Συνέντευξη Θεόδωρου Μάρκελλου στο ΕΘΝΟΣ (1967)
Δημοσίευμα Τύπου
— 1957
ΕΘΝΟΣ , Αθήνα
«ΕΘΝΟΣ»
ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967
Θεόδ. Μάρκελλος
ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τού συνεργάτου μας ζωγράφου ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
Αίνεται πώς ο καλλιτέχνης συ
νήθως μοιάζει στό έργο του, πώς
στό τέλος γίνεται είκόνα και ο
μείωσή του. Στήν περίπτωση τού
ζωγράφου Θεόδωρου Μάρκελλου,
συνέβη τό αντίθετο. Στό τέλος
τό έργο έμοιασε στόν ίδιο τόν
καλλιτέχνη. Γι' αύτό, δέν θα μπο
ρέση ίσως κανείς νά καταλάβη α
πόλυτα τό έργο τού Μάρκελλου,
αν δέν έχη, γνωρίσει προηγουμέ
νως τόν ίδιο τόν άνθρωπο.
'Η χαμηλόφωνη και διακριτική
γκάμα τών έργων του, πού μας,
παρουσίασε στήν κατούργια Γκα
λερί ε'Ορίζων, ή συμπύκνωση τών
στοιχείων πού συγκροτούν τήν
άρθρωση τών συνθετών του, είναι
ό χαρακτηριστικός μονολόγος τού
Μάρκελλου, πού διπλεύει τό πε
ριεχόμενο τής διακριτικής μονα
ξίας του. Τό παρελθόν και τό πα
ρόν είναι γιά τόν ζωγράφο μιά
συνέχης πορεία έσωτερικής απο
μόνωσης, πού έχουν βοηθί ση
μαδέψει τό έργο του. 'Ο Μάρκελ
λος είναι ένας συμφόρος καλλιτέ
χνης, πού έχει τό προτέρημα τού
έσωτερικού βίου. Τό βλέμμα του
είναι καθαρό και άλληντο, δτως
κι' ο λόγος του και ή συμπερι-
φορά του.
'Ο Μάρκελλος γεννήθηκε στήν
'Αθήνα τό 1925. Τό 1952 πίρε
τό δίπλωμα από τήν Α.Σ.Κ.Τ.,
Τό έργοστήρι τού Μάρκελλου.
μέ πέντε τιμητικές διακρίσεις. Τό
1954 - 1956 φοίτησε μέ ιπποτο
Εργο προσωπικό και άνεξάρτητο
πού νά καθορίζεται από τίς πιστά
σειακούς και ζωγράφισα τόν γύ
ρω μου κόσμο. 'Εκανα περτραί-
το, γυμνό, τοπίο, τά πάντα. Στήν
'Ελλάδα, τήν Ισπανία, τό Παρί-
σι. Ζητήσα τήν εμπειρία στό κά-
βε τί. 'Η συνέχης πορεία μου με
ωδήγησε όμαλα ώς τούς πιό συν
χρόνους αισθητικούς προβληματι-
σμούς. Δεν έπετρεψα δύως στόν
έαυτό μου νά άφηση πίσω του κε
νά, ούτε νά κάνη αλματα γιά νά
κερδίσω χρόνο.
Στήν τωρινή μου έκθεση παρου
σιάζω συνθέσεις, πού είναι τό φυ
σιολογικό αποτέλεσμα αύτής τής
βητείας μου. 'Εχουν τήν άρχική
παρόρμηση στόν ύπαρκτό κόσμο
και τά παραστατικά τού στοι-
χεία. Και φθάνουν, χωρίς νά πε
ριγράφουν, τήν καταγραφή φυσι-
κών καταστάσεων και διαθέσεων.
Μπορώ κανένα έκφραστικό μέσο, καμ
μία τεχνική εμπειρία. 'Αρνούμαι
δύως νά ύποταγώ σέ σχολές, τά-
σεις ή δόγματα. Κρατώ απόλυτη
ελευθερία γιά νά εκφράζωμαι ανά
λογα μέ τίς φυσικές μου διαθέ-
σεις ή τίς ίσωτερικές μου παρορ
μήσεις.
