Η ανθρωπισμός μιας έκθεσης - Φοίβος Μαλάμας - Αλεξανδρούπολις 1977
Δημοσίευμα Τύπου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ , Alexandroupoli
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ
30
ΜΑΡΤΙΟΥ 1977
'Ο άνθρωπισμός μιας έκθεσης
Τού ΦΟΙΒΟΥ ΜΑΛΑΜΑ
Μιλήσαμε σε προηγούμενο συμμείωμά μας με τόν τίτλο «Ένα παρήγορο οημάδι» γιά τόν διατηρούμενο άνθρωπισμό στους ζωγράφους τού Σωματείου τών Καλλιτεχνών 'Ανταλλαγών πού έκθεσαν έργα τους στήν πόλη μας από τίς 26 Μαρτίου μέχρι τήν 3 Απριλίου. Γιά άλλη μιά φορά, περιδιαβαίνον τας τόν χώρο τής έκθεσης τήν τελευταία τής ήμερα, διαπιστώσαμε τήν άκριβεια τής παρατάνω παρατήρησης. "Αν εξαιρέσει κανείς τήν Διλή 'Αρχιώτη πού επιδίδεται στήν τέλεια άφαίρεση, πλησιάζοντας τόν 'Αλφρέντ Μανεσσά στό στύλ τής, και θά ένιαχε μ’ αυτό άρχετά τήν άποξένωσή μας από τόν κόσμο άν δέν ήταν ή ύπαρξη μιάς ισχυρής έπιθυμίας τής νά επικοινωνήσει μαζί μας μεταδίνοντάς μας τήν συγκίνησή της πού τήν κίνησε στίς συνθέσεις της—νά μειώνει τήν σύμφυτη γενικά στήν άφησημένη ζωγραφική ιδιότητα νά μας άλλοτριώνει από τά αντικείμενα και τίς μορφές τής ζωής, οι άλλοι καλλιτέχνες σαφώς είναι προσδεμένοι στά σχήματα τής τελευταίας όπως τά βλέπουμε και τά νοιώθουμε. Παίρνοντάς τους έναν —έναν χωριστά και άναλύοντας τά έργα τους θά μπορούσαμε νά δώσουμε ίσως τό κύριο χαρακτηριστικό τους σέ μερικές άδρες γραμμές, έπιφυλασσόμενοι νά πούμε συμπερασματικά δυό λόγια στό τέλος.
σο νά υποβάλλει, μέσω τής συγγενικής φωτεινότητας τών αποχρώσεων, μιά νοητή σύνδεση τών στοιχείων τού πίνακα. 'Ο Γρ. Εύκλειδης με τά κάπως σπασμένα του χρώματα— αν τής υδατογραφίας— δίνει μιά άχνη άτμόσφαιρα στό έργο του, σ’ άντίθεση με τόν Βασ. Σπηλιοτόπουλο τού όποίου τό «Πίκ-νίκ», αποτελόντας ένα πανηγύρι έντονων χρωματισμών, μας προσφέρει άπτιή τήν γήϊνη διάθεση μιάς έκδρομης στήν έξοχή. 'Ο Θ. Μάρκελλος και ό Ι'. Σεργουλόπουλος είναι πιθανό οι πιώ επαραστατικοί>, πιστοί στήν άπειχόνση τής πραγματικότητας, ζωγράφοι, με άφάνταστη τήν ζεστα σιά πού άπατνέουν οί πίνακες τού πρώτου και τήν μεσογειακή λαμπρότητα τής άτμόσφαιρας τού δεύτερου ή δποία άλλοτε τονώνει τά περιγράμματα τών άντιχειμένων, όταν κάπως ύποχωρεί και άλλοτε τά συγχέει καλύπτοντάς τα μέ ένα πέπλο φωτεινότητας, όταν βρίσκεται στό άπόγειό της. 'Ακόμα και ό 'Αργ. Στυλιανίδης με τόν
ΤΕΤΑΡΤΗ
30
ΜΑΡΤΙΟΥ 1977
'Ο άνθρωπισμός μιας έκθεσης
Τού ΦΟΙΒΟΥ ΜΑΛΑΜΑ
Μιλήσαμε σε προηγούμενο συμμείωμά μας με τόν τίτλο «Ένα παρήγορο οημάδι» γιά τόν διατηρούμενο άνθρωπισμό στους ζωγράφους τού Σωματείου τών Καλλιτεχνών 'Ανταλλαγών πού έκθεσαν έργα τους στήν πόλη μας από τίς 26 Μαρτίου μέχρι τήν 3 Απριλίου. Γιά άλλη μιά φορά, περιδιαβαίνον τας τόν χώρο τής έκθεσης τήν τελευταία τής ήμερα, διαπιστώσαμε τήν άκριβεια τής παρατάνω παρατήρησης. "Αν εξαιρέσει κανείς τήν Διλή 'Αρχιώτη πού επιδίδεται στήν τέλεια άφαίρεση, πλησιάζοντας τόν 'Αλφρέντ Μανεσσά στό στύλ τής, και θά ένιαχε μ’ αυτό άρχετά τήν άποξένωσή μας από τόν κόσμο άν δέν ήταν ή ύπαρξη μιάς ισχυρής έπιθυμίας τής νά επικοινωνήσει μαζί μας μεταδίνοντάς μας τήν συγκίνησή της πού τήν κίνησε στίς συνθέσεις της—νά μειώνει τήν σύμφυτη γενικά στήν άφησημένη ζωγραφική ιδιότητα νά μας άλλοτριώνει από τά αντικείμενα και τίς μορφές τής ζωής, οι άλλοι καλλιτέχνες σαφώς είναι προσδεμένοι στά σχήματα τής τελευταίας όπως τά βλέπουμε και τά νοιώθουμε. Παίρνοντάς τους έναν —έναν χωριστά και άναλύοντας τά έργα τους θά μπορούσαμε νά δώσουμε ίσως τό κύριο χαρακτηριστικό τους σέ μερικές άδρες γραμμές, έπιφυλασσόμενοι νά πούμε συμπερασματικά δυό λόγια στό τέλος.
σο νά υποβάλλει, μέσω τής συγγενικής φωτεινότητας τών αποχρώσεων, μιά νοητή σύνδεση τών στοιχείων τού πίνακα. 'Ο Γρ. Εύκλειδης με τά κάπως σπασμένα του χρώματα— αν τής υδατογραφίας— δίνει μιά άχνη άτμόσφαιρα στό έργο του, σ’ άντίθεση με τόν Βασ. Σπηλιοτόπουλο τού όποίου τό «Πίκ-νίκ», αποτελόντας ένα πανηγύρι έντονων χρωματισμών, μας προσφέρει άπτιή τήν γήϊνη διάθεση μιάς έκδρομης στήν έξοχή. 'Ο Θ. Μάρκελλος και ό Ι'. Σεργουλόπουλος είναι πιθανό οι πιώ επαραστατικοί>, πιστοί στήν άπειχόνση τής πραγματικότητας, ζωγράφοι, με άφάνταστη τήν ζεστα σιά πού άπατνέουν οί πίνακες τού πρώτου και τήν μεσογειακή λαμπρότητα τής άτμόσφαιρας τού δεύτερου ή δποία άλλοτε τονώνει τά περιγράμματα τών άντιχειμένων, όταν κάπως ύποχωρεί και άλλοτε τά συγχέει καλύπτοντάς τα μέ ένα πέπλο φωτεινότητας, όταν βρίσκεται στό άπόγειό της. 'Ακόμα και ό 'Αργ. Στυλιανίδης με τόν
← View all 679 archival documents · Biography of Theodoros Markellos