Βενετια απεναντι απο την αγωρα,μεγαλο καναλι

Τα παλάτσα κοιτούν τον Μεγάλο Κανάλε απέναντι από τον Άγιο Μάρκο, με τις ηλιόλουστες προσόψεις τους να επαναλαμβάνονται, σπασμένες, στο νερό από κάτω.

Η σύνθεση αντιπαραθέτει τους κατακόρυφους όγκους των κτιρίων στην οριζόντια ροή του νερού, με την προοπτική να οδηγεί το βλέμμα σε μακρινούς τρούλους και καμπαναριά που σβήνουν απαλά στην ατμόσφαιρα. Η παλέτα κυριαρχείται από ζεστές ώχρες και ροδαλές αποχρώσεις για την ηλιόλουστη αρχιτεκτονική, σε αντίθεση με τα ψυχρά μπλε του καναλιού. Η πινελιά αποδίδει την πέτρα με σχολαστική ακρίβεια, ενώ γίνεται πιο ελεύθερη και ρευστή στην απόδοση του νερού, εκφράζοντας την κίνηση και τη διαφάνειά του. Το φως, προχωρημένου πρωινού ή πρώιμου απογεύματος, πέφτει καθάριο, δημιουργώντας κοφτές σκιές που πλάθουν τις φόρμες χωρίς να τις βαραίνουν, καθώς τα είδωλα των κτιρίων διπλασιάζονται στους ελαφρούς κυματισμούς. Διακριτικές φιγούρες στα μπαλκόνια και στις διερχόμενες βάρκες υπαινίσσονται την ήρεμη ροή της ζωής. Μια γαλήνια ενέργεια αναδύεται από τη διαχρονική σχέση της πέτρας με το νερό. Η ησυχία απλώνεται πάνω από το κανάλι, σχεδόν αισθητή.