Ρωτήσαμε τόν Μάρκελλο αν
στήν Τέχνη μπορή νά δίνεται εσί
κουμενικός χαρακτήρας, δσον ά-
φορά τήν έκφραση και τίς τά-
σεις. Και άκομα, μήπως ο καλ-
λιτέχνης πρέπει νά δημιουργήση
Θεόδωρος Μάρκελλος
μηπωση και νά γεφυρώσει τό χά-
σος πού ανοίγεται ανάμεσα στή
μέ γεωμετρική πρόσοδο αύξανομένη
ανάπτυξη τού τεχνικού πολιτι-
σμού και στήν πνευματική και φι-
λοσοφική ανάπτυξη τής έποχής
μας, πού προχωρεί μέ βραδύτερο
ρυθμό». Και στήν έρωτησή μας,
αν στό Έργο Τέχνης πρέπει νά ε-
πιδιώκεται αίσθητικό αποτέλεσμα
και άν μπορή νά θεωρηθή ή επι-
δίωξη τού ώραιού εάντικαλλιτε-
χνικό γεγονός, ο ζωγράφος μας
είπε: «Οχι, δέν πρέπει νά επιδιώ
κεται τό ώραιο. 'Η γνήσια συγκι-
νηση και δχι ή επιδίωξη, θά φέρη
τό αίσθητικό αποτέλεσμα. Πι-
σταύω δτι ή επιδίωξη τού ώραι-
ου είναι εάντικαλλιτεχνικό γεγο
νός, γιατί αυτή καθαυτή ή επιδίω
ξη, αμβλύνει τή συγκίνηση, πού
χωρίς αυτή, δέν είναι δυνατόν νά
υπάρξη αίσθητικό αποτέλεσμα. Δέ
χομαι τό ώραιο σάν αποτέλεσμα
δχι δύως σάν επιδίωξη».
Ρωτήσαμε τόν ζωγράφο, πώς
βλέπει τήν καλλιτεχνική δραστη-
ριότητα στήν 'Αθήνα. Μάς είπε:
«Η 'Αθήνα έχει εξελιχθή στ μία
υπόλοιπο και περιβάλλουσα πολιτεία».
ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967
Θεόδ. Μάρκελλος
ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τού συνεργάτου μας ζωγράφου ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
Αίνεται πώς ο καλλιτέχνης συ
νήθως μοιάζει στό έργο του, πώς
στό τέλος γίνεται είκόνα και ο
μείωσή του. Στήν περίπτωση τού
ζωγράφου Θεόδωρου Μάρκελλου,
συνέβη τό αντίθετο. Στό τέλος
τό έργο έμοιασε στόν ίδιο τόν
καλλιτέχνη. Γι' αύτό, δέν θα μπο
ρέση ίσως κανείς νά καταλάβη α
πόλυτα τό έργο τού Μάρκελλου,
αν δέν έχη, γνωρίσει προηγουμέ
νως τόν ίδιο τόν άνθρωπο.
'Η χαμηλόφωνη και διακριτική
γκάμα τών έργων του, πού μας,
παρουσίασε στήν κατούργια Γκα
λερί ε'Ορίζων, ή συμπύκνωση τών
στοιχείων πού συγκροτούν τήν
άρθρωση τών συνθετών του, είναι
ό χαρακτηριστικός μονολόγος τού
Μάρκελλου, πού διπλεύει τό πε
ριεχόμενο τής διακριτικής μονα
ξίας του. Τό παρελθόν και τό πα
ρόν είναι γιά τόν ζωγράφο μιά
συνέχης πορεία έσωτερικής απο
μόνωσης, πού έχουν βοηθί ση
μαδέψει τό έργο του. 'Ο Μάρκελ
λος είναι ένας συμφόρος καλλιτέ
χνης, πού έχει τό προτέρημα τού
έσωτερικού βίου. Τό βλέμμα του
είναι καθαρό και άλληντο, δτως
κι' ο λόγος του και ή συμπερι-
φορά του.
'Ο Μάρκελλος γεννήθηκε στήν
'Αθήνα τό 1925. Τό 1952 πίρε
τό δίπλωμα από τήν Α.Σ.Κ.Τ.,
Τό έργοστήρι τού Μάρκελλου.
μέ πέντε τιμητικές διακρίσεις. Τό
1954 - 1956 φοίτησε μέ ιπποτο
Εργο προσωπικό και άνεξάρτητο
πού νά καθορίζεται από τίς πιστά
σειακούς και ζωγράφισα τόν γύ
ρω μου κόσμο. 'Εκανα περτραί-
το, γυμνό, τοπίο, τά πάντα. Στήν
'Ελλάδα, τήν Ισπανία, τό Παρί-
σι. Ζητήσα τήν εμπειρία στό κά-
βε τί. 'Η συνέχης πορεία μου με
ωδήγησε όμαλα ώς τούς πιό συν
χρόνους αισθητικούς προβληματι-
σμούς. Δεν έπετρεψα δύως στόν
έαυτό μου νά άφηση πίσω του κε
νά, ούτε νά κάνη αλματα γιά νά
κερδίσω χρόνο.
Στήν τωρινή μου έκθεση παρου
σιάζω συνθέσεις, πού είναι τό φυ
σιολογικό αποτέλεσμα αύτής τής
βητείας μου. 'Εχουν τήν άρχική
παρόρμηση στόν ύπαρκτό κόσμο
και τά παραστατικά τού στοι-
χεία. Και φθάνουν, χωρίς νά πε
ριγράφουν, τήν καταγραφή φυσι-
κών καταστάσεων και διαθέσεων.
Μπορώ κανένα έκφραστικό μέσο, καμ
μία τεχνική εμπειρία. 'Αρνούμαι
δύως νά ύποταγώ σέ σχολές, τά-
σεις ή δόγματα. Κρατώ απόλυτη
ελευθερία γιά νά εκφράζωμαι ανά
λογα μέ τίς φυσικές μου διαθέ-
σεις ή τίς ίσωτερικές μου παρορ
μήσεις.
Ρωτήσαμε τόν Μάρκελλο αν
στήν Τέχνη μπορή νά δίνεται εσί
κουμενικός χαρακτήρας, δσον ά-
φορά τήν έκφραση και τίς τά-
σεις. Και άκομα, μήπως ο καλ-
λιτέχνης πρέπει νά δημιουργήση
Θεόδωρος Μάρκελλος
μηπωση και νά γεφυρώσει τό χά-
σος πού ανοίγεται ανάμεσα στή
μέ γεωμετρική πρόσοδο αύξανομένη
ανάπτυξη τού τεχνικού πολιτι-
σμού και στήν πνευματική και φι-
λοσοφική ανάπτυξη τής έποχής
μας, πού προχωρεί μέ βραδύτερο
ρυθμό». Και στήν έρωτησή μας,
αν στό Έργο Τέχνης πρέπει νά ε-
πιδιώκεται αίσθητικό αποτέλεσμα
και άν μπορή νά θεωρηθή ή επι-
δίωξη τού ώραιού εάντικαλλιτε-
χνικό γεγονός, ο ζωγράφος μας
είπε: «Οχι, δέν πρέπει νά επιδιώ
κεται τό ώραιο. 'Η γνήσια συγκι-
νηση και δχι ή επιδίωξη, θά φέρη
τό αίσθητικό αποτέλεσμα. Πι-
σταύω δτι ή επιδίωξη τού ώραι-
ου είναι εάντικαλλιτεχνικό γεγο
νός, γιατί αυτή καθαυτή ή επιδίω
ξη, αμβλύνει τή συγκίνηση, πού
χωρίς αυτή, δέν είναι δυνατόν νά
υπάρξη αίσθητικό αποτέλεσμα. Δέ
χομαι τό ώραιο σάν αποτέλεσμα
δχι δύως σάν επιδίωξη».
Ρωτήσαμε τόν ζωγράφο, πώς
βλέπει τήν καλλιτεχνική δραστη-
ριότητα στήν 'Αθήνα. Μάς είπε:
«Η 'Αθήνα έχει εξελιχθή στ μία
υπόλοιπο και περιβάλλουσα πολιτεία».
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos