Αργοστολι,Κεφαλονια,σε Καρναγιο
M1033
Για το Έργο
Ανοιχτόχρωμοι τοίχοι και κεραμιδένιες στέγες παρατάσσονται κατά μήκος της αποβάθρας του Καρναγίου, μέσα στο πλάγιο, μακρόσυρτο φως ενός κεφαλονίτικου απογεύματος.
Εδώ υπάρχει μια βαθιά, αποκατεστημένη ζεστασιά — ένας αργοπορημένος ήλιος που αγγίζει τα πάντα. Βάρκες αναπαύονται δίπλα στην παραλία, με τις γραμμές τους να οδηγούν πίσω προς τα πυκνοχτισμένα σπίτια και τους ήπιους λόφους πίσω τους. Τα κτίρια αναπνέουν σε ώχρα και λευκό αποχρωματισμένο από τον ήλιο, με μικρές στιγμές βαθύ μπλε στα παραθυρόφυλλα. Η μπογιά στο νερό είναι λεία, σχεδόν γυαλιστερή· στις κεραμοσκεπές και στην πέτρα, όμως, είναι πυκνή, σχεδόν κάτι που θα μπορούσες να αγγίξεις. Το χαμηλό εκείνο φως σμιλεύει τις φόρμες της πόλης, ρίχνοντας μακριές, απαλές σκιές. Μια ήσυχη ρυθμικότητα απλώνεται πάνω από το λιμάνι — το είδος εκείνο που κρατά ένα απόγευμα στη θέση του.