🔨 Δημοπρασία · 21 Νοεμβρίου 2026 · Lot 218 Λεπτομέρειες →
Theodoros Markellos — Greek painter, landscapes and seascapes

Κριτική για την έκθεση του Θεόδωρου Μάρκελλου στο Πνευματικό Κέντρο (1975)

Κριτική για την έκθεση του Θεόδωρου Μάρκελλου στο Πνευματικό Κέντρο (1975) — Theodoros Markellos archive

Δημοσίευμα Τύπου — 1975
ΩΡΑ , Αθήνα

τροφία της Δ.Λ.Α.Δ., στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Μονάχου, όπου και ζει. "Ε- κεί ήδη λάβει μέρος σε πολλές έκθεσεις τού έξωτε- ρικού, στην 'Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Η επίδραση του Γερμανικού Ρεαλισμού έπαιξε ένα ση- μαντικό ρόλο στην κατεύ- θυνση της ζωγραφικής του Ψυχοπαίδη. Ή παρουσίαση (τού δραματικού, της βίας, της αδικίας, του άλλοπρό- σαλλου άναμεσα στην ύ- περκαταναλωτική βιτρίνα της έποχής και την πείνα που μαστίζει και θερίζει μέρος από την σύγχρονη άνθρωποτητα), μέσα από τό φωτογραφικό ντοκου- μέντο που σάν αδιάψευστη μαρτυρία, γίνεται τό πει- στήριο του έγκληματος που ό ίδιος ό άνθρωπος δι- απράττει έναντίον του συν- άνθρωπου του.

'Ο Ψυχοπαίδης, όπως ό- λοι οι τού Κριτικού Ρεα- λισμού έκφραστές, μεταχει- ρίζεται τή φωτογραφία, άλ- λα όχι αυτήν τήν ίδια προ- βαλλόμενη στόν πίνακά του. 'Ο Ψυχοπαίδης άπο τή φωτογραφία δημιουργεί τό χεδίο του, μέ τήν ικανό- τητα ένδο τέλειου σχεδια- στή και τή λεπτότητα μιάς περευαίσθησης συνείδη- ης. Γιατί ένδο τά σχέδια υτά είναι ή αφήγηση τών φρικαλέων λεπτομερει- ών, ένδο τραγικού ένστα- κνέ της άντινομίας, (άνά- εσα άφθονία και έλλειψη, άμεσα καλοπέραση και σμά), καταφέρνει νά ά- διδει μ’ αυτά μιά κραυ- ξη, αλλά ή άπόγνωση στό κληματικό .άδικο. Μιά νθρωπιά», θα λέγαμε ά- τινέει αυτή ή λεπτότητα γραμμή. Κι’ αυτή ή παλληλική παράθεση της ιδιαστολής : τό πάνω ος τού πίνακα ή τέχνη τό εύτυχισμένο πρόσω-

νε ακόμη να συνοψίσουμε στό έργο πού αυτή τή με- τάθεση στή στάση τού ζω- γράφου τής έποχής του. Σκεφθήκαμε τούς μεγάλους “Έλληνες ζωγράφους, τού τέλους τού 19ου και τών άρχων τού 20ου πού πέρα- σαν και τράφηκαν μέ τό Μόναχο. Πόσο διαφορετική είταν ή στάση τού καλλι- τέχνη άπέναντι στό άνθρω- πινο πρόβλημα, άπέναντι στό περιγραφικό είδος τής συμπόνοιας πού μ’ αυτή μπορούσε νά περιβάλλει τό φτωχό παιδί π.χ. ή τό σκο- τωμένο στρατιώτη, ή τέ- χνη. Μ’ άφορμη τή ζωγρα- φική τού Ψυχοπαίδη δια- πιστώσαμε ακόμη μιά φο- ρά αυτή τήν ώριμότητα τής έποχής.

★

Στήν «ΩΡΑ» έγινε ή πα- ρουσίαση τής ζωγραφικής τού Χρίστου Δαγκλή. Τά έργα του σ’ όλες τίς αί- θουσες τού Πνευματικού Κέντρου, άπλώθηκαν κι’ έ- δωσαν στό σύνολό τους τήν έκφραση τής έργασί- ας του.

‘Ο Χρίστος Δαγκλής ά- νήκει σέ παλιότερη γενήα, γεννημένος τό 1916. Σπού- δασε στήν ΑΣΚΤ, μέ δα- σκάλους, τάν Παρθένη στήν ζωγραφική, τόν Κεφαλλη- νό στή χαρακτική. ‘Ο Δαγ- κλής δέν είχε μόνον ένα πλούσιο ταλέντο, είχε πλού- σια καρδιά πού τόν άνάγ- κασε νά μη σταθεί παρά- μερα, νά μήν άγνοήσει έ- να χρέος πού έταξε στόν έαυτό του, πέρα από τό καλλιτεχνικό. Στά χρόνια τής κατοχής χάραξε γιά τήν άντισταση ένσημα, ά- φίσες, έντυπο υλικό. Δοκι- μάστηκε ό ίδιος στίς έξο- ρίες και στίς φυλακές. Και μόλις από τό 1956 άρχιζε νά παίρνει μέρος σέ έκθέ- σεις τού έξωτερικού. Τό 1959 είχε τή νπρώτη του

★

‘Ο Θεόδωρος Μάρκελλος μέ σπουδές στήν ΑΣΚΤ, μέ υποτροφίες και σπουδές στήν 'Ισπανία και στή Γαλ- λία, έργάζεται από τό 1963 στήν 'Αθήνα. 'Η έκθεση του τώρα στό Πνευματικό Κέντρο Δήμου 'Αθηναίων μέ 72 έργα του γιά τό Πή- λιο, είναι μιά παρουσίαση

ένός έλληνικού χώρου και ή σύνθετη προσφορά ένός ζωγράφου πού ή έργασία του ώρίμασε μέσα στήν έμ- πειρία τού «τοπίου». Τό υ- λικό του λάδι, έξυπηρέτη σε περισσότερο μέ τή ρω- μαλεότητα τής χρήσης τού τόν ταχύ ρυθμό, τήν καθα- ρή διαγραφή τών τόνων, έ- να περίγραμμα στήν πα- ρακάθεση γοργή τών χα- ρακτηριστικών, χωρίς τίς λεπτομέρειες. 'Ο Μάρκε- λλος δονείται μέ τή μετα- φορά τής χρωματικής άλ- λαγής, τών περιπετειών τού φωτισμού πάνω σ’ ένα κομ- μάτι έλληνικού χώρου. Κα τρακυλάει μαζί μέ τήν πλα γιά του, μπερδεύεται μέ τά κλαριά, τά σύννεφα και μέ ταδίδει στόν πίνακά του έ- να ρυθμό «έκπόρθησης». Σά νά κατακτά τό υπαιθρό του. Νά τρέχει τ’ άνηφορι κά καλντερίμια, νά ξεπε- τάει ό ίδιος τού δέντρου τά καινούργια φύλλα, νά ζει τή μάχη πού δίνει ή γή και τό χωριό νά στεριωθεί σ’ αυτή.

"Ετσι τό κάθε τοπίο εί- ναι μιά έφοδος γιά τό ζω- γράφο μέ τήν άδρή πινε- λιά. "Ετσι γιά τό Μάρκελ λο τό τοπίο δέν έχει θέση μεταφυσική, αλλά φυσική ύπόσταση, είναι τό ζωντα- νό πλαίσιο πού σ’ αυτό κι- νείται ή μικρή ζωή μέ τήν αιωνιότητά της.

← View all 679 archival documents  ·  Biography of Theodoros Markellos