Διο δενδρα στο βουνο χωρις ουρανο

Δύο δέντρα στέκουν κοντά το ένα στο άλλο σε βραχώδη πλαγιά, με σκούρους κορμούς που κρατούν το βάρος ολόκληρης της σύνθεσης. Απόλυτη σιωπή.

Η σύνθεση ανεβαίνει χωρίς ορίζοντα, το μάτι σκαρφαλώνει την πλαγιά και σταματά στους δύο κορμούς στο κέντρο. Στο πρώτο πλάνο, βράχοι και χώμα σε ώχρα και καμένη ομπρ, με λαδί και σχιστό γκρι να περνούν μέσα από τις κατώτερες ζώνες. Παλέτα κλειστή, γήινη, χωρίς μπλε που να την ανοίγει. Διακεκομμένες, στεγνές πινελιές ξύνουν στην ύπαρξη φλοιό και πέτρα, ενώ πυκνότερη πάστα χτίζεται γύρω από τους κορμούς για να δώσει αίσθηση ηλικίας. Πιο κάτω, στην πλαγιά, οι πινελιές ομαλότερες, απαλύνουν το έδαφος. Το φως διάχυτο, χωρίς εμφανή πηγή, με τις σκιές να κρατιούνται ως ήσυχες τονικές μεταβάσεις, ποτέ κοφτές. Οι δύο μορφές γέρνουν η μία προς την άλλη, ο χρόνος μαζεύεται γύρω τους.