# Θεοδώρος Μαρκελλος
1925 — 2015

Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του ίδιου του καλλιτέχνη, ο Θεόδωρος Μαρκέλλος (1925–2015) ήταν Έλληνας ζωγράφος γεννημένος στην Αθήνα.

## Εκπαίδευση

Το 1954 έλαβε κρατική υποτροφία από την Ισπανία και σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη· το σωζόμενο πιστοποιητικό του ισπανικού Υπουργείου Εξωτερικών βεβαιώνει τις σπουδές του από τον Οκτώβριο του 1955 έως τον Ιούνιο του 1956. Το 1960 διετής υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών τον οδήγησε στην École nationale supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι, όπου ήταν εγγεγραμμένος το 1960–1962. Τα χρόνια στο Παρίσι χρηματοδοτήθηκαν από την υποτροφία «Μαρία Κασιμάτη» του Πανεπιστημίου Αθηνών (συμβόλαιο της 1ης Σεπτεμβρίου 1960), όχι από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

## Εκθέσεις

Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του ίδιου του καλλιτέχνη, ατομικές και ομαδικές εκθέσεις τον οδήγησαν σε Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ρωσία, Αυστρία, Αίγυπτο, Ρουμανία, Βουλγαρία, Κύπρο και Βέλγιο.

## Συλλογές

Τρία έργα τεκμηριώνονται με επιστολή στην Εθνική Πινακοθήκη (1998)· ένα βρίσκεται στην Ελληνική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον. Ένα έργο καταγράφεται στον κατάλογο νέων αποκτημάτων του Μουσείου Βορρέ (1984) και δύο παραδόθηκαν στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών με υπογεγραμμένο πρωτόκολλο του 1984. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του ίδιου του καλλιτέχνη, έργα του βρίσκονται επίσης στη Βουλή των Ελλήνων, στην Πινακοθήκη Αβέρωφ, στην Εθνική Τράπεζα, σε τράπεζες, υπουργεία και άλλες πρεσβείες.

## Καλλιτεχνικό Στυλ

Ο Μαρκέλλος δούλευε κυρίως σε πλεν-αίρ, χτίζοντας τις συνθέσεις μέσω φυσικού φωτός και μετρημένου χρώματος. Τα τοπία του αιχμαλωτίζουν συγκεκριμένες στιγμές ατμόσφαιρας και γεωγραφίας, ενώ οι νεκρές φύσεις του αποδεικνύουν πειθαρχημένη σύνθεση και τονική αρμονία. Οι θαλασσογραφίες εξερευνούν τη μετεωρολογία και τις αντανακλάσεις με πλεν-αίρ ειλικρίνεια. Οι κριτικοί περιγράφουν το έργο του ως σύνθεση ιμπρεσιονιστικής ευαισθησίας στο φως και εξπρεσιονιστικής ενέργειας — όπου το φως είναι δομικό στοιχείο και όχι διακόσμηση.

## Κριτική Υποδοχή

Ο Figuerola Ferretti, γράφοντας στην εφημερίδα ARRIBA της Μαδρίτης (1955), χαρακτήρισε τον Μαρκέλλο «εκπρόσωπο της φωτεινής ζωγραφικής» του οποίου τα έργα φτάνουν σε κορυφαία ένταση σε μικρές διαστάσεις. Ο διευθυντής του Μουσείου Revoltella στην Τεργέστη τον επαίνεσε ως εκλεπτυσμένο καλλιτέχνη. Ο ιστορικός τέχνης Στέλιος Λυδάκης σημείωσε την ισορροπία μεταξύ εξπρεσιονιστικής ενέργειας και ιμπρεσιονιστικού ποιητικού βάθους. Ο κριτικός τέχνης Νίκος Αλεξίου περιέγραψε το έργο του ως στέρεη, δομημένη ζωγραφική με ώριμη πλαστική γλώσσα.

## Η Φιλοσοφία του Καλλιτέχνη

«Η τέχνη είναι η προέκταση του εαυτού μας, γι αυτό πριν απ΄ όλα πρέπει να αποκτήσουμε αυτογνωσία, να ξέρουμε ποιοι είμαστε για να εκφράσουμε με το έργο μας τον πραγματικό εαυτό μας. Μόνο η ποιότητα και η εσωτερική ζωή με την οποία κατόρθωσε να το φορτίσει ο δημιουργός του, αυτά είναι που κάνουν ένα έργο τέχνης διαχρονικό και αιώνιο.»

## Κατάλογος

Ο ιστότοπος παρουσιάζει τον διαδικτυακό κατάλογο με 1560 καταγεγραμμένα έργα σε εννέα κατηγορίες: 277 τοπία, 705 ελληνικά, 48 γαλλικά, 47 ιταλικά, 84 ισπανικά, 17 ολλανδικά, 115 θαλασσογραφίες, 233 νεκρές φύσεις και 34 αφηρημένα έργα. Το αρχείο προσφέρει 679 δημοσιευμένα τεκμήρια (συνολικά φυλάσσονται 1165), με χρονολόγηση 1952–1990 για τα δημοσιευμένα. Οι διακρίσεις τεκμηριώνονται μία προς μία στη σελίδα των βραβείων.
