Βενετια απεναντι απο την αγορα χωρις ουρανο
M1522
Για το Έργο
Ώχρες προσόψεις γεμίζουν τον καμβά από άκρη σε άκρη — ούτε ουρανός, μόνο πέτρα, και η αποβάθρα της αγοράς διπλασιασμένη στο νερό από κάτω.
Χωρίς ουρανό, ο κόσμος ολόκληρος είναι απλώς αυτά τα κτίρια και το νερό ανάμεσά τους. Η αίσθηση είναι άμεση, σχεδόν πνιγηρή. Διακρίνεις μόλις τις μικρές φιγούρες κοντά στην αγορά στην απέναντι πλευρά. Ο ήλιος του αργού απογεύματος ζεσταίνει την πέτρα σε χρυσαφί και απαλά ροζ αποχρώσεις, μια ζεστασιά που βαθαίνει σε σκούρο ώχρα μέσα στα ανοίγματα των πορτών. Αξίζει να παρατηρήσεις την ίδια την υφή της μπογιάς — πηχτή, σχεδόν κιμωλιακή πάνω στους σοβατισμένους τοίχους, κι έπειτα χαλαρώνει, γίνεται ρευστή για να αποδώσει την επιφάνεια του νερού. Το φως έρχεται χαμηλά από το πλάι, πιάνει την άκρη της βρεγμένης πέτρας. Η ήσυχη βοή της αγοράς απλώνεται πάνω από το κανάλι, κρατώντας την ώρα εκεί, ακίνητη.