Κριτική για εκθέσεις Ψυχοπαίδη, Αγγελινού και Μάρκελλου
Δημοσίευμα Τύπου — 1957 , Αθήνα
ΚΡΙΤΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΤΟΥ κ. ΣΤΕΛΙΟΥ ΛΥΔΑΚΗ
Τό νόημα τριών έκδεσεων
ΓΙΑΝΝΗ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗ, ΜΠΕΜΠΑΣ ΑΓΓΕΛΙΝΟΥ, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
'Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, γεννηθηκε στην 'Αθήνα στά 1945. Στού δοσα στην Σχολή Καλών Τεχνών και με υποτροφία στο Μόναχο. Έπου από τό 1971 ζή και έργα ζεσται.
Ποίν, από 50 χρόνια (στά 1925) φοιτούσε στην Σχολή Καλών Τεχνών τού Μονάχου ο τελευταίος 'Ελληνας ζωγράφος (ο Δημήτρης Δάδης) μιάς τεράστιας όμαδας 'Ελλήνων (63 περίπου), πού από τό 1840 και ύστερα είχαν σπουδάσει στην περιοχήν έκαση Σχολή. 'Από τότε άλλαξαν πολύ τά πράγματα: Τό Παρίσι
κυριάχησε σιγά - σιγά στην συνείδηση τών 'Ελλήνων καλλιτεχνών και άπτελεσε σχεδόν τόν αποιδειστικό πόλο έλξης γιά τις νεώτερες γενιές. Στην ίδια τήν 'Ελλάδα δυσφημίστηκε και θεωρήθηκε — πολύ άδικα — στίγα γιά τό άκαδημαϊκό πνεύμα τών άκαδημαϊκών 'Ελλήνων ζωγράφων. Κανείς δέν ήξερε πώς είχαν από Ιστορικές πλευρές τά πράγματα και κανείς δέν ήξελε τά έλον. Τά Ιμπρεσιονιστικά και μεταίμπρεσιονιστικά κινήματα ένισχυαν τήν προκατάληψη, ότι μόνο ή Γαλλία μπορεί πραγματικά νά αποβή παραγωγική από καλλιτεχνικής πλευράς γιά τους 'Ελληνες. Σήμερα, μέσω κυρίας τής Γερμανικής 'Υπηρεσίας 'Υποτροφιών, δρίσκομαιναι και πάλι 'Ελληνες στην Γερμανία (Παίλος, 'Ακριβάκης κ.ά.). 'Ο Ψυχοπαίδης στό Μόναχο γεωργούνε τό παρελθόν μέ τό παρόν και άσχολεται και μέ τά δυό.
Στήν γραμμή μιάς ομάδας ρεαλιστών — συμβολιστών επιστρατεύσεις γιά τήν κριτική αντιμετώπιση τής ιστορίας και τής ιστορίας μας μέ αρκετά ενδιαφέροντα πρότο. Προτιμόντας μιά αποσπασματική συσχέτιση στοιχείων επάνω στήν εικονιστική επιφάνεια και γεωγραφική καταστάσεις και γεωγραφικά. 'Εκείνο πού φαίνεται βασικά νά απασχολή τόν καλλιτέχνη είναι οι αντιθέσεις πού παρουσιάζει ο κόσμος και ή ζωή. Ειδικότερα ενδιαφέρεται γιά τές αντιθέσεις κοινωνικοπολιτιστικού χαρακτήρα. 'Ετσι έκστρατεύει έναντί ον τών γεώλων προτύπων τού παρελθόντος, άντιπαραβάλλοντας τα μέ στυγνές έκφρασεις τής ζωής τού παρόντος. Βέβλει έναντίον μιάς δραστοποιημένης επιφάνειας ή έναντίον τών μεγαλοσχημίων γεωργομίδων τού παρόντος πού είναι μόνο κενά καμάρατα. Σ'ένα έργο π.χ. μέ τίτλο 'Αφιέρωμα στόν Ρενουάρ, ο Ψυχοπαίδης ανχιπαραβάλλει στόν ευδαιμονισμό, τό δούμα τής ανθρώπινης πραγματικότητας: Τόν πάλεμο, τήν ανθρώπινη κακοδαιμονία. Τά άγαθα τής καταναλωτικής κοινωνίας από τήν άλλη πλευρά προσφέρονται στόν σύμβολο κενότητας και πνευματικού έξανθοποδισμού.
Βέβαια ή περίπτωση Ψυχοπαίδη είναι άντιποσωπευτική, γιά μιά τέχνη πού δέν γίνεται γιά τήν τέχνη και μόνο. 'Αλλωστε αυτό πού ανομάζει καμενές τέχνη, πρέπει νά αναθεωρηθή έδα: Έχουμε μιά καλλιτεχνική διάθεση, πού παρακάμπτει τόν εκφραστικό κώδικα τού παρελθόντος, αναληφτώντας ένα νέο. Ουσιαστικά δρίσκεται ένα μήν μέσα στά πλαίσια τής άναλίπτησης. 'Η αναλίπτηση δύος είναι τό βασικότερο στοιχείο τού νέου αυτού εκφραστικού κώδικα.
Στήν γκαλερί 'Αστορ' παρουσιάζει τό έργο τής ή Μπέμπας 'Αγγελινού. Γιά έκεινο πού γνωρίζει τήν παλιότερη δουλειά τής, κανείς εντύπωση ή αναπροσωπογραφή τής από ένα γλυκερό υπαίθρισμο σ'ένα αυστηρό γεωμετρικό κυβιστικό τύπο. 'Η ζωγράφος ανακαλύπτει τίς διακυμάνσεις τών ραβδώσεων τού άσχαλου κίονα και τίς εκμεταλλεύεται γιά μερικά έπιτυχημένα πλέγματα, πού δύος πολλές φορές είναι άσυνθετα και νεκρά από χρωματικής πλευράς. 'Ομοίως, δέν θά πρέπει νά παραδελφή κανείς τήν καλή διάθεση και τήν ποιότητα μερικών κομματιών, πού ούσιαστικά χάνονται στό πλήθος τών διοιδιούμορων στημάτων.
Στό Πνευματικό Κέντρο τού Δήμου 'Αθήνας έκδεσε ένα Θεόδωρος Μάρκελλος 70 περίπου έργα μέ θέμα τό Πίλιο. 'Ο ζωγράφος αυτός, πού γεννήθηκε στήν 'Αθήνα στά 1925 και σπούδασε στήν Σχολή Καλών Τεχνών, καλλιτεχνεί ένα έντονο έπιπεδοσωπιστικό ύπαιθρισμό αρκετά κατάλληλο γιά νά αποδοθή ο δροσερός και γυμνός χαρακτήρας ένως τοπίου, όπως είναι τό Πίλιο. 'Αφομοιώνονται γραφικά τύποι τά πράγματα τού άσχαλου αυτού τόπου και επιχειρείται ή απομόνωση τού τυπικού και τού ενδιαφέροντος. Μέ απόρες πινελιές σκορπίζονται τά δυνατά χρώματα επάνω στήν εικονιστική επιφάνεια μέ σκοπό νά ενισχύσουν τήν διαστασιακή πτώση και νά τήν κάνουν δασ Σχέντα τού εκφραστικού.
ΘΑ ΕΠΙΛΥΘΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΩΣ
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ
Εδρατάτη αυχήτηση με τους αρχαιολόγους Εκαμε ο όπουργος Πολιτισμού και Επιστημών κ. Κ. Τρυπάνης, είς τό αμφιθέατρον τού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου ήκουσε τά προβλήματα και τά αίτηματα τής τάξεως, χαρακτηρίσας αυτά ως δικαιολογημένα και υποσχεθείς Ικανοποίησην.
Τά αίτηματα αυτά είναι τά εξής: 1) Νά τούς δοθή ή δυνατό της τετραμήνου παραμονής είς τάς 'Αθήνας, προκειμένων νά αποκτήσουν διδακτορικόν δίπλωμα. 2) Νά συζητηθούν οι κατά τόπους θεορίες και ιδιαίτερες αι έφορεια δικαιωμάτων μνημείων. 3) Νά χορηγηθούν είς τους αρχαιολόγους μέσα μεταφοράς είς τους τόπους τής έργασίας των.
Νέο έργο
από τόν θεάτρο
Γιάννη Φέρτη
Καλογεροπούλου
Στό θέατρο 'Αθήνα, ο θέατρος Γιάννης Φέρτη — Πεζίνας Καλογεροπούλου, μέ τό έργομενο Σάββατο, στά απογευματινά και βραδινά παραστάσεις, στήν πριμέρα τού έργου 'Αστυνομίας, προσκαλείται τόν θεατή.
ΤΟΥ κ. ΣΤΕΛΙΟΥ ΛΥΔΑΚΗ
Τό νόημα τριών έκδεσεων
ΓΙΑΝΝΗ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗ, ΜΠΕΜΠΑΣ ΑΓΓΕΛΙΝΟΥ, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
'Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, γεννηθηκε στην 'Αθήνα στά 1945. Στού δοσα στην Σχολή Καλών Τεχνών και με υποτροφία στο Μόναχο. Έπου από τό 1971 ζή και έργα ζεσται.
Ποίν, από 50 χρόνια (στά 1925) φοιτούσε στην Σχολή Καλών Τεχνών τού Μονάχου ο τελευταίος 'Ελληνας ζωγράφος (ο Δημήτρης Δάδης) μιάς τεράστιας όμαδας 'Ελλήνων (63 περίπου), πού από τό 1840 και ύστερα είχαν σπουδάσει στην περιοχήν έκαση Σχολή. 'Από τότε άλλαξαν πολύ τά πράγματα: Τό Παρίσι
κυριάχησε σιγά - σιγά στην συνείδηση τών 'Ελλήνων καλλιτεχνών και άπτελεσε σχεδόν τόν αποιδειστικό πόλο έλξης γιά τις νεώτερες γενιές. Στην ίδια τήν 'Ελλάδα δυσφημίστηκε και θεωρήθηκε — πολύ άδικα — στίγα γιά τό άκαδημαϊκό πνεύμα τών άκαδημαϊκών 'Ελλήνων ζωγράφων. Κανείς δέν ήξερε πώς είχαν από Ιστορικές πλευρές τά πράγματα και κανείς δέν ήξελε τά έλον. Τά Ιμπρεσιονιστικά και μεταίμπρεσιονιστικά κινήματα ένισχυαν τήν προκατάληψη, ότι μόνο ή Γαλλία μπορεί πραγματικά νά αποβή παραγωγική από καλλιτεχνικής πλευράς γιά τους 'Ελληνες. Σήμερα, μέσω κυρίας τής Γερμανικής 'Υπηρεσίας 'Υποτροφιών, δρίσκομαιναι και πάλι 'Ελληνες στην Γερμανία (Παίλος, 'Ακριβάκης κ.ά.). 'Ο Ψυχοπαίδης στό Μόναχο γεωργούνε τό παρελθόν μέ τό παρόν και άσχολεται και μέ τά δυό.
Στήν γραμμή μιάς ομάδας ρεαλιστών — συμβολιστών επιστρατεύσεις γιά τήν κριτική αντιμετώπιση τής ιστορίας και τής ιστορίας μας μέ αρκετά ενδιαφέροντα πρότο. Προτιμόντας μιά αποσπασματική συσχέτιση στοιχείων επάνω στήν εικονιστική επιφάνεια και γεωγραφική καταστάσεις και γεωγραφικά. 'Εκείνο πού φαίνεται βασικά νά απασχολή τόν καλλιτέχνη είναι οι αντιθέσεις πού παρουσιάζει ο κόσμος και ή ζωή. Ειδικότερα ενδιαφέρεται γιά τές αντιθέσεις κοινωνικοπολιτιστικού χαρακτήρα. 'Ετσι έκστρατεύει έναντί ον τών γεώλων προτύπων τού παρελθόντος, άντιπαραβάλλοντας τα μέ στυγνές έκφρασεις τής ζωής τού παρόντος. Βέβλει έναντίον μιάς δραστοποιημένης επιφάνειας ή έναντίον τών μεγαλοσχημίων γεωργομίδων τού παρόντος πού είναι μόνο κενά καμάρατα. Σ'ένα έργο π.χ. μέ τίτλο 'Αφιέρωμα στόν Ρενουάρ, ο Ψυχοπαίδης ανχιπαραβάλλει στόν ευδαιμονισμό, τό δούμα τής ανθρώπινης πραγματικότητας: Τόν πάλεμο, τήν ανθρώπινη κακοδαιμονία. Τά άγαθα τής καταναλωτικής κοινωνίας από τήν άλλη πλευρά προσφέρονται στόν σύμβολο κενότητας και πνευματικού έξανθοποδισμού.
Βέβαια ή περίπτωση Ψυχοπαίδη είναι άντιποσωπευτική, γιά μιά τέχνη πού δέν γίνεται γιά τήν τέχνη και μόνο. 'Αλλωστε αυτό πού ανομάζει καμενές τέχνη, πρέπει νά αναθεωρηθή έδα: Έχουμε μιά καλλιτεχνική διάθεση, πού παρακάμπτει τόν εκφραστικό κώδικα τού παρελθόντος, αναληφτώντας ένα νέο. Ουσιαστικά δρίσκεται ένα μήν μέσα στά πλαίσια τής άναλίπτησης. 'Η αναλίπτηση δύος είναι τό βασικότερο στοιχείο τού νέου αυτού εκφραστικού κώδικα.
Στήν γκαλερί 'Αστορ' παρουσιάζει τό έργο τής ή Μπέμπας 'Αγγελινού. Γιά έκεινο πού γνωρίζει τήν παλιότερη δουλειά τής, κανείς εντύπωση ή αναπροσωπογραφή τής από ένα γλυκερό υπαίθρισμο σ'ένα αυστηρό γεωμετρικό κυβιστικό τύπο. 'Η ζωγράφος ανακαλύπτει τίς διακυμάνσεις τών ραβδώσεων τού άσχαλου κίονα και τίς εκμεταλλεύεται γιά μερικά έπιτυχημένα πλέγματα, πού δύος πολλές φορές είναι άσυνθετα και νεκρά από χρωματικής πλευράς. 'Ομοίως, δέν θά πρέπει νά παραδελφή κανείς τήν καλή διάθεση και τήν ποιότητα μερικών κομματιών, πού ούσιαστικά χάνονται στό πλήθος τών διοιδιούμορων στημάτων.
Στό Πνευματικό Κέντρο τού Δήμου 'Αθήνας έκδεσε ένα Θεόδωρος Μάρκελλος 70 περίπου έργα μέ θέμα τό Πίλιο. 'Ο ζωγράφος αυτός, πού γεννήθηκε στήν 'Αθήνα στά 1925 και σπούδασε στήν Σχολή Καλών Τεχνών, καλλιτεχνεί ένα έντονο έπιπεδοσωπιστικό ύπαιθρισμό αρκετά κατάλληλο γιά νά αποδοθή ο δροσερός και γυμνός χαρακτήρας ένως τοπίου, όπως είναι τό Πίλιο. 'Αφομοιώνονται γραφικά τύποι τά πράγματα τού άσχαλου αυτού τόπου και επιχειρείται ή απομόνωση τού τυπικού και τού ενδιαφέροντος. Μέ απόρες πινελιές σκορπίζονται τά δυνατά χρώματα επάνω στήν εικονιστική επιφάνεια μέ σκοπό νά ενισχύσουν τήν διαστασιακή πτώση και νά τήν κάνουν δασ Σχέντα τού εκφραστικού.
ΘΑ ΕΠΙΛΥΘΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΩΣ
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ
Εδρατάτη αυχήτηση με τους αρχαιολόγους Εκαμε ο όπουργος Πολιτισμού και Επιστημών κ. Κ. Τρυπάνης, είς τό αμφιθέατρον τού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου ήκουσε τά προβλήματα και τά αίτηματα τής τάξεως, χαρακτηρίσας αυτά ως δικαιολογημένα και υποσχεθείς Ικανοποίησην.
Τά αίτηματα αυτά είναι τά εξής: 1) Νά τούς δοθή ή δυνατό της τετραμήνου παραμονής είς τάς 'Αθήνας, προκειμένων νά αποκτήσουν διδακτορικόν δίπλωμα. 2) Νά συζητηθούν οι κατά τόπους θεορίες και ιδιαίτερες αι έφορεια δικαιωμάτων μνημείων. 3) Νά χορηγηθούν είς τους αρχαιολόγους μέσα μεταφοράς είς τους τόπους τής έργασίας των.
Νέο έργο
από τόν θεάτρο
Γιάννη Φέρτη
Καλογεροπούλου
Στό θέατρο 'Αθήνα, ο θέατρος Γιάννης Φέρτη — Πεζίνας Καλογεροπούλου, μέ τό έργομενο Σάββατο, στά απογευματινά και βραδινά παραστάσεις, στήν πριμέρα τού έργου 'Αστυνομίας, προσκαλείται τόν θεατή.
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos