Κορινθιακο τοπιο,ελιες,στο βαθος φωτα

Διάσπαρτες κεχριμπαρένιες λάμψεις σημαδεύουν το απώτατο άκρο ενός κορινθιακού ελαιώνα, κάτω από ένα λουλακί ουρανό που ήδη διεκδικεί τους λόφους.

Το βλέμμα κινείται πάνω από ξερή, βραχώδη γη σε αποχρώσεις ώχρας και ούμπρας, κι έπειτα ανάμεσα σε ρυθμικές συστάδες ελαιόδεντρων που η φυλλωσιά τους αναλαμβάνει το τελευταίο φως της ημέρας. Πιο πέρα, χαμηλοί λόφοι μαλακώνουν σε έναν ουρανό που μεταβαίνει από βαθύ λουλακί σε απαλό τριανταφυλλί. Η πιο πυκνή ύλη της μπογιάς χτίζει τους στριφογυριστούς κορμούς και τις πυκνές κόμες, ενώ οι πιο λεία πινελιές μεταφέρουν την ομίχλη κατά μήκος των απόμακρων πλαγιών. Το φως πέφτει απαλά από ψηλά, με σκιές που επιμηκύνονται χωρίς ποτέ να γίνονται σκληρές. Το βράδυ κατακάθεται αργά πάνω στη γη, κι ο χρόνος αναπαύεται ανάμεσα στα δέντρα.