Κριτική για την έκθεση του Θεοδώρου Μάρκελλου στον Παρνασσο (1972)
Δημοσίευμα Τύπου
— 1957
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ , Αθήνα
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" 9-2-1972
Τὰ παρισινὰ τοπία τοῦ Θ. Μάρκελλου
ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙ ΤΟΥ «ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ»
'Αφίερωμα έγκαρδιο, μὲ συγκινητικὸν συναισθηματισμό, προσφέρει στὸ Παρίσι τῶν καλλιτεχνικῶν τοῦ σπουδῶν ὁ ζωγράφος Θεόδωρος Μάρκελλος μὲ τὴν δύο ατομικὴ τοῦ ἐκθέσι στὴν μεγάλη αἴθουσα τοῦ «Παρνασσοῦ» Ἀθηνῶν, παρουσιάζοντας ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ Συνδέσμου ἑκατὸν περίπου ἐλαιογραφίες του, οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἰκονίζουν ὅψεις διαφόρων σημείων τῆς γαλλικῆς πρωτεύουσας.
'Η ἀπόδοσις τῶν παρισινῶν τοπίων γίνεται ἀπὸ τὸν Μάρκελλο μὲ τὶς μεταίμπρεσιονιστικὲς ἀνησυχίες τεχνοτροπίας, ρυθμισμένες σύμφωνα μὲ τὰ διδάγματα τῆς ἐπιμορφώσεως ποὺ εἶχε σὲ ἀνάτες καλλιτεχνικὲς σχολὲς τῆς Μαδρίτης (1954 - 1956) καὶ τοῦ Παρισιοῦ (1960 - 1962) μὲ ὑποτροφίες ποὺ πῆρε ἀφοῦ τοῦ δόθηκε τὸ 1952 δίπλωμα τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν τῆς Ἀθήνας μὲ 5 τιμητικὲς διακρίσεις.
'Η συμμετοχὴ τοῦ Μάρκελλου σὲ ὁμαδικὲς ἐκθέσεις ἀρχίζει ἀπὸ τὴν Πανελλήνιο τοῦ 1952 καὶ συνεχίσθηκε σὲ ἄλλες τῆς Ἀθήνας, τῆς Μαδρίτης, τοῦ ὑπερκεκανίου «Ολυμπίας», τῆς Μόσχας, τοῦ Παρισιοῦ, τῆς Φλωρεντίας, Ρώμης, Μιλάνου, Βιέννης καὶ τοῦ Βουκουρεστίου, ἐνῶ οἱ προηγούμενες 7 ατομικὲς ἐκθέσεις τοῦ ἐγιναν στὴν Μαδρίτη (1956), Ἀθήνα (1958, 1967), Φλωρεντία, Μιλάνο, Τεργέστη καὶ στὸ Πανεπιστήμιο «Τζέφερσον» τῆς Φιλαδέλφειας.
Ζωγραφίζοντας ἀποκλειστικὰ τὸ Παρίσι, ὁ Μάρκελλος ἀποδίδει τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς φυσικῆς καὶ συναισθηματικῆς ἀτμόσφαιρας τῆς γαλλικῆς πρωτεύουσας μὲ τόσην προσαρμογὴ τῆς τεχνοτροπίας του στὴν καθωρισμένη θεματογραφία του, ὡστε νὰ δίδῃ τὴν ἐντύπωσι ὅτι οἱ πίνακες τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς τοῦ «Παρνασσοῦ» φιλοτεχνήθηκαν ἀπὸ Γάλλον ἢ διεθνιστὴ ζωγράφο ἐντελῶς σὲ τῆς ἑλληνικῆς τέχνης καὶ ἀσχετὸν μὲ τὴν νοοτροπία καὶ τὸν ψυχικὸ κόσμο τῶν Ἑλλήνων.
Μὲ δασκαλευμένην ἐκφραστικὴν δεξιοτεχνίαν καὶ μὲ ἄλλες σημαντικὲς πηγαίες ζωγραφικὲς ἀρέτες ὁ Μάρκελλος —ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰ ἐκθέματα τοῦ «Παρνασσοῦ»— ἔχει στρέφει τὸ κύριο ἐνδιαφέρον τῆς τέχνης τοῦ στὴν δημιουργία ἔργων εὐ γενέστερης ποιότητος, μὲ λυρικὰν τόνον ῥωμαντικῆς διαθέσεως, ὁ ἀποῖος ἐπικρατεῖ μὲ ζωηρότερον παλμὸ καὶ μὲ περισσότερην χρωματικὴν ἀρμονίαν καὶ ὑποβλητικότητα στὶς συνθέσεις του ποὺ ἔχουν θέματα «νεκρὲς φύσεις».
ΜΙΑΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙ'ΔΗΣ
Τὰ παρισινὰ τοπία τοῦ Θ. Μάρκελλου
ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙ ΤΟΥ «ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ»
'Αφίερωμα έγκαρδιο, μὲ συγκινητικὸν συναισθηματισμό, προσφέρει στὸ Παρίσι τῶν καλλιτεχνικῶν τοῦ σπουδῶν ὁ ζωγράφος Θεόδωρος Μάρκελλος μὲ τὴν δύο ατομικὴ τοῦ ἐκθέσι στὴν μεγάλη αἴθουσα τοῦ «Παρνασσοῦ» Ἀθηνῶν, παρουσιάζοντας ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ Συνδέσμου ἑκατὸν περίπου ἐλαιογραφίες του, οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἰκονίζουν ὅψεις διαφόρων σημείων τῆς γαλλικῆς πρωτεύουσας.
'Η ἀπόδοσις τῶν παρισινῶν τοπίων γίνεται ἀπὸ τὸν Μάρκελλο μὲ τὶς μεταίμπρεσιονιστικὲς ἀνησυχίες τεχνοτροπίας, ρυθμισμένες σύμφωνα μὲ τὰ διδάγματα τῆς ἐπιμορφώσεως ποὺ εἶχε σὲ ἀνάτες καλλιτεχνικὲς σχολὲς τῆς Μαδρίτης (1954 - 1956) καὶ τοῦ Παρισιοῦ (1960 - 1962) μὲ ὑποτροφίες ποὺ πῆρε ἀφοῦ τοῦ δόθηκε τὸ 1952 δίπλωμα τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν τῆς Ἀθήνας μὲ 5 τιμητικὲς διακρίσεις.
'Η συμμετοχὴ τοῦ Μάρκελλου σὲ ὁμαδικὲς ἐκθέσεις ἀρχίζει ἀπὸ τὴν Πανελλήνιο τοῦ 1952 καὶ συνεχίσθηκε σὲ ἄλλες τῆς Ἀθήνας, τῆς Μαδρίτης, τοῦ ὑπερκεκανίου «Ολυμπίας», τῆς Μόσχας, τοῦ Παρισιοῦ, τῆς Φλωρεντίας, Ρώμης, Μιλάνου, Βιέννης καὶ τοῦ Βουκουρεστίου, ἐνῶ οἱ προηγούμενες 7 ατομικὲς ἐκθέσεις τοῦ ἐγιναν στὴν Μαδρίτη (1956), Ἀθήνα (1958, 1967), Φλωρεντία, Μιλάνο, Τεργέστη καὶ στὸ Πανεπιστήμιο «Τζέφερσον» τῆς Φιλαδέλφειας.
Ζωγραφίζοντας ἀποκλειστικὰ τὸ Παρίσι, ὁ Μάρκελλος ἀποδίδει τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς φυσικῆς καὶ συναισθηματικῆς ἀτμόσφαιρας τῆς γαλλικῆς πρωτεύουσας μὲ τόσην προσαρμογὴ τῆς τεχνοτροπίας του στὴν καθωρισμένη θεματογραφία του, ὡστε νὰ δίδῃ τὴν ἐντύπωσι ὅτι οἱ πίνακες τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς τοῦ «Παρνασσοῦ» φιλοτεχνήθηκαν ἀπὸ Γάλλον ἢ διεθνιστὴ ζωγράφο ἐντελῶς σὲ τῆς ἑλληνικῆς τέχνης καὶ ἀσχετὸν μὲ τὴν νοοτροπία καὶ τὸν ψυχικὸ κόσμο τῶν Ἑλλήνων.
Μὲ δασκαλευμένην ἐκφραστικὴν δεξιοτεχνίαν καὶ μὲ ἄλλες σημαντικὲς πηγαίες ζωγραφικὲς ἀρέτες ὁ Μάρκελλος —ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰ ἐκθέματα τοῦ «Παρνασσοῦ»— ἔχει στρέφει τὸ κύριο ἐνδιαφέρον τῆς τέχνης τοῦ στὴν δημιουργία ἔργων εὐ γενέστερης ποιότητος, μὲ λυρικὰν τόνον ῥωμαντικῆς διαθέσεως, ὁ ἀποῖος ἐπικρατεῖ μὲ ζωηρότερον παλμὸ καὶ μὲ περισσότερην χρωματικὴν ἀρμονίαν καὶ ὑποβλητικότητα στὶς συνθέσεις του ποὺ ἔχουν θέματα «νεκρὲς φύσεις».
ΜΙΑΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙ'ΔΗΣ
← View all 699 archival documents · Biography of Theodoros Markellos