Κριτική για την έκθεση του Θ. Μαρκέλλου στον Παρνασσό
Δημοσίευμα Τύπου
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ , Αθήνα
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Μ. Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εις την μεγάλη αίθουσαν τοῦ
«Παρνασσού» ἐκθέτει, ὑπὸ τὴν ὑ-
ψηλήν προστασίαν τοῦ πρεσβευτοῦ
τῆς 'Ισπανίας Χουάν Φελίξ ντε
Ρανέρο, ὁ νέος ζωγράφος Φ. Μάρ-
κελλος 103 ἔργα του '(Λάδι)',
ἐμπτυσμένα ἀπό τὴν 'Ισπανίαν',
τὸ Παρίσι καὶ τὴν 'Ἑλλάδα'. 'Ἐκ-
θέτει ἐπίσης τρία ἀντίγραφα ἔρ-
γαν τοῦ Γκρέκο, τοῦ Βελάσκεθ
καὶ τοῦ Γκόγια, τὰ ὁποῖα ἐξετέ-
λεσε εἰς μουσεῖα τῆς 'Ισπανίας.
'Ὁ Μάρκελλος ἐγεννήθη τὸ 1925
εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸ 1948 ἐλ-
σήλθε εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν
Καλῶν Τεχνῶν, ὅπου ἐσπούδασε
μὲ διδασκάλους τοῦ τὸν Γεωργιά-
δη καὶ τὸν Κεφαλλήνο. Τὸ 1952 ἐ-
λάσε τὸ δίπλωμα τοῦ μὲ τρεῖς τι-
μητικὰς διακρίσεις. Μετέχε τὴς
ἐκθέσεως 'Ἑλλήνων θαλασσογρά-
φων καὶ τῆς Γιανελλήνιου ἐκθέ-
σεως. Τὸ 1954 μετέθε εἰς 'Ισπα-
νίαν μὲ ὑποτροφίαν τοῦ ἱσπανικοῦ
κράτους καὶ ἐφοίτησεν εἰς τὴν 'Ἀ-
νωτάτην Σχολὴν τοῦ Σάν Φερ-
νάντο μὲ καθηγητάς τοῦ τὸν Ντόν
Φρανσαλσκο Σόρια: 'Αέντο καὶ τὸν
τοῦ Γκόγια, (τυφεκισμὸς ἐπανα-
στατῶν) τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ
Θεοτοκοπούλου (Γκρέκο), ποὺ τά-
σο ἐκανοποιητικὰ ἀπέδωσε, ὁ Μάρ-
κελλος κατέχεται ἀπὸ πυρετὸ δη-
μιουργίας καὶ ἀναδημιουργίας.
Τὰ ἔργα τοῦ ἀπὸ τὴν Μαδρίτη
καὶ τὴν Σεγκόβια μᾶς δίνουν εἰ-
κόνες τῆς πραγματικῆς 'Ισπανίας,
πολὺ σῶστα δὲ ὁ 'Ισπανὸς κριτι-
κὸς ἔργαφε, ὅτι ἐπίπασαι καὶ ἐρ-
μήνευσε τὴ χώρα τοῦ ὁ 'Ελλην
καλλιτέχνης καλύτερα καὶ ἀπὸ
πολλοὺς μαστροὺς τῆς ζωγραφι-
κῆς 'Ισπανίου.
'Ὁ «Δρόμος» (ἀριθ. 1) ἔχει κί-
νησι καὶ χρώμα ἢ «Πλάς 'Εσπά-
νια» (ἀριθ. 6) μὲ τὸν Δόν Κιχί-
να καὶ τὸ Σάντσο Πάντσα εἶνε
100% 'Ισπανία. 'Ὁ «Κῆπος» (ἀριθ.
