Κριτική για την έκθεση του Θ. Μαρκελλού στη Γκαλερί Άργω
Δημοσίευμα Τύπου
— 1988
Ριζοσπάστης , Αθήνα
ΚΡΙΤΙΚΗ
Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
Γκαλερί Αργώ
Νηφάλια, αδρή, δομημένη η ζωγραφική του Θόδωρου Μαρκελλού, που εξέθεσε πρόσφατα στη γκαλερί «Άργω». Η ζωγραφική του και μόνο σαν εμφάνιση, φανερώνει εικαστική παιδεία. Σαν σχέδιο, σαν σύνθεση, χρωματισμός, φωτισμός, δείχνουν τη σωστή, τη βαθιά γνώση του εικαστικού λόγου. Όλη εκείνη η πολύχρονη μάθηση, οι μακρόχρονες σπουδές στο εξωτερικό, κι ιδιαίτερα στην Ισπανία, σχημάτισαν ένα σταθερό υπόβαθρο, του σεβασμού της γνώσης, της ειλικρινείας που απαιτεί η πλαστική δημιουργία. Δουλεύοντας τη ζωγραφική τόσες δεκαετίες ο Μαρκέλλος, μένει σταθερός κι αδιασπάλευτος για τη ζωή και τον κόσμο. Πιστεύει στην αντικειμενική υπόσταση της ζωής κι η τέχνη του κινείται στην ελεύθερη αναπαράστασή της. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Μαρκέλλος, μέσα στην τόσο καταλυτική αναστάτωση της εποχής μας για την αποστολή
της τέχνης, δεν κατολίσθησε στη λειασμένη καταρακύλα του παρανοϊκού, του παράλογου και των μεταφυσικών ονειρώξεων. Δεν προσχώρησε στην απομυθοποίηση της ζωής που τόσο επιδιώκεται και καθοδηγείται από κάποια αντιδραστικά κέντρα εξουσίας.
Δέχεται ο Μάρκελλος τον υπαρκτό κόσμο, σαν τη μόνη πραγματικότητα. Κι αυτή προβάλλει στη ζωγραφική του. Οχι όμως τη μιμητική απεικόνιση της, αλλά αποφλοιωμένη, καθαρμένη από το πρόσκαιρο, το παροδικό, απ’ την αγοραία της μορφή, τη μεταπλάδει για να υψωθεί στην πνευματική της αναγωγή. Κι αυτή η προσπάθεια διαποτίζει όλους τους πίνακες του Μάρκελλου, ν’ αναγάγει τη ζωή σε μια ανώτερη ποιότητα, ν’ αποκαλύψει την ποιητική αξία της. Να δείξει τη σταθερότητα του οράματός του, χωρίς εντυπωσιακούς παρασυρμούς.
Σούλα Κουμπτή
«Η ζωγράφος Σούλα Κουμπτή»
εξέθεσε έργα της στη γκαλερί «Ζυγός». Παρουσίασε την πρόσφατη δουλιά της που πορεύεται σ’ έναν άλλο εικαστικό χώρο, απ’ αυτόν που γνωρίζαμε στην προηγούμενη έκθεσή της. Γράφαμε αξιολογώντας την προνενέστερη δουλιά της που είχε τοπιογραφική θεματογραφία πώς συνέλαβε την επιβλητική παρουσία του Πήλιου, γιατί κι αυτή είναι Πηλιορίτισσα. Εκαμε ότερά τα μετακινούμενα σύννεφα του βουνού, τις κορυφογραμμές του και τα μοναχικά σπίτια του. Και γράφαμε ακόμα γι’ άλλα θέματά της, πώς αιχμαλώτισε τις εξωτικές παραλίες των νησιών, τη λαμπράδα των νερών και το σάλαγο των ανοιχτών κάβων της θάλασσας. Και ρωτήσαμε, μήπως αφουγκράστηκε με διαισθητική εγρήγορση, τη σίγανη, την ψιθυριστή ανάσα που έχει ο κάθε τόπος;
Και δεχόμαστε πως η ζωγράφος Κουμπτή, ευτύχησε ν’ ακούσει το χορευτικό τραγούδι του ήλιου πανω στα γερανιά κύματα και τη μουσική των γαλαζοπράσινων κόρφων. Δηλαδή η τότε ζωγραφική της είχε ένα εντονο ανεπτυγμένο υπαίθρια σμό. Ήταν επομένως μια ευανάγνωστη παραστατική και δομημένη πάνω σε παρορμητική συγκίνηση.
Στην τωρινή της έκθεση, δίνει την προσοχή της σε καθαρές εικαστικές αξίες. Προσπαθεί να πλάσει έναν κόσμο χρωματικά μουσικό, εναρμονισμένο συνθετικά, με διακοσμητική προέκταση. Και πάνω απ’ όλα ν’ αναδείξει φωτιστικές εστίες, εντοπισμένες δηλαδή στα στοιχεία όρασης. Μορφοπλαστικά μετέρχεται του νεοεμπρεσιονισμού, που είναι επιδεκτικός για μια οπτική, ποιητική αναγωγή. Είναι ασφαλώς μια προηγμένη εκφραστική πορεία, που συντηρεί τη γυναικεία ευαισθησία και δίνει τη δυνατότητα να γίνει αρτιότερος και πληρέστερος ο εικαστικός της λόγος.
Νίκος ΑΛΕΞΙΟΥ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 20-2-1988
Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
Γκαλερί Αργώ
Νηφάλια, αδρή, δομημένη η ζωγραφική του Θόδωρου Μαρκελλού, που εξέθεσε πρόσφατα στη γκαλερί «Άργω». Η ζωγραφική του και μόνο σαν εμφάνιση, φανερώνει εικαστική παιδεία. Σαν σχέδιο, σαν σύνθεση, χρωματισμός, φωτισμός, δείχνουν τη σωστή, τη βαθιά γνώση του εικαστικού λόγου. Όλη εκείνη η πολύχρονη μάθηση, οι μακρόχρονες σπουδές στο εξωτερικό, κι ιδιαίτερα στην Ισπανία, σχημάτισαν ένα σταθερό υπόβαθρο, του σεβασμού της γνώσης, της ειλικρινείας που απαιτεί η πλαστική δημιουργία. Δουλεύοντας τη ζωγραφική τόσες δεκαετίες ο Μαρκέλλος, μένει σταθερός κι αδιασπάλευτος για τη ζωή και τον κόσμο. Πιστεύει στην αντικειμενική υπόσταση της ζωής κι η τέχνη του κινείται στην ελεύθερη αναπαράστασή της. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Μαρκέλλος, μέσα στην τόσο καταλυτική αναστάτωση της εποχής μας για την αποστολή
της τέχνης, δεν κατολίσθησε στη λειασμένη καταρακύλα του παρανοϊκού, του παράλογου και των μεταφυσικών ονειρώξεων. Δεν προσχώρησε στην απομυθοποίηση της ζωής που τόσο επιδιώκεται και καθοδηγείται από κάποια αντιδραστικά κέντρα εξουσίας.
Δέχεται ο Μάρκελλος τον υπαρκτό κόσμο, σαν τη μόνη πραγματικότητα. Κι αυτή προβάλλει στη ζωγραφική του. Οχι όμως τη μιμητική απεικόνιση της, αλλά αποφλοιωμένη, καθαρμένη από το πρόσκαιρο, το παροδικό, απ’ την αγοραία της μορφή, τη μεταπλάδει για να υψωθεί στην πνευματική της αναγωγή. Κι αυτή η προσπάθεια διαποτίζει όλους τους πίνακες του Μάρκελλου, ν’ αναγάγει τη ζωή σε μια ανώτερη ποιότητα, ν’ αποκαλύψει την ποιητική αξία της. Να δείξει τη σταθερότητα του οράματός του, χωρίς εντυπωσιακούς παρασυρμούς.
Σούλα Κουμπτή
«Η ζωγράφος Σούλα Κουμπτή»
εξέθεσε έργα της στη γκαλερί «Ζυγός». Παρουσίασε την πρόσφατη δουλιά της που πορεύεται σ’ έναν άλλο εικαστικό χώρο, απ’ αυτόν που γνωρίζαμε στην προηγούμενη έκθεσή της. Γράφαμε αξιολογώντας την προνενέστερη δουλιά της που είχε τοπιογραφική θεματογραφία πώς συνέλαβε την επιβλητική παρουσία του Πήλιου, γιατί κι αυτή είναι Πηλιορίτισσα. Εκαμε ότερά τα μετακινούμενα σύννεφα του βουνού, τις κορυφογραμμές του και τα μοναχικά σπίτια του. Και γράφαμε ακόμα γι’ άλλα θέματά της, πώς αιχμαλώτισε τις εξωτικές παραλίες των νησιών, τη λαμπράδα των νερών και το σάλαγο των ανοιχτών κάβων της θάλασσας. Και ρωτήσαμε, μήπως αφουγκράστηκε με διαισθητική εγρήγορση, τη σίγανη, την ψιθυριστή ανάσα που έχει ο κάθε τόπος;
Και δεχόμαστε πως η ζωγράφος Κουμπτή, ευτύχησε ν’ ακούσει το χορευτικό τραγούδι του ήλιου πανω στα γερανιά κύματα και τη μουσική των γαλαζοπράσινων κόρφων. Δηλαδή η τότε ζωγραφική της είχε ένα εντονο ανεπτυγμένο υπαίθρια σμό. Ήταν επομένως μια ευανάγνωστη παραστατική και δομημένη πάνω σε παρορμητική συγκίνηση.
Στην τωρινή της έκθεση, δίνει την προσοχή της σε καθαρές εικαστικές αξίες. Προσπαθεί να πλάσει έναν κόσμο χρωματικά μουσικό, εναρμονισμένο συνθετικά, με διακοσμητική προέκταση. Και πάνω απ’ όλα ν’ αναδείξει φωτιστικές εστίες, εντοπισμένες δηλαδή στα στοιχεία όρασης. Μορφοπλαστικά μετέρχεται του νεοεμπρεσιονισμού, που είναι επιδεκτικός για μια οπτική, ποιητική αναγωγή. Είναι ασφαλώς μια προηγμένη εκφραστική πορεία, που συντηρεί τη γυναικεία ευαισθησία και δίνει τη δυνατότητα να γίνει αρτιότερος και πληρέστερος ο εικαστικός της λόγος.
Νίκος ΑΛΕΞΙΟΥ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 20-2-1988
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos