Αλιευτικά Καΐκια στην Αμμουδιά

Οι τρόπιδες γέρνουν στην ανοιχτή άμμο, τα κόκκινα και τα γκρίζα τους μαλακωμένα από ένα ψηλό, αδυσώπητο μεσημεριάτικο φως.

Μια βαθιά ησυχία κρατά αυτή την ακτή. Τα πλοιάρια αναπαύονται σε έναν χαλαρό ρυθμό, και οι κλιτές φόρμες τους μας οδηγούν ήρεμα κατά μήκος της άμμου. Πίσω τους, μια ανοιχτόχρωμη λωρίδα νερού συναντά χαμηλούς παράκτιους λόφους, και ο ουρανός απλώνεται ελαφρά από εκεί. Τα χρώματα στο ξύλο τραβούν το μάτι — φθαρμένα γκρίζα και ξεθωριασμένα κόκκινα που μιλούν για αλάτι και ήλιο. Το φως είναι τόσο ψηλό και καθαρό που ρίχνει μικρές, έντονες σκιές κάτω από κάθε τρόπιδα. Σχεδόν νιώθεις τη μπογιά, πυκνή στη φωτισμένη ακμή, να απλώνεται μετά πλατιά για να αποδώσει την άμμο. Κανείς δεν είναι εδώ. Μόνο η σιωπηλή μαρτυρία μιας παύσης στη δουλειά. Μια αργή μεσογειακή γαλήνη απλώνεται πάνω στην παραλία, υπομονετική σαν την παλίρροια.