Μακρινιτσα,σουρουπο,τα φωτα του Βολου

Η Μακρινίτσα κρατά ακόμη το τελευταίο φως της μέρας· ο Βόλος, βαθιά κάτω, έχει ήδη παραδοθεί στη λάμψη.

Εδώ συντελείται μια ήσυχη ανταλλαγή ανάμεσα στη μέρα και τη νύχτα. Ασβεστωμένοι τοίχοι και κεραμοσκεπές κατηφορίζουν στην πλαγιά, με γραμμές που μας οδηγούν προς τον κόλπο όπου λάμπει η πόλη. Δροσερές μπλε αποχρώσεις κρατούν τα τελευταία ίχνη του ουρανού, μα οι ώχρινοι τοίχοι και τα μικρά κεχριμπαρένια παράθυρα αποκρίνονται στον πιο ζεστό παλμό που ανεβαίνει από κάτω. Η πινελιά είναι απαλή, αφήνει τον αέρα να κυκλοφορεί, κι ωστόσο εντοπίζει την κοφτή άκρη ενός παντζουριού ή την τραχιά υφή της πέτρας. Ο χρόνος επιβραδύνεται εδώ, πιασμένος ανάμεσα στο τέλος της μέρας και στο πρώτο ήσυχο βουητό της νύχτας.