16) εἶνε χαρὰ τῶν ματιῶν σὲ χρω-
ματικὴ ἀρμονία. Τὸ «Ἀπόδροχο»
(ἀριθ. 21) διατηρεῖ ὄγρη ποιότη-
τα. Χαρακτηριστικὲς οἱ ἐντυπώ-
σεις τοῦ ἀπὸ ταυρομαχίες. Ση-
μειώνει ἐπίσης τὴν «Φιλιαὶ συνοι-
κία» (ἀριθ. 23), τὴν «Καστίλλη»
(ἀριθ. 31), ὅπου εἶνε ἐκδηλές οἱ
Κοντὰ στὰ τραίνα (Μαδρίτη) (Λάδι) τοῦ ζωγράφου Θ. Μαρκέλλου.
Ντὸν Κάρλος Σάενς Ντὲ Τεχάδα.
Εἰς τὴν 'Ισπανίαν ἐμελέτησε τοὺς
μεγάλους καλλιτέχνας εἰς τὰ μου-
σεῖα καὶ ἐξέθεσε κατ' ἐπανάληψιν
εἰς τὰ ἱσπανικὰ σαλόν. Κατόπιν
συνέχισε τὶς καλλιτεχνικὲς του
σπούδες στὸ Παρίσι. Τὸ 1957 Ἐλα-
βε μέρος εἰς τὴν Πανελλήνιον ἐκ-
θέσιν καὶ τὴν Ἐκθέσιν τοῦ ὑπερω-
κεανίου «'Ολυμπία» καθὼς καὶ εἰς
τὴν παγκόσμιον ἐκθέσιν τῆς Μό-
σχας, ὅπου ἔργον του ἔτυχε ἐπαί-
νου.
'Ὁ Ἱσπανικὸς τύπος ἔχει ἀφιε-
ρῶσει ἐνδουσιάδη σχόλια διὰ τὴν
ἔργασιν τοῦ 'Ἑλληνος ζωγράφου.
'Ὁ τεχνοκρίτης Φιγκουερόλα
Φερρέτι, δεωρεῖ τὸν Μάρκελλον
ἀντιπρόσωπον τῆς ζωγραφικῆς
φωτεινότητος, ποὺ προσδίδει τὴν
ἀνωτάτην ἀξίαν εἰς τὴν χρωματι-
κὴν ἐκρήνιν μὲ πινελιά ἐλεύθερη,
ζωφρή καὶ ἐνεργητική.
'Ὁ τεχνοκρίτης 'Αντώνιο Κόμ-
πας ἔγραψε, ὅτι ὁ Ἑλλην ζω-
γράφος ἀπέδωσε τὸ ἱσπανικὸ το-
πίο μὲ περισσότερη θέρμη καὶ ἀπὸ
μερικοὺς μαστροὺς τῆς ἱσπανικῆς
ζωγραφικῆς.
Τέλος, ὁ τεχνοκρίτης Μαριάνο
Τόμας ἔγραψε, ὅτι ὁ Ἑλλην ζω-
γράφος ἀπέδωσε τὸ ἱσπανικὸ το-
πίο μὲ περισσότερη θέρμη καὶ ἀπὸ
μερικοὺς μαστροὺς τῆς ἱσπανικῆς
ζωγραφικῆς.
'Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐγκωμιαστικὲς
κρίσεις γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Μαρκέλ-
λου εἶνε μέσα στὰ πράγματα. 'Ὁ
'Ἑλλην ζωγράφος, ποτισμένος μὲ
τὸ ἑλληνικὸ φῶς καὶ μὲ γέρες βά-
σεις ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Γε-
ωργιάδη, κατόρθωσε νὰ συλλάβῃ
ὅλη τὴ δύναμιν καὶ τὴν ἰδιάζουσα
μορφὴ τοῦ ἱσπανικοῦ τοπίου, ποὺ
τὸ περιλαμβάνει ὁ μεσογειακὸς ἱλιος.
'Ὅλος ὁ πυρετὸς τῆς ἱσπανικῆς
φυλῆς κατατρίπεται στὰ θέματα
ἀπὸ τὴν 'Ισπανία τοῦ Μαρκέλλου,
'Ὁ καλλιτέχνης, προκιμένος μὲ
πλούσιο ταλέντο, τολμηρὴ πινελιά
καὶ ἐλεύθερο, ἀλλὰ χυμάδες σχέ-
διο, μᾶς ἐδώσε στὰ ἔργα του τὴν
πραγματικὴ 'Ισπανία. Κανένας
'Ἑλλην ζωγράφος δὲν μπήκε στὴν
ψυχὴ τοῦ ἱσπανικοῦ τοπίου καὶ τῆς
Ἱσπανικῆς ζωῆς ὥσο τὸ Μαρκέλλος,
ποὺ τὴν τραγουδιᾷ σὲ ὅλους τοὺς
πλούσιους στὴν πυρετικὴ ζωγραφική
του.
'Ἄκομα καὶ στὰ ἀντίγραφά του
ἀνθυσχίες τοῦ καλλιτέχνη, τὸ «Νυ-
κτερινὸ μὲ βροχή» (ἀριθ. 34) —
ἄρτιστικο καὶ δυνατὸ ἔργο—, τὸ
«Ἀπόδροχο στὴ λίμνη» (ἀριθ. 37),
«Μαδρίτη» (ἀριθ.42), 44, 45, 46
«Δρόμος» (Ἔπαινος διενδοὺς ἐκθέ-
σεως Μόσχας), τὸ ῥωμαλεῖο σὲ
ἐκτέλεσι καὶ σύλληψι «Καστίλης
στὴν Καστίλλη», 48, 53, 54, 58.
Τὰ κομμάτια του ἀπὸ σταθμοὺς καὶ
τραίνα δίνουν μὲ ἐνάργεια τὴν κι-
νησι καὶ τὴν ἀτμόφαιρα φυγῆς
(ἀριθ. 20, 63).
Τὸ ἔργο «Μὲ συννεφιά» διακρί-
νεται σὲ τόλμη χρωματικὴ καὶ δύ-
ναμι.
Περισσότερο ἐλεύθερο τὸ κομμά-
τι «Γιαιδιὰ στὸν ἡλιο» (ἀριθ. 65).
'Ἀπὸ τὰ παρισινά του ἔργα καὶ
τοπία, ποὺ ἔχουν ἄλλο φῶς καὶ ἀ-
τύβασφαρα, σημειῶν τὸ ὅπ' ἀριθ.
73 (Πρὸς τὴ Νότρ
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Μ. Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εις την μεγάλη αίθουσαν τοῦ
«Παρνασσού» ἐκθέτει, ὑπὸ τὴν ὑ-
ψηλήν προστασίαν τοῦ πρεσβευτοῦ
τῆς 'Ισπανίας Χουάν Φελίξ ντε
Ρανέρο, ὁ νέος ζωγράφος Φ. Μάρ-
κελλος 103 ἔργα του '(Λάδι)',
ἐμπτυσμένα ἀπό τὴν 'Ισπανίαν',
τὸ Παρίσι καὶ τὴν 'Ἑλλάδα'. 'Ἐκ-
θέτει ἐπίσης τρία ἀντίγραφα ἔρ-
γαν τοῦ Γκρέκο, τοῦ Βελάσκεθ
καὶ τοῦ Γκόγια, τὰ ὁποῖα ἐξετέ-
λεσε εἰς μουσεῖα τῆς 'Ισπανίας.
'Ὁ Μάρκελλος ἐγεννήθη τὸ 1925
εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸ 1948 ἐλ-
σήλθε εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν
Καλῶν Τεχνῶν, ὅπου ἐσπούδασε
μὲ διδασκάλους τοῦ τὸν Γεωργιά-
δη καὶ τὸν Κεφαλλήνο. Τὸ 1952 ἐ-
λάσε τὸ δίπλωμα τοῦ μὲ τρεῖς τι-
μητικὰς διακρίσεις. Μετέχε τὴς
ἐκθέσεως 'Ἑλλήνων θαλασσογρά-
φων καὶ τῆς Γιανελλήνιου ἐκθέ-
σεως. Τὸ 1954 μετέθε εἰς 'Ισπα-
νίαν μὲ ὑποτροφίαν τοῦ ἱσπανικοῦ
κράτους καὶ ἐφοίτησεν εἰς τὴν 'Ἀ-
νωτάτην Σχολὴν τοῦ Σάν Φερ-
νάντο μὲ καθηγητάς τοῦ τὸν Ντόν
Φρανσαλσκο Σόρια: 'Αέντο καὶ τὸν
τοῦ Γκόγια, (τυφεκισμὸς ἐπανα-
στατῶν) τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ
Θεοτοκοπούλου (Γκρέκο), ποὺ τά-
σο ἐκανοποιητικὰ ἀπέδωσε, ὁ Μάρ-
κελλος κατέχεται ἀπὸ πυρετὸ δη-
μιουργίας καὶ ἀναδημιουργίας.
Τὰ ἔργα τοῦ ἀπὸ τὴν Μαδρίτη
καὶ τὴν Σεγκόβια μᾶς δίνουν εἰ-
κόνες τῆς πραγματικῆς 'Ισπανίας,
πολὺ σῶστα δὲ ὁ 'Ισπανὸς κριτι-
κὸς ἔργαφε, ὅτι ἐπίπασαι καὶ ἐρ-
μήνευσε τὴ χώρα τοῦ ὁ 'Ελλην
καλλιτέχνης καλύτερα καὶ ἀπὸ
πολλοὺς μαστροὺς τῆς ζωγραφι-
κῆς 'Ισπανίου.
'Ὁ «Δρόμος» (ἀριθ. 1) ἔχει κί-
νησι καὶ χρώμα ἢ «Πλάς 'Εσπά-
νια» (ἀριθ. 6) μὲ τὸν Δόν Κιχί-
να καὶ τὸ Σάντσο Πάντσα εἶνε
100% 'Ισπανία. 'Ὁ «Κῆπος» (ἀριθ.
16) εἶνε χαρὰ τῶν ματιῶν σὲ χρω-
ματικὴ ἀρμονία. Τὸ «Ἀπόδροχο»
(ἀριθ. 21) διατηρεῖ ὄγρη ποιότη-
τα. Χαρακτηριστικὲς οἱ ἐντυπώ-
σεις τοῦ ἀπὸ ταυρομαχίες. Ση-
μειώνει ἐπίσης τὴν «Φιλιαὶ συνοι-
κία» (ἀριθ. 23), τὴν «Καστίλλη»
(ἀριθ. 31), ὅπου εἶνε ἐκδηλές οἱ
Κοντὰ στὰ τραίνα (Μαδρίτη) (Λάδι) τοῦ ζωγράφου Θ. Μαρκέλλου.
Ντὸν Κάρλος Σάενς Ντὲ Τεχάδα.
Εἰς τὴν 'Ισπανίαν ἐμελέτησε τοὺς
μεγάλους καλλιτέχνας εἰς τὰ μου-
σεῖα καὶ ἐξέθεσε κατ' ἐπανάληψιν
εἰς τὰ ἱσπανικὰ σαλόν. Κατόπιν
συνέχισε τὶς καλλιτεχνικὲς του
σπούδες στὸ Παρίσι. Τὸ 1957 Ἐλα-
βε μέρος εἰς τὴν Πανελλήνιον ἐκ-
θέσιν καὶ τὴν Ἐκθέσιν τοῦ ὑπερω-
κεανίου «'Ολυμπία» καθὼς καὶ εἰς
τὴν παγκόσμιον ἐκθέσιν τῆς Μό-
σχας, ὅπου ἔργον του ἔτυχε ἐπαί-
νου.
'Ὁ Ἱσπανικὸς τύπος ἔχει ἀφιε-
ρῶσει ἐνδουσιάδη σχόλια διὰ τὴν
ἔργασιν τοῦ 'Ἑλληνος ζωγράφου.
'Ὁ τεχνοκρίτης Φιγκουερόλα
Φερρέτι, δεωρεῖ τὸν Μάρκελλον
ἀντιπρόσωπον τῆς ζωγραφικῆς
φωτεινότητος, ποὺ προσδίδει τὴν
ἀνωτάτην ἀξίαν εἰς τὴν χρωματι-
κὴν ἐκρήνιν μὲ πινελιά ἐλεύθερη,
ζωφρή καὶ ἐνεργητική.
'Ὁ τεχνοκρίτης 'Αντώνιο Κόμ-
πας ἔγραψε, ὅτι ὁ Ἑλλην ζω-
γράφος ἀπέδωσε τὸ ἱσπανικὸ το-
πίο μὲ περισσότερη θέρμη καὶ ἀπὸ
μερικοὺς μαστροὺς τῆς ἱσπανικῆς
ζωγραφικῆς.
Τέλος, ὁ τεχνοκρίτης Μαριάνο
Τόμας ἔγραψε, ὅτι ὁ Ἑλλην ζω-
γράφος ἀπέδωσε τὸ ἱσπανικὸ το-
πίο μὲ περισσότερη θέρμη καὶ ἀπὸ
μερικοὺς μαστροὺς τῆς ἱσπανικῆς
ζωγραφικῆς.
'Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐγκωμιαστικὲς
κρίσεις γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Μαρκέλ-
λου εἶνε μέσα στὰ πράγματα. 'Ὁ
'Ἑλλην ζωγράφος, ποτισμένος μὲ
τὸ ἑλληνικὸ φῶς καὶ μὲ γέρες βά-
σεις ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Γε-
ωργιάδη, κατόρθωσε νὰ συλλάβῃ
ὅλη τὴ δύναμιν καὶ τὴν ἰδιάζουσα
μορφὴ τοῦ ἱσπανικοῦ τοπίου, ποὺ
τὸ περιλαμβάνει ὁ μεσογειακὸς ἱλιος.
'Ὅλος ὁ πυρετὸς τῆς ἱσπανικῆς
φυλῆς κατατρίπεται στὰ θέματα
ἀπὸ τὴν 'Ισπανία τοῦ Μαρκέλλου,
'Ὁ καλλιτέχνης, προκιμένος μὲ
πλούσιο ταλέντο, τολμηρὴ πινελιά
καὶ ἐλεύθερο, ἀλλὰ χυμάδες σχέ-
διο, μᾶς ἐδώσε στὰ ἔργα του τὴν
πραγματικὴ 'Ισπανία. Κανένας
'Ἑλλην ζωγράφος δὲν μπήκε στὴν
ψυχὴ τοῦ ἱσπανικοῦ τοπίου καὶ τῆς
Ἱσπανικῆς ζωῆς ὥσο τὸ Μαρκέλλος,
ποὺ τὴν τραγουδιᾷ σὲ ὅλους τοὺς
πλούσιους στὴν πυρετικὴ ζωγραφική
του.
'Ἄκομα καὶ στὰ ἀντίγραφά του
ἀνθυσχίες τοῦ καλλιτέχνη, τὸ «Νυ-
κτερινὸ μὲ βροχή» (ἀριθ. 34) —
ἄρτιστικο καὶ δυνατὸ ἔργο—, τὸ
«Ἀπόδροχο στὴ λίμνη» (ἀριθ. 37),
«Μαδρίτη» (ἀριθ.42), 44, 45, 46
«Δρόμος» (Ἔπαινος διενδοὺς ἐκθέ-
σεως Μόσχας), τὸ ῥωμαλεῖο σὲ
ἐκτέλεσι καὶ σύλληψι «Καστίλης
στὴν Καστίλλη», 48, 53, 54, 58.
Τὰ κομμάτια του ἀπὸ σταθμοὺς καὶ
τραίνα δίνουν μὲ ἐνάργεια τὴν κι-
νησι καὶ τὴν ἀτμόφαιρα φυγῆς
(ἀριθ. 20, 63).
Τὸ ἔργο «Μὲ συννεφιά» διακρί-
νεται σὲ τόλμη χρωματικὴ καὶ δύ-
ναμι.
Περισσότερο ἐλεύθερο τὸ κομμά-
τι «Γιαιδιὰ στὸν ἡλιο» (ἀριθ. 65).
'Ἀπὸ τὰ παρισινά του ἔργα καὶ
τοπία, ποὺ ἔχουν ἄλλο φῶς καὶ ἀ-
τύβασφαρα, σημειῶν τὸ ὅπ' ἀριθ.
73 (Πρὸς τὴ Νότρ
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos