Τεχνοκριτικά σημειώματα: Η έκθεση του Θ. Μαρκέλλου στην Ακρόπολη (1958)

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 1958 ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ
ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ Θ. ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Μ. Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εις τήν μεγάλη αίθουσαν τού «Παρνασσού» έκθετε, υπό τήν ύψηλη προστασίαν τού πρεσβευτού τής 'Ισπανίας Χουάν Φελίπε ντε Ρανέρο, ο νέος ζωγράφος Φ. Μαρκέλλος 103 Έργα του (λάδια), εμπνευσμένα από τήν 'Ισπανίαν, το Παρίσι και τήν 'Ελλάδα. Εκθέτει έπληξη τρία αντίγραφα έργων τού Γκρέκο, τού Βελάσκεθ και τού Γκόγια, τά οποία έξετελέσεις εις μουσεία τής 'Ισπανίας.
'Ο Μαρκέλλος εγεννήθη τό 1925 εις τάς Λόθινας και τό 1948 ελάσθη εις τάς 'Ανωτάτην Σχολήν Καλών Τεχνών, όπου εσπούδασε με διδασκαλίαν τού τόν Γεωργιάδη και τόν Κεφαλληνό. Τό 1952 έλαβε τά διπλώματα του με τρείς τιμητικάς διακρίσεις. Μετέχει τής έκθεσεως 'Ελλήνων θαλασσογράφων και τής Πανελληνίου έκθεσεως. Τό 1954 μετέθη εις 'Ισπανίαν με υποτροφίαν τού Ισπανικού κράτους και έφοιτησεν εις τήν 'Ανωτάτην Σχολήν τού Σάν Φερνάντο με καθηγητάς τού τόν Ντόν Φρανσισκο Σόρια 'Αείτο και τόν
τού Γκόγια, (τυφεκισμός έπαναστατών) τού Βελάσκεθ και τού Θεοτοκοπούλου (Γκρέκο), πού τό σο Ικανοποιητικά απέδωσε, ο Μαρκέλλος κατέγραψε από πυρέτο δημιουργίας και αναδημιουργίας.
Τά Έργα του από τή Μαδρίτη και τή Σεγκόβια μάς δίνουν ελκύσεις τής πραγματικής 'Ισπανίας, πολύ ασωτά δε ο 'Ισπανός κριτικός έγραψε, ότι έπληξασε και έρμηνευσε τή χώρα του ο 'Ελλην καλλιτέχνης καλύτερα και από πολλούς μαέστρους τής ζωγραφικής 'Ισπανούς.
'Ο «Δρόμος» (άριθ. 1) έχει κίνηση και χρώμα ή απλάς Εσπάνια» (άριθ. 6) με τόν Δόν Κιχώτη και τό Σάντσο Πάντσα είνε 100% 'Ισπανία. 'Ο «Κήπος» (άριθ. 16) είνε χαρά τών ματιών σε χρωματική άρμονια. Τό «Απόβροχο» (άριθ. 21) διατρεπεί υγρή ποιότητα. Χαρακτηριστικές οι έντυπωσεις του από ταυρομαχίες. Σημειώνω έπισης τήν «Παλιά συνοικία» (άριθ. 23), τήν «Καστίλλη» (άριθ. 31), όπου είνε Εκθέσεις ολ
Κοντά στά τραίνα (Μαδρίτη) (Λάδι) τού ζωγράφου Θ. Μαρκέλλου.
Ντόν Κάρλος Σαενς Ντέ Τεχάδα.
Εις τήν Ισπανίαν εμελέτησε τούς μεγάλους καλλιτέχνες εις τά μουσεία και έξεβεσε κατ’ επανάληψιν εις τά Ισπανικά σαλόνια. Κατόπιν συνέχισε τίς καλλιτεχνικές του σπουδές στό Παρίσι. Τό 1951 Έλαβε μέρος εις τήν Πανελλήνιον Έκθεσιν και τήν Έκθεσιν τού υπερακεανίου «Όλυμπια» καθώς και εις τήν παγκόσμιον έκθεσιν τής Μόσχας, όπου έναρχος του Έτυχε έπαινου.
'Ο Ισπανικός τύπος Έχει άφιξε ράσει ένθουσιασθή σχόλια διά τήν έργασιαν τού 'Ελληνος ζωγράφου.
Ο Τεχνοκρίτης Φιγκουερόλα Φερρέτι, θεωρεί τόν Μαρκέλλον αδάντιρδωπον τής ζωγραφικής φωτεινότητος, πού προσβίδει τήν ανωτάτην άτλαν εις τήν χρωματικήν έκρηξη και ένεργητική.
'Ο τεχνοκρίτης Άντωνιο Κόμπος Έγραψε ότι «ό Μαρκέλλος είνε λαμπρός κολορίστας με τολμηρή παλλέτα».
Τέλος, ο τεχνοκρίτης Μαριάνο Τόμας Έγραφε, ότι ο 'Ελλην ζωγράφος «απέδεσε τό Ισπανικό τοπίο με περισσότερη θέρμη και από μερικούς μαέστρους τής Ισπανικής ζωγραφικής».
«Ολες σάτες οι έγκωμιστικές κρίσεις γιά τό έργο τού Μαρκέλλου είνε μέσα στά πράγματα. 'Ο 'Ελλην ζωγράφος, ποτισμένος με τό έλληνικό φώς και με γέρες βάσεις από τήν διδασκαλία τού Γεωργιάδη, κατώρθωσε νά συλλάξη δηλ τή δύναμη και τήν ιδιάζουσα μορφή τού Ισπανικού τοπίου, πού τό περιλούει ο μεσογειακός ήλιος.
'Ολος ο πυρέτος τής Ισπανικής φυλής κατοπτρίζεται στά θέματα απ’ τήν 'Ισπανία τού Μαρκέλλου. Κανένας 'Ελλην ζωγράφος δεν μπήκε στήν ψυχή τού Ισπανικού τοπίου και τής Ισπανικής ζωής όσο ο Μαρκέλλος, πού τήν τραγουδάει σε όλους τούς τόνους στήν πυρετική ζωγραφική του.
'Ακόμα και στά αντίγραφα του
άντιρινό με δροχή» (άριθ. 34) — αρτιστικό και δυνατό Έργο—, τό «Απόβροχο στή λίμνη» (άριθ. 37), «Μαδρίτη» (άριθ.42), 44, 45, 46 «Δρόμος» (Επανος διεθνούς έκθεσεως Μόσχας), τό ρωμαλέο σέ έκτελεσι και σύλληψι «Καταγιγς στήν Καστίλλη», 48, 53, 54, 58. Τά κομμάτια του, από σταθμούς και τραίνα δίνουν με ένδρεια τήν κίνηση και τήν ατμόσφαιρα φυγής (άριθ. 20, 63).
Τό Έργο αΜΈ συννεφιά» διακρίνεται σέ τόλμη χρωματική και δύναμι.
Περισσότερο έλεύθερο τό κομμάτι «Πιατίδα στόν ήλιο» (άριθ. 65).
'Από τά παρισινά του Έργα και τοπία, πού έχουν άλλο φώς και ατμόσφαιρα, σημειώνω τό όπ άριθ. 73 (Πρός τή Νότρ Ντάμ) και τή «Βιομηχανική περιοχή» (άριθ. 75). Τά βαπτίσια και τά λιμάνια τής Γένοβας είνε ώργανωμένα έργα (άριθ. 80, 81).
Τέλος, στό έλληνικό τοπίο ο Μαρκέλλος έδωσε τήν ιδιάζουσα μορφή του, πλαισιωμένη από τό γεωμετρικό φώς, τή λιτότητα, τή ευγένεια, τή φινέτσα.
Σεχωρίζω τά Έργα υπ’ άριθ. 83 (Κηφισιάς), 87, 89, 93, 96 (Πειραιεύς), 97, 99, 100 101 ('Απ’ τό λιμάνι').
'Η έκθεσις τού Θ. Μαρκέλλου στέκει σέ πολύ υψηλό καλλιτεχνικό έπίπεδο και η λαμπρή έργασία του είνε αποτέλεσμα μελέτης, μάχης και εξασκευειδίας, πού πλαισιώνονται και ζυμώνονται μέσα στό δυνατό ταλέντο του. Οι άνθρωποι και η τόλμη τού νέου ζωγράφου θα τόν οδηγή