Φωτογραφία на художника Маркелос с изображение на негово платно, обградено от многоезичен текст на гръцки, италиански и словенски език, описващ неговите изложби и творчество.
Φωτογραφία Εκδήλωσης — 1985
Markello
Α
πο την καλλιτεχνική
δραση του ζωγράφου:
Αροπικές, "Centro Asturiano", Μαδρίτη 1956,
"Galleria d'arte "Spinetti" 1963, Φλωρεντία, Galleria
"Sagittario" Μιλάνο 1969, Galleria "Palaggo"
Vecchio" Φλωρεντία 1969, Galleria "Russo"
Τεπερνη 1969, "Jefferson University" Φλαδέλφεια
Η.Π.Α., Πανεπιστήμιο κέντρο Ανημού Αθηναίων 1975,
Βεροβικό Συμβούλιο 1975, Gallerie "KYKAOZ"
Θεσ/νικη 1976, Ταλάκο Ιντριτούρο Θεσ/νικη
1978, Gallerie "ZYTOZ" 1978, Gallerie "ZYVAOITH"
1979 και 1982, ΕΛΛΗΝΟΓΡΑΦΙΚΑ Ενωση 1983
κ.λπ.
Ελληνική περιοχή σε 6 Πανελλήνιες εκθέσεις, Salon d'
Automne Μαδρίτης 1956 και 1957. Βραβεύτηκε στη
Αθένα εκθέσει Μούχας 1957. Αθένα εκθέσει Βεννίγ
1959. Αργόποιο Ιερά Αλλο Πρεμιο Μουγέλο 1963,
Quadrupale d' Europa, Ρώμη 1966. Μονοει
μοντέρνας τέχνης Παρίσι 1962 και 1973. Πανεπιστήμια
Ελληνικής ζωγραφικής 1950-1975. Εθνική
Πινακοθήκη αρχή της συλλογής της
αντιπροσωπευτικής Ελληνικής τέχνης στο
Βουκουρέστι 1969 κ.λπ...
Για μια εκθέσει του στην Ιταλία ο κριτικός τέχνης
και Διεθνούς του Μουσείου "REVOLELLA"
γράφει:
Ο ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ είναι ενας ζωγράφος
καλλιτεχνικός, θαλασσινός εκλεπτομένος, στον
αναπροσωπισμό του που μοιάζει με φόβο. Στην πολυ
ελληνική ασκηση της χρωματικής του αντιληψεως
διαρρεχει με επιδεξιότητα και ταχύτητα διαφορες
χρωματικές γκραμμές που συνοδεύει η ορμητική γραφή
του πινέλου με χρωματικές κινήσεις σε ζαφειρικές
και βιαίους φωτογραφίες, σε Αμερικής ανταγωνίες
τον. Η οργανωση του πινακα είναι η
χαρακτηριστική της μεταπροσωπιστικής
ζωγραφικής οι φόρμες καθορισμένες σε μαζικές
συμπτώσεις και τακτικές, τα τεριγραφήματα σημειώνει
μόνο από τα οπα των χρωματικών του επιφανειών.
Υπογραφής την στοιχου ισορροπία μεταξύ των
σπειροπατών-συγκινησεων του προσχολισμού από την
αναγνώση του πραγματικού τοπίου και του
ύφους στην της συνθέσεως. Ο ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
συλλαμβάνει την ατμόσφαιρα και τη μεταβολή του
φωτός των χώρων που τον εμπνέουν και τους
επινεύει με μια ακριβή γκραφή της παλετάς του
εναλλασσόμενης πορκαλίας. Παρ' ότι έχει γενναία
διάθεση προς το χρώμα και το φως του
περιβάλλοντος του τον εμπνέει ο καλλιτέχνης
διατηρεί πάντα τον προσωπικό του σταθερό τρόπο
συνθέσεως και επινεύει του τον έχει την
κατακτηση.
(n τελευταία στο Ταλάκο Ιντριτούρο το 1978 με θέμα το "Παρίσι").
Τιμούμενος ήδη στην Θεσσαλονίκη και από το 1962 του εκθέσεις
αιθουσά της Μητροπολίτης 74, το ζωγράφο Μαρκέλλο.
Τιμητική εκθέσεις στην Αθήνα το 1925.
Προηγούμενη με υποροφία από το 1954-1956 στην Σχολή Καλών Τεχνών με πέντε υμνικές διακρίσεις το 1952.
Μαδρίτης και από το 1960-1962 στο Παρίσι Καλών Τεχνών του SAN FERNANDO της
ονυν ECOLE NATIONALE SUPERIEURE DES BEAUX-ARTS.
Από το 1963 ζει στην Αθήνα.
Εποχή του Βρικοκορια στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Βουλή, σε Υπουργεία,
Προσφέρεις, Τραπεζές και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Περιοδικό
NOREL
Α
πο την καλλιτεχνική
δραση του ζωγράφου:
Αροπικές, "Centro Asturiano", Μαδρίτη 1956,
"Galleria d'arte "Spinetti" 1963, Φλωρεντία, Galleria
"Sagittario" Μιλάνο 1969, Galleria "Palaggo"
Vecchio" Φλωρεντία 1969, Galleria "Russo"
Τεπερνη 1969, "Jefferson University" Φλαδέλφεια
Η.Π.Α., Πανεπιστήμιο κέντρο Ανημού Αθηναίων 1975,
Βεροβικό Συμβούλιο 1975, Gallerie "KYKAOZ"
Θεσ/νικη 1976, Ταλάκο Ιντριτούρο Θεσ/νικη
1978, Gallerie "ZYTOZ" 1978, Gallerie "ZYVAOITH"
1979 και 1982, ΕΛΛΗΝΟΓΡΑΦΙΚΑ Ενωση 1983
κ.λπ.
Ελληνική περιοχή σε 6 Πανελλήνιες εκθέσεις, Salon d'
Automne Μαδρίτης 1956 και 1957. Βραβεύτηκε στη
Αθένα εκθέσει Μούχας 1957. Αθένα εκθέσει Βεννίγ
1959. Αργόποιο Ιερά Αλλο Πρεμιο Μουγέλο 1963,
Quadrupale d' Europa, Ρώμη 1966. Μονοει
μοντέρνας τέχνης Παρίσι 1962 και 1973. Πανεπιστήμια
Ελληνικής ζωγραφικής 1950-1975. Εθνική
Πινακοθήκη αρχή της συλλογής της
αντιπροσωπευτικής Ελληνικής τέχνης στο
Βουκουρέστι 1969 κ.λπ...
Για μια εκθέσει του στην Ιταλία ο κριτικός τέχνης
και Διεθνούς του Μουσείου "REVOLELLA"
γράφει:
Ο ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ είναι ενας ζωγράφος
καλλιτεχνικός, θαλασσινός εκλεπτομένος, στον
αναπροσωπισμό του που μοιάζει με φόβο. Στην πολυ
ελληνική ασκηση της χρωματικής του αντιληψεως
διαρρεχει με επιδεξιότητα και ταχύτητα διαφορες
χρωματικές γκραμμές που συνοδεύει η ορμητική γραφή
του πινέλου με χρωματικές κινήσεις σε ζαφειρικές
και βιαίους φωτογραφίες, σε Αμερικής ανταγωνίες
τον. Η οργανωση του πινακα είναι η
χαρακτηριστική της μεταπροσωπιστικής
ζωγραφικής οι φόρμες καθορισμένες σε μαζικές
συμπτώσεις και τακτικές, τα τεριγραφήματα σημειώνει
μόνο από τα οπα των χρωματικών του επιφανειών.
Υπογραφής την στοιχου ισορροπία μεταξύ των
σπειροπατών-συγκινησεων του προσχολισμού από την
αναγνώση του πραγματικού τοπίου και του
ύφους στην της συνθέσεως. Ο ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
συλλαμβάνει την ατμόσφαιρα και τη μεταβολή του
φωτός των χώρων που τον εμπνέουν και τους
επινεύει με μια ακριβή γκραφή της παλετάς του
εναλλασσόμενης πορκαλίας. Παρ' ότι έχει γενναία
διάθεση προς το χρώμα και το φως του
περιβάλλοντος του τον εμπνέει ο καλλιτέχνης
διατηρεί πάντα τον προσωπικό του σταθερό τρόπο
συνθέσεως και επινεύει του τον έχει την
κατακτηση.
(n τελευταία στο Ταλάκο Ιντριτούρο το 1978 με θέμα το "Παρίσι").
Τιμούμενος ήδη στην Θεσσαλονίκη και από το 1962 του εκθέσεις
αιθουσά της Μητροπολίτης 74, το ζωγράφο Μαρκέλλο.
Τιμητική εκθέσεις στην Αθήνα το 1925.
Προηγούμενη με υποροφία από το 1954-1956 στην Σχολή Καλών Τεχνών με πέντε υμνικές διακρίσεις το 1952.
Μαδρίτης και από το 1960-1962 στο Παρίσι Καλών Τεχνών του SAN FERNANDO της
ονυν ECOLE NATIONALE SUPERIEURE DES BEAUX-ARTS.
Από το 1963 ζει στην Αθήνα.
Εποχή του Βρικοκορια στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Βουλή, σε Υπουργεία,
Προσφέρεις, Τραπεζές και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Περιοδικό
NOREL
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos