# Νεραντζα,αποβροχο το σουρουπο

**Catalog number:** MK378
**Artist:** Theodoros Markellos (1925–2015)
**Category:** Landscape
**Technique:** Oil on Fiberboard
**Base:** Fiberboard
**Dimensions:** 35 × 50 cm
**Image:** https://markellosart.com/img/gal/Landscape/R-0949_50-35_MK378%20%CE%9D%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B1%2C%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%BF%20%CF%84%CE%BF%20%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%BF.jpg
**Page (EN):** https://markellosart.com/en/painting/nerantza-after-rain-at-sunset-mk378
**Page (GR):** https://markellosart.com/gr/painting/nerantza-apovrocho-to-soyroypo-mk378
**Page (ZH):** https://markellosart.com/zh/painting/%E6%97%A5%E8%90%BD%E9%9B%A8%E5%90%8E%E7%9A%84%E5%86%85%E5%85%B0%E5%AF%9F-mk378

## Description

Στη Νεράντζα, το βρεγμένο έδαφος κρατά το τελευταίο χρυσό του ηλιοβασιλέματος — οι λακκούβες φυλάνε ό,τι ο ουρανός έχει ήδη αρχίσει να αφήνει να φύγει.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται πάνω σε αυτή τη γη, αμέσως μετά τη βροχή. Ο ουρανός ανοίγει τόσο πλατύς, αφήνοντας το απαλό πορτοκαλί και το ροζ να αιωρούνται ψηλά. Το υγρό χώμα αντικατοπτρίζει εκείνη τη ζεστασιά, ακόμα κι όταν απορροφά τις πιο δροσερές αποχρώσεις του βαθύ πρασίνου και της σχιστόλιθης μπλε. Διακρίνεται καθαρά στις μικρές λακκούβες που κρατούν το τελευταίο φως του ήλιου. Η ίδια η μπογιά αναπνέει διαφορετικά ψηλά, στον απαλόλειο ουρανό, απ' ό,τι εδώ κάτω — όπου το πάστο γίνεται πιο πυκνό, πιο υφασμένο στο έδαφος. Εκείνο το τελευταίο φως πέφτει τόσο χαμηλά, μαλακωμένο από την υγρασία που ακόμα αιωρείται στον αέρα. Όλα ηρεμούν, αργά και σιωπηλά, καθώς η μέρα κλείνει.
