Πορτρετο του Καλουμενου

Ένα βαθυκόκκινο ύφασμα ακουμπά δίπλα σε ένα κεραμικό δοχείο — η μοναδική ζεστή νότα μέσα σε τόση γη και ώχρα.

Υπάρχει μια ήσυχη βαρύτητα σε κάθε στοιχείο εδώ. Οι μορφές συγκεντρώνονται στη μία πλευρά, με ένα δοχείο στο πρώτο πλάνο να οδηγεί το βλέμμα προς τη μαλακή σκιά του βάθους. Τα χρώματα είναι κυρίως γήινα και καφέ-ώχρα, κι αυτό αφήνει το βαθυκόκκινο ύφασμα να αναπνέει, να ανταποκρίνεται στην ψυχρή λάμψη του κεραμικού δίπλα του. Το φως πέφτει από τα αριστερά, διαμορφώνοντας τα πάντα με απαλό τρόπο, χωρίς ούτε μία σκληρή γραμμή. Η ίδια η μπογιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς κοιτάς: λεία στις στρογγυλεμένες φόρμες, πιο ξηρή και αποσπασματική εκεί όπου το ύφασμα ακουμπά στο ξύλο. Τίποτα δεν βιάζεται. Η ατμόσφαιρα φέρει την ησυχία ενός ιδιωτικού χώρου, που κρατά μέσα του τον απόντα ιδιοκτήτη του, μέσα στα πράγματα που εκείνος άφησε πίσω.