Κριτική για την έκθεση του Θ. Μαρκέλλου στην εφημερίδα Ακρόπολη (1958)
Δημοσίευμα Τύπου
Akropolis , Athens
Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 1958 ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Ο. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Μ. Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εις την μεγάλη αίθουσαν τοῦ «Παρνασσοῦ» εκθέτει, υπό την ύψηλη προστασία του πρεσβυτέρου τῆς Ισπανίας Χούαν Φελίπε ντε Ρανέρο, ὁ νέος ζωγράφος Φ. Μάρκελλος, 103 ἔργα του (Λάδι), ἐμπνευσμένα ἀπὸ τὴν 'Ισπανίαν, τὸ Παρίσι καὶ τὴν 'Ελλάδα. 'Εκθέτει ἐπίσης τρία ἀντίγραφα ἐργῶν τοῦ Γκρέκο, τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ Γκόνια, τὰ ὁποῖα ἐξετέλεσεν εἰς μουσεῖα τῆς 'Ισπανίας.
'Ο Μάρκελλος ἐγεννήθη τὸ 1925 εἰς τὰς Λάθινας καὶ τὸ 1948 εἰσῆλθεν εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Καλῶν Τεχνῶν, ὅπου ἐσπούδασε μὲ διδασκάλους τοὺς τὸν Γεωργιάδη καὶ τὸν Κεφαλλήνιο. Τὸ 1952 Ἐλάβε τὸ δίπλωμα τοῦ μὲ τρεῖς τιμητικὰς διακρίσεις. Μετέσχε τῆς ἐκθέσεως 'Ελλήνων θαλασσογράφων καὶ τῆς Πανελληνίου ἐκθέσεως. Τὸ 1954 μετέθη εἰς 'Ισπανίαν μὲ ὁποτροφίαν τοῦ Ἰσπανικοῦ κράτους καὶ ἐφοίτησεν εἰς τὴν 'Ἀλωντάτην Σχολὴν τοῦ Σάν Φερνάντο μὲ καθηγητάς τοῦ τὸν Ντόν Φρανσισκο Σόρια Λέιτο καὶ τὸν
τοῦ Γκόνια, (τυφεκισμὸς ἐπαναστατῶν) τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ Θεοτακοπούλου (Γκρέκο), ποὺ τὸ σὸ λακονοποιητικὰ ἀπέδωσε, ὁ Μάρκελλος κατετέθη ἀπὸ πυρετὸ δημιουργίας καὶ ἀναδημιουργίας.
Τὰ ἔργα τοῦ ἀπὸ τὴ Μαδρίτη καὶ τὴ Σεγκδία μᾶς δίνουν εἰκόνες τῆς πραγματικῆς 'Ισπανίας, πολὺ σῶστα δὲ ὁ 'Ισπανὸς κριτικὸς ἔγραψε, ὅτι ἐπιλέξασε καὶ ἐρμήνευσε τὴ χώρα τοῦ ὁ 'Ελλην καλλιτέχνη καλύτερα καὶ ἀπὸ πολλοὺς μαστροὺς τῆς ζωγραφικῆς 'Ισπανοῦς.
'Ο «Δρόμος» (ἀριθ. 1) ἔχει κίνησι καὶ χρώμα τῇ «Πλάς Εσπάνιαν» (ἀριθ. 6) μὲ τὸν Δόν Κιχὼτα καὶ τὸ Σάντο Πάντσα ἐνέ 100% 'Ισπανία. 'Ο «Κήπος» (ἀριθ. 16) εἶναι χαρὰ τῶν ματιῶν σὲ χρωματικὴ ἀρμονία. Τὸ «Ἀπόδροχο» (ἀριθ. 21) διατηρεῖ ὑγρὴ ποιότητα. Χαρακτηριστικὲς οἱ ἐντυπώσεις τοῦ ἀπὸ ταυρομαχίες. Σημειωμένων ἐπίσης τὴν «Παλιὰ συνοικία» (ἀριθ. 23), τὴν «Καστίλλη» (ἀριθ. 31), ὅπου εἶναι ἐκδηλες οἱ
Κοντὰ στὰ τραίνα (Μαδρίτη) (Λάδι) τοῦ ζωγράφου Θ. Μαρκέλλου.
