Νεκρη φυση
MK2217
Για το Έργο
Ένα κεραμικό δοχείο κι ένας μόνο καρπός αναπαύονται μαζί σε μια γυμνή επιφάνεια, με τη σύνθεση συγκεντρωμένη και κοντινή.
Η σύνθεση τοποθετείται κεντρικά και κοντά στον θεατή, με μια ήσυχη πυραμιδική λογική που αφήνει το μάτι να κινείται απαλά από το δοχείο προς τις στρογγυλές φόρμες και έπειτα προς το μαλακά δουλεμένο έδαφος. Γήινοι τόνοι, ώχρα, καμένη ομπρ και θαμπό λαδί, κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος της παλέτας, με μερικά ζεστότερα φωτεινά σημεία εκεί που το φως πιάνει την καμπύλη ενός καρπού ή το χείλος ενός κεραμικού. Οι πινελιές ελεγχόμενες και υπομονετικές. Λεπτές στρώσεις χρώματος πλάθουν τον όγκο, ενώ διακεκομμένες στεγνές πινελιές μαλακώνουν τα όρια ανάμεσα στα αντικείμενα και τη σκιά τους. Το φως έρχεται από τη μία πλευρά, δουλεύει κάθε φόρμα χωρίς σκληρότητα, και οι σκιές μαζεύονται χαμηλά, απαλές. Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει, και κάτι από την ήσυχη υπομονή ενός συνηθισμένου απογεύματος παραμένει στον αέρα.