Βάρκα στο Κανάλι της Πόλης
M782
Για το Έργο
Μια σκούρα φορτηγίδα αγκυροβολεί εκτός κέντρου, με τον ιστό της να ανεβαίνει κατακόρυφα ανάμεσα στις οδοντωτές στέγες και την ωχρή απόσταση πίσω τους.
Στο πρώτο πλάνο, η φορτηγίδα και η επιφάνεια του νερού, δουλεμένα με λεπτές στρώσεις χρώματος που αφήνουν τις μορφές να διαλύονται στο υγρό φως. Το μάτι ακολουθεί το κανάλι βαθύτερα, προς εκείνη την ωχρή λάμψη στο βάθος — μια γέφυρα, ίσως, που χάνεται μέσα στην ομίχλη. Τα κτίρια κατά μήκος της όχθης υψώνονται σε ζεστούς γήινους τόνους, με ψυχρά γκρι και μπλε να κυριεύουν το πάνω μισό της σύνθεσης, και μόνο λίγες πινελιές ζεστότερης τούβλινης ώχρας να τα φέρνουν μπροστά. Στις στέγες η πάστα είναι πιο σφιχτή, πιο προσεκτική· στην επιφάνεια του νερού ελευθερώνεται, γίνεται ρευστή, με ανοιχτές πινελιές που σπάνε τα αντανακλώμενα περιγράμματα. Το φως είναι συννεφιασμένο, διάχυτο, χτισμένο από τις λεπτότερες στρώσεις. Σκιές απαλές, χωρίς βάρος, ποτέ κοφτές. Κυρίως ψυχρή, συγκρατημένη παλέτα, με τους γήινους τόνους να θερμαίνουν διακριτικά τα κτίρια του μέσου πλάνου.