IL PICCOLO — Giulio Montenero για τον Μαρκέλλο, 22 Απριλίου 1969
Δημοσίευμα Τύπου
— 1969
IL PICCOLO , Trieste
"IL PICCOLO" Τερχέβιτ 22 Απριλίου 1969
GIULIO MONTENERO : Κριτικός Τέχνης και διευθυντής του Μουσείου "Revoetella"
(Μεταδίδει από το Ρασίτα. Σταθμό και την Τεχνημένη στην Τερχέβιτ)
Ο Θ. Μάρκεζχος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Είναι διαμοιράζοντας της Ακαδημίας
Καζών Τεχνών της Αθήνας, πούς εις την οποία διαθέτει. Έκθεση από το 1952.
"Έρχεται" εδώ μετά από δύο ευρωπαϊκές ατομικές εκθέσεις (στην Galleria Del Sagittario,
του Μιζάνου και της Galleria "Palazzo Vecchio" της Εμμανδίας) εις την Galleria
"Russo", της Τερχέβιτς τύρο παρουσιάζει καθηλία τριανθοφία έργα του.
- Ο Μάρκεζχος είναι ένας ζωγράφος μορφωμένος, θα έχετε λεχιοποιημένος, στον
καλαφάτη του ανθρωπωτικού "σουβιέα", στην πόσο έχετε κομμάτιν αδίκιων πιας χρωματιένας
επιδεχτότητος που διαθέτει με ταχύτητα διάφορες χρωματικές γκαρές που συνδεδεύει
την οφειλική γραφή του πινέζου με χρωματικές γνώσεις, σε χαρμικούς και
δίαιους φωτισμούς, σε φόρεμες αντανακμάσεις τόνων. Η οδήγησας του πίνακας
είναι συνάθεος αυτή της μετά - ιππορφαιονιστικής ζωγραφικής. Οι φόρμες
καθωριζόμενες σε μάχες ευημερίας και πικνές, τα περιγραφήματα ευρωπαϊκών
μόνον από το σύνομο (Copio) της επιφανής του χρωμάτας. Ας υπογραφήσετε
ότι η ιδιοφορία δεν είναι κάσοχου αμφίβοχος σε σχέση με την ευχαρίστη
από την ανάγνωση του τοπίου και το εδώ της συνδέσεως.
- Ο Μάρκεζχος συγγράφει της καρμικής μεταδοχής του φωτός του χωρών που
αναπαρπάζει και τις εφημενίες σε μία ακρίβη γκάμα της παχέας πούς
εναρμόζοντας ποικίδια.
Το να είναι αχταρόφανη τούτη η περιγραφή έχουμε εάν παράδειγμα την σύγκριση
εδώ θέματα της Τερχέβιτς με αυτό το ανάλογο του δίκου μας καζιζόμενων.
Δεν θα έχετε ιδιαίτερα, πώς το δικό του είναι γιόθερο τριεβίνικα. Όπως
θα έχετε το νησί της Κοζάρνου η της Μυκόνου η της Ύδρας δεν είναι γιόθερο
εχουνικό ή το παρκο της Μαδρίτης δεν είναι γιόθερο λεκανικό, ή η έχθος
του Συκουάνα δεν είναι γιόθερο Παριζιάνικα.
Παρ' ότι έχει γεννιόδωρου διάθεσιν προς το φως χρώμα και το φως του
περιβίζοντος που έφησεται ο καζιζόμενης διατηρεί πάντα τον
προσωπικό του τρόπο συνδέσεως που τον έχει πάλι μαλακτικές.
MARKELLOS
Theodoro Markellos è nato nel 1925 e si è diplomato presso l'Accademia di belle arti di Jerez, città in cui risiede. Espone dal 1952 e reduce da due importanti personali (Galleria del Sagittario di Milano e Galleria di Palazzo Vecchio a Firenze) presenta ora una tretitura di quadri (passaggi greci, olandesi, spagnoli; vedute di Amsterdam, Milano, Trieste, Madrid e Parigi; forti e muti) alla Galleria Russo di Trieste.
Markellos è un pittore chile; direi addirittura l'editario nella sua apparente spontaneità fornita, nel metrolatissimo esercizio di un'shibità coloristica che percorre vedere differenti negativi di tante, che asseconda la guianaria scrittura del protocollo a macchine, a improvviso e volonte illuminazioni, a frensi riverberi totali. L'impianto è quello consorto della pittura postimpresionistic le forme definite per masse compatte e dense, i contorni segnali solamente dai confine delle pussature di colore. Da settiminere l'equilibrio ben incerto fra gli alimenti che provengono dalla lettura del passaggio reale e la stilizzazione compositiva. Markellos afferra la tempesta luministica dei luoghi rappresentati e la traduse in una precisa gamma della tuvolenza assai multivide.
Della veridonia di questa descrizione abbiamo prova confrontando le scene triviales (la Saucerita, la barche dell'Adriaco) con quella analoghe dei nostri artisti. Non directi, in verità, che io sue sono meno tristate. Ma, non perciò, le isole di Kalimnos o di Mikmos o di Istra sono meno greche o il porto a Madrid è meno spagnolo o la riva della Senza è meno parigina. Per molto concedendo a questa generosa disponibilità verso i colori e la luce degli ambienti a cui si topra, l'artista salva talese modalità compositive che gli sono proprio e che appaiono costanti.