Ντὸν Κάρλος Σάενς Ντὲ Τεχάδα. Εἰς τὴν 'Ισπανίαν ἐμελέτησε τοὺς μεγάλους καλλιτέχνας εἰς τὰ μουσεῖα καὶ ἐξέτεξε καὶ ἐπαναλήφθη εἰς τὰ ἱσπανικὰ σαλῶν. Κατόπιν συνέχισε τὶς καλλιτεχνικὲς του σπούδας στὸ Παρίσι. Τὸ 1957 Ἐλάβε μὲρος εἰς τὴν Πανελλήνιον ἐκθέσιν καὶ τὴν ἐκθέσιν τοῦ ὑπερωκεανίου «Ὁλυμπία» καθὼς καὶ εἰς τὴν παγκόσμιον ἐκθέσιν τῆς Μόσχας, ὅπου τὸν ἔτυχε ἐπαίνου.
'Ο ἱσπανικὸς τόπος ἔχει ἀφιερώσει ἐνθουσιασμὸν σχόλια διὰ τὴν ἐργασίαν τοῦ 'Ελληνος ζωγράφου. Ὁ τεχνοκρίτης Φιγκουερόλα Φερρέτι, θεωρεῖ τὸν Μάρκελλον ἀντιπρόσωπον τῆς ζωγραφικῆς φωτεινότητος, ποὺ προσδίδει τὴν ἀναγκαστὴν ἄλλην εἰς τὴν χρωματικὴν ἐκρήξιν μὲ πινελιά ἐλεύθερη, ζωφρὴ καὶ ἐνεργητικὴ.
'Ο τεχνοκρίτης 'Αντώνιο Κόμπος ἔγραψε ὅτι ὁ Μάρκελλος εἶναι λαμπρὸς κολορίστας μὲ τολμηρὴ παλέτα'.
Τέλος, ὁ τεχνοκρίτης Μαριάνο Τόμας ἔγραφε, ὅτι ὁ 'Ελλην ζωγράφος ἀπέδωσε τὸ ἱσπανικὸ τοπίο μὲ περισσότερον θέρμη καὶ ἀπὸ μερικὸν μεσσοτροὺς τῆς ἱσπανικῆς ζωγραφικῆς'.
'Ολες ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Μαρκέλλου εἶναι μέσα στὰ πράγματα. 'Ο 'Ελλην ζωγράφος, καὶ μὲ γερὲς δάσεις ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Γεωργιάδη, καταρρέει νὰ συλλάβῃ ὅλη τὴ δύναμι καὶ τὴν ἰδιόζουσα μορφὴ τοῦ ἱσπανικοῦ τοπίου, ποὺ τὸ περιλύει ὁ μεσσοικιακὸς ἦλιος.
'Ολος ὁ πυρετὸς τῆς ἱσπανικῆς φυλῆς κατοπτρίζεται στὰ θέματα ἀπὸ τὴν 'Ισπανία τοῦ Μαρκέλλου. 'Ο καλλιτέχνης, προκιμαμένος μὲ πλούσιο ταλέντο, τολμηρὴ πανελιά καὶ ἐλεύθερο, ἀλλὰ χωμάδες σχέδιο, μὲ ἐθνικὸν ἐπιτροπὴν τοῦ Μαρκέλλου, ποὺ τὴν τραγουδάδει ἀλλὰ ὅλους τοὺς ἄνθρωπους στὴν τυρετικὴ ζωγραφικὴ του.
'Ακόμα καὶ στὰ ἀντίγραφα τοῦ
ἀνάσυχες τοῦ καλλιτέχνη, τὸ «Νυκτερινὸ μὲ βροχή» (ἀριθ. 34) — ἀρτιστικὸ καὶ δυνατὸ ἔργο—, τὸ «Ἀπόδροχο στὴ λίμνη» (ἀριθ. 37), «Μαδρίτη» (ἀριθ.42), 44, 45, 46 «Δρόμος» (ἐπαινος διεθνῶς ἐκδέσας Μόσχας), τὸ ρωμαλικὸ ἀκέκτελεσι καὶ σύλληψι 'Καστίλλης στὴν Καστίλλη, 48, 53, 54, 58. Τὰ κομμάτια τοῦ ἀπὸ σταθμὸν καὶ τραίνα δίνουν μὲ ἐνάρξεια τὴν κίνησι καὶ τὴν σταματοφαίρα φυγῆς (ἀριθ. 20, 63).
Τὸ ἔργο «Μὲ συννεφία» διακρίνεται σὲ τόλμη χρωματικὴ καὶ δύναμι.
Περισσότερο ἐλεύθερο τὸ κομμάτι «Πατιδιὰ στὸν ἡλιο» (ἀριθ. 65).
'Απὸ τὰ παρισινὰ τοῦ ἔργα καὶ τοπία, ποὺ ἔχουν ἄλλο φῶς καὶ ἀτμόσφαιρα, σημειῶνα τὸ ὅπι ἀριθ. 73 (Πρὸς τὴ Νότρ Ντάμι) καὶ τὴ «Βιομηχανικὴ περιοχή» (ἀριθ. 75). Τὰ δαπάνη καὶ τὰ λίμνια τῆς Γένοβας εἶναι ὀργανωμένα ἔργα (ἀριθ. 80, 81).
Τέλος, στὸ ἐλληνικὸ τοπίο ὁ Μάρκελλος ἔδωσε τὴν ἰδιόζουσα μορφὴ τοῦ, πλασιασμένη ἀπὸ τὸ γεωμετρικὸ φῶς, τὴ λιτότητα, τὴν ἐβγένεια, τὴ φινέτσα.
Σεχωρίζω, τὰ ἔργα ὅτι ἀριθ. 83 (Κηφισιά), 87, 89, 93, 96 (Πειραιὲς), 97, 99, 100 101 ('Απ' τὸ λιμάνι).
'Η ἐκθέσ
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Ο. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Μ. Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εις την μεγάλη αίθουσαν τοῦ «Παρνασσοῦ» εκθέτει, υπό την ύψηλη προστασία του πρεσβυτέρου τῆς Ισπανίας Χούαν Φελίπε ντε Ρανέρο, ὁ νέος ζωγράφος Φ. Μάρκελλος, 103 ἔργα του (Λάδι), ἐμπνευσμένα ἀπὸ τὴν 'Ισπανίαν, τὸ Παρίσι καὶ τὴν 'Ελλάδα. 'Εκθέτει ἐπίσης τρία ἀντίγραφα ἐργῶν τοῦ Γκρέκο, τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ Γκόνια, τὰ ὁποῖα ἐξετέλεσεν εἰς μουσεῖα τῆς 'Ισπανίας.
'Ο Μάρκελλος ἐγεννήθη τὸ 1925 εἰς τὰς Λάθινας καὶ τὸ 1948 εἰσῆλθεν εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Καλῶν Τεχνῶν, ὅπου ἐσπούδασε μὲ διδασκάλους τοὺς τὸν Γεωργιάδη καὶ τὸν Κεφαλλήνιο. Τὸ 1952 Ἐλάβε τὸ δίπλωμα τοῦ μὲ τρεῖς τιμητικὰς διακρίσεις. Μετέσχε τῆς ἐκθέσεως 'Ελλήνων θαλασσογράφων καὶ τῆς Πανελληνίου ἐκθέσεως. Τὸ 1954 μετέθη εἰς 'Ισπανίαν μὲ ὁποτροφίαν τοῦ Ἰσπανικοῦ κράτους καὶ ἐφοίτησεν εἰς τὴν 'Ἀλωντάτην Σχολὴν τοῦ Σάν Φερνάντο μὲ καθηγητάς τοῦ τὸν Ντόν Φρανσισκο Σόρια Λέιτο καὶ τὸν
τοῦ Γκόνια, (τυφεκισμὸς ἐπαναστατῶν) τοῦ Βελάσκεθ καὶ τοῦ Θεοτακοπούλου (Γκρέκο), ποὺ τὸ σὸ λακονοποιητικὰ ἀπέδωσε, ὁ Μάρκελλος κατετέθη ἀπὸ πυρετὸ δημιουργίας καὶ ἀναδημιουργίας.
