# Στο λυμανι της Αλονισου,βραδακι

**Catalog number:** MK481
**Artist:** Theodoros Markellos (1925–2015)
**Category:** Greece
**Technique:** Oil on Fiberboard
**Base:** Fiberboard
**Dimensions:** 38 × 55 cm
**Image:** https://markellosart.com/img/gal/Greece/R-1300_55-38_MK481%20%CE%A3%CF%84%CE%BF%20%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%91%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BF%CF%85%2C%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CE%B9.jpg
**Page (EN):** https://markellosart.com/en/painting/alonissos-harbor-evening-mk481
**Page (GR):** https://markellosart.com/gr/painting/sto-lymani-tis-alonisoy-vradaki-mk481
**Page (ZH):** https://markellosart.com/zh/painting/%E9%98%BF%E6%B4%9B%E5%B0%BC%E7%B4%A2%E6%96%AF%E6%B8%AF%E5%8F%A3%E5%82%8D%E6%99%9A-mk481

## Description

Πάνω από το λιμάνι της Αλοννήσου το κεχριμπάρι παραχωρεί τη θέση του στο βιολετί, ενώ αγκυροβολημένες γάστρες αναπαύονται στο νερό και γυμνοί ιστοί σημαδεύουν το τελευταίο φως.

Το βράδυ απλώνεται πάνω από το λιμάνι της Αλοννήσου, όπου αραγμένα ψαράδικα αναπαύονται κοντά στην προκυμαία κάτω από έναν ουρανό που ξεθωριάζει από κεχριμπαρένιο σε βιολετί. Ασβεστωμένα κτίρια με κεραμιδένιες στέγες πλαισιώνουν την ήρεμη έκταση, με τους τοίχους τους να συλλαμβάνουν το τελευταίο χρυσό φως ενώ μωβ σκιές της λεβάντας μακραίνουν πάνω σε πέτρινα σκαλιά. Το νερό αντικατοπτρίζει τον ουρανό σε στρωματωμένες πινελιές κοβαλτίου και καμένης σιένας, που διακόπτονται μόνο από τις ρυθμικές κατακόρυφες γραμμές των ιστών και τις απαλές καμπύλες των γάστρων.

Ζεστές ώχρες και απαλά μπλε κυριαρχούν στην παλέτα, με σκουριοκόκκινες στέγες και ελαιοπράσινα παντζούρια να προσφέρουν ήσυχη αντίθεση χωρίς να διαταράσσουν το σύνολο. Η πινελιά μεταβάλλεται με πρόθεση — ομαλές αναμείξεις μαλακώνουν τις επιφάνειες του ουρανού και του νερού, ενώ πινελιές με υφή σε ξεβαμμένο ξύλο και φθαρμένο σοβά υποδηλώνουν υλική παρουσία και απτικό βάθος. Το χαμηλό, διάχυτο φως του δειλινού ρίχνει επιμήκεις σκιές και λεπτές ακμές, αναδεικνύοντας αντανακλάσεις σε υγρές επιφάνειες που ενισχύουν τη χωρική σαφήνεια και τη χρονική εξειδίκευση. Άδειοι δρόμοι και αγκυροβολημένα σκάφη κρατούν τη σκηνή σε παράκτια ησυχία, ανάμεσα στη μέρα και τη νύχτα, στον διαχρονικό ρυθμό του Αιγαίου. Το φως γέρνει πάνω σε πέτρα και νερό σε αυτές τις τελευταίες ώρες.
