Σαντορινη,σουρουπο
M1367
Για το Έργο
Η καλντέρα κρατά το τελευταίο χρυσάφι της ημέρας, οι κυανοί τρούλοι σταθεροί μπροστά σε έναν ουρανό που ήδη γέρνει προς το ροζ.
Αυτή είναι η ώρα της ησυχίας, όταν η ζέστη της ημέρας μαλακώνει σε χρυσό φως. Ολόκληρο το χωριό φαίνεται να ακολουθεί την απαλή καμπύλη του βράχου, που οδηγεί προς τον ήλιο που βασιλεύει. Τα ζεστά πορτοκαλιά και τα απαλά ροζ διαλύονται μέσα στο βαθύ μπλε της θάλασσας, ενώ τα λευκά τοιχώματα πιάνουν τα τελευταία ίχνη χρυσού στις άκρες τους. Η πινελιά είναι ιδιαίτερα ομαλή στον ουρανό και στο νερό, αλλά οι πινελιές που διαμορφώνουν τους τρούλους και τα τείχη γίνονται πιο έντονες, πιο αποφασιστικές. Οι σκιές αρχίζουν να μαζεύονται ανάμεσα στα σπίτια. Μια συγκρατημένη σιγή απλώνεται πάνω από την καλντέρα, καθώς η ημέρα αφήνεται να φύγει.