«Ο Μάρκελλος είναι ένας ζωγράφος εκλεπτυσμένος στον αυθορμητισμό του, που μοιάζει με φωβ. Την ελεγχόμενη άσκηση της ζωγραφικής του αντίληψης διατρέχουν με επιδεξιότητα και ταχύτητα διάφορες χρωματικές γκάμες με μια ορμητική γραφή του πινέλου. Συλλαμβάνει με ακρίβεια την ατμόσφαιρα και τις μεταβολές του φωτός των χωρών, που τα ερμηνεύει με μια εναλλασσόμενη ποικιλία. Έχει ένα σταθερό τρόπο σύνθεσης και ερμηνείας πολύ προσωπικό.»
Διευθυντής του Μουσείου Revoltella, Τεργέστη, Ιταλία (1960)
«Ο Μάρκελλος είναι πολύ λαμπερός στο χρώμα και πολύ γενναιόδωρος στην φωτεινότητα χωρίς να φθάνει στο σημείο να πληγώνει. Νοιώθει το τοπίο της Καστίλλης με περισσότερη θέρμη απ΄ όσο μερικοί μαέστροι της σημερινής ζωγραφικής.»
Mariano Tomas, τεχνοκριτικός, εφημερίδα «Madrid» (1955)
«Ο Μάρκελλος κατέχει ισχυρή ατομικότητα, που θυμίζει τον Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο). Οι συνθέσεις του συνδυάζουν ηλιακό φως και ανοιξιάτικη ομορφιά με δυναμικές γραμμές και εκφραστικά χαρακτηριστικά.»
Federico Galindo, περιοδικό DIGAME, Ισπανία (1955)
«Ο Μάρκελλος είναι εκπρόσωπος της ζωγραφικής του φωτός· τα έργα του κορυφώνονται στα μικρά φορμά με ένταση, ενέργεια και εξαιρετική ποιότητα.»
Figuerola Ferretti, περιοδικό ARRIBA, Ισπανία (1955)
Έλληνες Κριτικοί
«Πρόκειται για μια περίπτωση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, που βασίζεται στις δυνατότητες ενός "Σεζανικού" εξπρεσιονισμού μεγάλης εκφραστικής δύναμης. Ο Μάρκελλος πλάθει τον κόσμο του, με το χρώμα, το οποίο δεν είναι μόνο το βασικότερό του εργαλείο, αλλά και το ουσιαστικότερό του εκφραστικό μέσο. Κι αυτός ο ανήσυχος κόσμος είναι αδρός, ενεργητικός, σωστότερα, σε ένα συνεχές "γίγνεσθαι". Οι αντιθέσεις των τόνων είναι έντονες, όπως συμβαίνει πάντα με τη ζωγραφική που δε θέλει να αποτυπώσει τη φύση, αλλά να την ερμηνεύσει. Μεγάλη άνεση, αφαιρούν από τους πίνακές του οτιδήποτε το βεβιασμένο. Όλα ρέουν και διαπλάθονται με φυσικότητα και πειστικότητα. Συγκρατείται αποκλειστικά και μόνο το εκφραστικά σημαντικό και γι αυτό παρακάμπτεται η λεπτομέρεια, ενώ η αφαιρετική διάθεση συμπλέκει τελικά, ένα σύνολο χρωματικών κηλίδων.»
Στέλιος Λυδάκης, ιστορικός τέχνης, Ελλάδα
«Νηφάλια, αδρή, δομημένη η ζωγραφική του Θεόδωρου Μάρκελλου. Σαν σχέδιο, σαν σύνθεση, χρωματισμός, φωτισμός, δείχνουν τη σωστή, τη βαθιά γνώση του εικαστικού λόγου. Δουλεύοντας τη ζωγραφική τόσες δεκαετίες ο Μάρκελλος, μένει σταθερός κι αδιασάλευτος. Πιστεύει στην αντικειμενική υπόσταση της ζωής κι η τέχνη του κινείται στην ελεύθερη αναπαράστασή της. Δέχεται ο Μάρκελλος τον υπαρκτό κόσμο, σαν τη μόνη πραγματικότητα — όχι όμως τη μιμητική απεικόνισή της, αλλά αποφλοιωμένη, καθαρμένη από το πρόσκαιρο, τη μεταπλάθει για να υψωθεί στην πνευματική της αναγωγή. Κι αυτή η προσπάθεια διαποτίζει όλους τους πίνακές του Μάρκελλου, ν΄ αναγάγει τη ζωή σε μια ανώτερη ποιότητα ν΄ αποκαλύψει την ποιητική αξία της.»
Νίκος Αλεξίου, ιστορικός και τεχνοκριτικός, Ελλάδα
Σκέψεις του Ζωγράφου
«Η τέχνη είναι η προέκταση του εαυτού μας, γι αυτό πριν απ΄ όλα πρέπει να αποκτήσουμε αυτογνωσία, να ξέρουμε ποιοι είμαστε για να εκφράσουμε με το έργο μας τον πραγματικό εαυτό μας. Η τέχνη είναι συνέχεια και συνέπεια. Πρόοδος δεν είναι η παράκαμψη των δυσκολιών και μια επιπόλαιη απλούστευση των πάντων, δεν είναι πυροτέχνημα, που μετά την πρόσκαιρη λάμψη του, το σκοτάδι φαίνεται να γίνεται πιο πυκνό. Η απλοποίηση στην Τέχνη είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία της υψηλής τέχνης. Αυτό που καθορίζει την αξία στο έργο τέχνης είναι η αντοχή του στο χρόνο. Μόνο η ποιότητα και η εσωτερική ζωή με την οποία κατόρθωσε να το φορτίσει ο δημιουργός του, αυτά είναι που κάνουν ένα έργο τέχνης διαχρονικό και αιώνιο.»
Θεόδωρος Μάρκελλος
