Ιερισος,Παλιο Καρναγιο
M1447
Για το Έργο
Κυανό νερό συναντά λιόλουστη πέτρα. Η ησυχία του μεσημεριού απλώνεται κατά μήκος της ακτής.
Τα παλιά κτίρια στέκουν στο μεσαίο επίπεδο της σύνθεσης, με τους ώχρινους τοίχους και τις αναγουλωτισμένες στέγες τους να δέχονται τον ψηλό, κατακόρυφο ήλιο. Σκληρές σκιές συγκεντρώνονται κάτω από γείσα και φθαρμένη τοιχοποιία, ενώ πίσω τους το Αιγαίο ανοίγεται σε κοβαλτί και πιο μαλακές τιρκουάζ αποχρώσεις προς τον ορίζοντα. Η πινελιά μεταβάλλεται καθώς το βλέμμα κινείται: πιο παχιά και απτική πάνω στην τραχιά πέτρα και το βραχώδες έδαφος, μετά λειότερη εκεί που θάλασσα και ουρανός συναντώνται σε μακριές, ομοιόμορφες διαδρομές. Οι γήινοι τόνοι της πρώτης πλάνας υποχωρούν μπροστά σε έντονα λευκά και βαθιά μπλε, με μικρές αναλαμπές φωτός όπου η επιφάνεια του νερού αντανακλά τον ήλιο. Χαλαρές πινελιές υπονοούν τα μακρινά κύματα χωρίς να επιμένουν στη λεπτομέρεια. Η ατμόσφαιρα κρατά τον αργό ρυθμό ενός παλιού λιμανιού την ώρα που τίποτα δεν βιάζεται.