GIULIO MONTENERO : Κριτικός Τέχνης και διευθυντής του Μουσείου "Revoetella"
(Μεταδίδει από το Ρασίτα. Σταθμό και την Τεχνημένη στην Τερχέβιτ)
Ο Θ. Μάρκεζχος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Είναι διαμοιράζοντας της Ακαδημίας
Καζών Τεχνών της Αθήνας, πούς εις την οποία διαθέτει. Έκθεση από το 1952.
"Έρχεται" εδώ μετά από δύο ευρωπαϊκές ατομικές εκθέσεις (στην Galleria Del Sagittario,
του Μιζάνου και της Galleria "Palazzo Vecchio" της Εμμανδίας) εις την Galleria
"Russo", της Τερχέβιτς τύρο παρουσιάζει καθηλία τριανθοφία έργα του.
- Ο Μάρκεζχος είναι ένας ζωγράφος μορφωμένος, θα έχετε λεχιοποιημένος, στον
καλαφάτη του ανθρωπωτικού "σουβιέα", στην πόσο έχετε κομμάτιν αδίκιων πιας χρωματιένας
επιδεχτότητος που διαθέτει με ταχύτητα διάφορες χρωματικές γκαρές που συνδεδεύει
την οφειλική γραφή του πινέζου με χρωματικές γνώσεις, σε χαρμικούς και
δίαιους φωτισμούς, σε φόρεμες αντανακμάσεις τόνων. Η οδήγησας του πίνακας
είναι συνάθεος αυτή της μετά - ιππορφαιονιστικής ζωγραφικής. Οι φόρμες
καθωριζόμενες σε μάχες ευημερίας και πικνές, τα περιγραφήματα ευρωπαϊκών
μόνον από το σύνομο (Copio) της επιφανής του χρωμάτας. Ας υπογραφήσετε
ότι η ιδιοφορία δεν είναι κάσοχου αμφίβοχος σε σχέση με την ευχαρίστη
από την ανάγνωση του τοπίου και το εδώ της συνδέσεως.
- Ο Μάρκεζχος συγγράφει της καρμικής μεταδοχής του φωτός του χωρών που
αναπαρπάζει και τις εφημενίες σε μία ακρίβη γκάμα της παχέας πούς
εναρμόζοντας ποικίδια.
Το να είναι αχταρόφανη τούτη η περιγραφή έχουμε εάν παράδειγμα την σύγκριση
εδώ θέματα της Τερχέβιτς με αυτό το ανάλογο του δίκου μας καζιζόμενων.
Δεν θα έχετε ιδιαίτερα, πώς το δικό του είναι γιόθερο τριεβίνικα. Όπως
θα έχετε το νησί της Κοζάρνου η της Μυκόνου η της Ύδρας δεν είναι γιόθερο
εχουνικό ή το παρκο της Μαδρίτης δεν είναι γιόθερο λεκανικό, ή η έχθος
του Συκουάνα δεν είναι γιόθερο Παριζιάνικα.
Παρ' ότι έχει γεννιόδωρου διάθεσιν προς το φως χρώμα και το φως του
περιβίζοντος που έφησεται ο καζιζόμενης διατηρεί πάντα τον
προσωπικό του τρόπο συνδέσεως που τον έχει πάλι μαλακτικές.
MARKELLOS
Theodoro Markellos è nato nel 1925 e si è diplomato presso l'Accademia di belle arti di Jerez, città in cui risiede. Espone dal 1952 e reduce da due importanti personali (Galleria del Sagittario di Milano e Galleria di Palazzo Vecchio a Firenze) presenta ora una tretitura di quadri (passaggi greci, olandesi, spagnoli; vedute di Amsterdam, Milano, Trieste, Madrid e Parigi; forti e muti) alla Galleria Russo di Trieste.
Markellos è un pittore chile; direi addirittura l'editario nella sua apparente spontaneità fornita, nel metrolatissimo esercizio di un'shibità coloristica che percorre vedere differenti negativi di tante, che asseconda la guianaria scrittura del protocollo a macchine, a improvviso e volonte illuminazioni, a frensi riverberi totali. L'impianto è quello consorto della pittura postimpresionistic le forme definite per masse compatte e dense, i contorni segnali solamente dai confine delle pussature di colore. Da settiminere l'equilibrio ben incerto fra gli alimenti che provengono dalla lettura del passaggio reale e la stilizzazione compositiva. Markellos afferra la tempesta luministica dei luoghi rappresentati e la traduse in una precisa gamma della tuvolenza assai multivide.
Della veridonia di questa descrizione abbiamo prova confrontando le scene triviales (la Saucerita, la barche dell'Adriaco) con quella analoghe dei nostri artisti. Non directi, in verità, che io sue sono meno tristate. Ma, non perciò, le isole di Kalimnos o di Mikmos o di Istra sono meno greche o il porto a Madrid è meno spagnolo o la riva della Senza è meno parigina. Per molto concedendo a questa generosa disponibilità verso i colori e la luce degli ambienti a cui si topra, l'artista salva talese modalità compositive che gli sono proprio e che appaiono costanti.
← View all 699 archival documents · Biography of Theodoros Markellos