Τὰ ἔργα τοῦ ἀπὸ τὴ Μαδρίτη καὶ τὴ Σεγκδία μᾶς δίνουν εἰκόνες τῆς πραγματικῆς 'Ισπανίας, πολὺ σῶστα δὲ ὁ 'Ισπανὸς κριτικὸς ἔγραψε, ὅτι ἐπιλέξασε καὶ ἐρμήνευσε τὴ χώρα τοῦ ὁ 'Ελλην καλλιτέχνη καλύτερα καὶ ἀπὸ πολλοὺς μαστροὺς τῆς ζωγραφικῆς 'Ισπανοῦς.
'Ο «Δρόμος» (ἀριθ. 1) ἔχει κίνησι καὶ χρώμα τῇ «Πλάς Εσπάνιαν» (ἀριθ. 6) μὲ τὸν Δόν Κιχὼτα καὶ τὸ Σάντο Πάντσα ἐνέ 100% 'Ισπανία. 'Ο «Κήπος» (ἀριθ. 16) εἶναι χαρὰ τῶν ματιῶν σὲ χρωματικὴ ἀρμονία. Τὸ «Ἀπόδροχο» (ἀριθ. 21) διατηρεῖ ὑγρὴ ποιότητα. Χαρακτηριστικὲς οἱ ἐντυπώσεις τοῦ ἀπὸ ταυρομαχίες. Σημειωμένων ἐπίσης τὴν «Παλιὰ συνοικία» (ἀριθ. 23), τὴν «Καστίλλη» (ἀριθ. 31), ὅπου εἶναι ἐκδηλες οἱ
Κοντὰ στὰ τραίνα (Μαδρίτη) (Λάδι) τοῦ ζωγράφου Θ. Μαρκέλλου.
Ντὸν Κάρλος Σάενς Ντὲ Τεχάδα. Εἰς τὴν 'Ισπανίαν ἐμελέτησε τοὺς μεγάλους καλλιτέχνας εἰς τὰ μουσεῖα καὶ ἐξέτεξε καὶ ἐπαναλήφθη εἰς τὰ ἱσπανικὰ σαλῶν. Κατόπιν συνέχισε τὶς καλλιτεχνικὲς του σπούδας στὸ Παρίσι. Τὸ 1957 Ἐλάβε μὲρος εἰς τὴν Πανελλήνιον ἐκθέσιν καὶ τὴν ἐκθέσιν τοῦ ὑπερωκεανίου «Ὁλυμπία» καθὼς καὶ εἰς τὴν παγκόσμιον ἐκθέσιν τῆς Μόσχας, ὅπου τὸν ἔτυχε ἐπαίνου.
'Ο ἱσπανικὸς τόπος ἔχει ἀφιερώσει ἐνθουσιασμὸν σχόλια διὰ τὴν ἐργασίαν τοῦ 'Ελληνος ζωγράφου. Ὁ τεχνοκρίτης Φιγκουερόλα Φερρέτι, θεωρεῖ τὸν Μάρκελλον ἀντιπρόσωπον τῆς ζωγραφικῆς φωτεινότητος, ποὺ προσδίδει τὴν ἀναγκαστὴν ἄλλην εἰς τὴν χρωματικὴν ἐκρήξιν μὲ πινελιά ἐλεύθερη, ζωφρὴ καὶ ἐνεργητικὴ.
'Ο τεχνοκρίτης 'Αντώνιο Κόμπος ἔγραψε ὅτι ὁ Μάρκελλος εἶναι λαμπρὸς κολορίστας μὲ τολμηρὴ παλέτα'.
Τέλος, ὁ τεχνοκρίτης Μαριάνο Τόμας ἔγραφε, ὅτι ὁ 'Ελλην ζωγράφος ἀπέδωσε τὸ ἱσπανικὸ τοπίο μὲ περισσότερον θέρμη καὶ ἀπὸ μερικὸν μεσσοτροὺς τῆς ἱσπανικῆς ζωγραφικῆς'.
'Ολες ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Μαρκέλλου εἶναι μέσα στὰ πράγματα. 'Ο 'Ελλην ζωγράφος, καὶ μὲ γερὲς δάσεις ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Γεωργιάδη, καταρρέει νὰ συλλάβῃ ὅλη τὴ δύναμι καὶ τὴν ἰδιόζουσα μορφὴ τοῦ ἱσπανικοῦ τοπίου, ποὺ τὸ περιλύει ὁ μεσσοικιακὸς ἦλιος.
'Ολος ὁ πυρετὸς τῆς ἱσπανικῆς φυλῆς κατοπτρίζεται στὰ θέματα ἀπὸ τὴν 'Ισπανία τοῦ Μαρκέλλου. 'Ο καλλιτέχνης, προκιμαμένος μὲ πλούσιο ταλέντο, τολμηρὴ πανελιά καὶ ἐλεύθερο, ἀλλὰ χωμάδες σχέδιο, μὲ ἐθνικὸν ἐπιτροπὴν τοῦ Μαρκέλλου, ποὺ τὴν τραγουδάδει ἀλλὰ ὅλους τοὺς ἄνθρωπους στὴν τυρετικὴ ζωγραφικὴ του.
'Ακόμα καὶ στὰ ἀντίγραφα τοῦ
ἀνάσυχες τοῦ καλλιτέχνη, τὸ «Νυκτερινὸ μὲ βροχή» (ἀριθ. 34) — ἀρτιστικὸ καὶ δυνατὸ ἔργο—, τὸ «Ἀπόδροχο στὴ λίμνη» (ἀριθ. 37), «Μαδρίτη» (ἀριθ.42), 44, 45, 46 «Δρόμος» (ἐπαινος διεθνῶς ἐκδέσας Μόσχας), τὸ ρωμαλικὸ ἀκέκτελεσι καὶ σύλληψι 'Καστίλλης στὴν Καστίλλη, 48, 53, 54, 58. Τὰ κομμάτια τοῦ ἀπὸ σταθμὸν καὶ τραίνα δίνουν μὲ ἐνάρξεια τὴν κίνησι καὶ τὴν σταματοφαίρα φυγῆς (ἀριθ. 20, 63).
Τὸ ἔργο «Μὲ συννεφία» διακρίνεται σὲ τόλμη χρωματικὴ καὶ δύναμι.
Περισσότερο ἐλεύθερο τὸ κομμάτι «Πατιδιὰ στὸν ἡλιο» (ἀριθ. 65).
'Απὸ τὰ παρισινὰ τοῦ ἔργα καὶ τοπία, ποὺ ἔχουν ἄλλο φῶς καὶ ἀτμόσφαιρα, σημειῶνα τὸ ὅπι ἀριθ. 73 (Πρὸς τὴ Νότρ Ντάμι) καὶ τὴ «Βιομηχανικὴ περιοχή» (ἀριθ. 75). Τὰ δαπάνη καὶ τὰ λίμνια τῆς Γένοβας εἶναι ὀργανωμένα ἔργα (ἀριθ. 80, 81).
Τέλος, στὸ ἐλληνικὸ τοπίο ὁ Μάρκελλος ἔδωσε τὴν ἰδιόζουσα μορφὴ τοῦ, πλασιασμένη ἀπὸ τὸ γεωμετρικὸ φῶς, τὴ λιτότητα, τὴν ἐβγένεια, τὴ φινέτσα.
Σεχωρίζω, τὰ ἔργα ὅτι ἀριθ. 83 (Κηφισιά), 87, 89, 93, 96 (Πειραιὲς), 97, 99, 100 101 ('Απ' τὸ λιμάνι).
'Η ἐκθέσ
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos