ὡς τὶς Κα-
lές Τέχνες καὶ τὴ Μουσι-
κή, ἀπὸ τὸ Θέατρο ὡς τὴν
“Ἐβδομη Τέχνη, ἢ πολλα-
πλότητα ἄλλα καὶ ἡ ώρί-
μανση, ἔχει μιὰ μορφὴ πο-
λὺ πιὸ ἐσωτερική, ἐνα βά-
ρος πολὺ πιὸ διανοητικὸ ἀ-
πὸ ὅσο ἔχει λίγες δεκαετί-
eς πρίν. “Ἐνα κινηματο-
γραφικὸ ἔργο π.χ. ποὺ θε-
ωρήθηκε καλὸ λίγα χρό-
νια πρίν, ὅταν τὸ ἐξαναβλέ-
pουμε μὲ τὰ μάτια τῆς δι-
κῆς μας ἐποχῆς, μᾶς φαί-
νεται ἐπιφανειακό, ἐξωτε-
rικό, «δὲν προβληματίζε-
tαι» εἶναι ὁ χαρακτηρι-
σμὸς μας γι’ αὐτό. (Φυσι-
κὰ δὲν μιλάμε γιὰ ἀρι-
στουργήματα ἀξεπέραστα).
Στὴ ζωγραφική, γιὰ νὰ
ξαναγυρίσουμε στὸ χῶρο
μας, ἔχει γίνει κάτι ἀνά-
λογο, ‘Ὁ ζωγράφος τοῦ το-
πίου, ποὺ ἀντιπροσώπευε
καὶ τὸ 80% τῶν συναδέλ-
φων του, ὅλοένα καὶ πα-
ραχωρεῖ τὴ θέση του, μὲ
τὸν ἐξπρεσιονισμό, μὲ τὸν
κυβισμό, μὲ τὸ ABSTRACTI-
σ’ ἐνα πιὸ «σκεπτόμενο» πε-
ριεχόμενο. Σ’ ἐνα «προβλη-
ματιζόμενο» στόχο κατευθυ-
'Ο "Άργος του Τύπο
της 'Ανατολής
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1911
ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΑΡΙΘ. 7
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ 32.10.310
ΑΠΟΚΟΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
'Απόκομμα
Χρονολογία -9 ΦΕΒ. 1975
"Ημερεία", 9-2-1975
'Εκθέσεις και
Δὲν εἶναι μόνο ἡ ώρίμαν-
ση τῶν ἐποχῶν, ἢ ἐξελικτι-
κὴ ἐκείνη πορεία πρὸς τὶς
λύσεις τῶν προβλημάτων
τοῦ «προηγουμένου χρό-
νου» ποὺ παρουσιάζει ἀν-
tίστοιχα τὴν ώρίμανση στὸ
πνευματικὸ καὶ καλλιτέχνι-
kὸ ἔργο —δημιουργία— αὐ-
tὸ ποὺ τελικὰ ἀποδίδεται
στὶς αἰσθήσεις καὶ στὴ νό-
ηση τῶν συγχρόνων σἀν
συμπέρασμα τῆς ἐποχῆς
τους. Συμπέρασμα ποὺ προ-
bάλλει στὴ ρέουσα μορφή
του, τὶς τάσεις, τοὺς στό-
χους, τὰ ἐκφραστικὰ μέσα
ποὺ μ’ αὐτὰ τόσον ὁ Λό-
yos ὅσο καὶ ἡ Τέχνη μορ-
φοποιεῖ τὴ συνείδηση τοῦ
'Ατόμου στὸ σύγχρονο χῶ-
ρο καὶ χρόνο.
Εἶναι καὶ ὁ βιασμός,
στὴν κανονικὴ ζωὴ τοῦ ἀν-
θρώπου : ἡ συγκλονιστικὴ
ἐπέμβαση τοῦ φυσικοῦ π.χ.
στοιχείου, ἢ ἡ παρανοϊκὴ
εἰσβολὴ τοῦ πολέμου ἢ τῆς
ἐπίβολης ἐνός συστήματος
βίας, ποὺ ἄσκει μὲ τὴν κο-
σμογονικὴ ἀναστάτωση τῆς
ἴσορροπίας στὴ λειτουργία
τῆς ζωῆς μιᾶν ἄλλη μορ-
φὴ ώρίμανσης. Σ’ αὐτὴν ὁ
ῥυθμὸς εἶναι πολὺ πιὸ τα-
χὺς καὶ ἡ προσωπικὴ στὸ
κάθε ἄτομο παραλλαγή
τῆς μεταμορφώνεται μ’ ἐ-
να χαρακτήρα τελειώς διά-
φορο: αἰτία ἢ προσωπικὴ
του στάση θέση ἀντίδραση
καὶ δράση, στὴν εἰσβολὴ
toῦ ἀφύσικου, τοῦ πιεστι-
kοῦ, τοῦ καταστρεπτικοῦ
στοιχείου μέσα στὴ ζωή
του.
Στὸν πνευματικὸ ἀνθρω-
πο καὶ στὸν καλλιτέχνη,
στὰ ἄτομα ποὺ ἔχουν τὴν
δυνατότητα νὰ μεταπλά-
thουν τὸν ἐκφραστικὸ Λόγο
τῶν ἄλλοιώσεών τους, σὲ
δημιουργικὴ ἔκφραση, τὸ
φαινόμενο αὐτὴς παραλ-
λαγῆς τῆς ώρίμανσης, τῆς
φυσικῆς καὶ τῆς βίαιης,
παρουσιάζει τὶς κλιμακώ-
σεις ἐκείνες ποὺ ἀποδίδουν
ἔνταση, τὴ μορφὴ τῆς ἐπο-
χῆς στὴν ἐσωτερικὴ τους
δόμηση.
Λέμε γιὰ τὸν αἰώνα μας,
γιὰ τὴν τρομαχτικὴ τοῦ τε-
χνικὴ πρόοδο, γιὰ τὸν ἀ-
στραπιαίο ἐξελικτικὸ τοῦ
ρυθμὸ ποὺ ἔχει ἐπιφέρει
μιᾶν ἀντίστοιχη ώρίμανση
ποὺ ἔκινασε ἀπὸ τὴν πολ-
λαπλὴ πρόσληψη (γνώσε-
ων, παραστάσεων, βιωμά-
tων) στὴν πολλαπλὴ κα-
tάκτηση τῶν ἐμπειριῶν καὶ
καταλήγει στὴν ἀντιφατι-
κὴ πολλαπλότητα τῶν θέ-
σεων καὶ τῶν ἀρνήσεων.
Μέσα ὅμως ἀπ’ αὐτὴν τὴν
ἀντιφατικὴ πολλαπλότητα,
πρέπει κανεὶς νὰ τὸ ἀνα-
νωρίσει, παρουσιάζεται
στὸ σύνολο τῆς μιᾶ ἀνθρώ-
πινη σκέψη ἱκανότερη νὰ
διατυπωθεῖ. Μὲ μέσα πολὺ
πιὸ βαθειά. Μορφοποιεῖται
ἐνα ἀνθρώπινο αἰσθητήριο
πολὺ πιὸ ἰκανὸ νὰ διεισδύ
σει στὰ αἰτήματα τῆς μορ-
φῆς καὶ τοῦ περιεχομένου.
Μὲ μέσα πολὺ πιὸ διερευ-
νητικά.
Ἀπὸ τὸ Λόγο ὡς τὶς Κα-
lές Τέχνες καὶ τὴ Μουσι-
κή, ἀπὸ τὸ Θέατρο ὡς τὴν
“Ἐβδομη Τέχνη, ἢ πολλα-
πλότητα ἄλλα καὶ ἡ ώρί-
μανση, ἔχει μιὰ μορφὴ πο-
λὺ πιὸ ἐσωτερική, ἐνα βά-
ρος πολὺ πιὸ διανοητικὸ ἀ-
πὸ ὅσο ἔχει λίγες δεκαετί-
eς πρίν. “Ἐνα κινηματο-
γραφικὸ ἔργο π.χ. ποὺ θε-
ωρήθηκε καλὸ λίγα χρό-
νια πρίν, ὅταν τὸ ἐξαναβλέ-
pουμε μὲ τὰ μάτια τῆς δι-
κῆς μας ἐποχῆς, μᾶς φαί-
νεται ἐπιφανειακό, ἐξωτε-
rικό, «δὲν προβληματίζε-
tαι» εἶναι ὁ χαρακτηρι-
σμὸς μας γι’ αὐτό. (Φυσι-
κὰ δὲν μιλάμε γιὰ ἀρι-
στουργήματα ἀξεπέραστα).
Στὴ ζωγραφική, γιὰ νὰ
ξαναγυρίσουμε στὸ χῶρο
μας, ἔχει γίνει κάτι ἀνά-
λογο, ‘Ὁ ζωγράφος τοῦ το-
πίου, ποὺ ἀντιπροσώπευε
καὶ τὸ 80% τῶν συναδέλ-
φων του, ὅλοένα καὶ πα-
ραχωρεῖ τὴ θέση του, μὲ
τὸν ἐξπρεσιονισμό, μὲ τὸν
κυβισμό, μὲ τὸ ABSTRACTI-
σ’ ἐνα πιὸ «σκεπτόμενο» πε-
ριεχόμενο. Σ’ ἐνα «προβλη-
ματιζόμενο» στόχο κατευθυ-
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos