Βενετια

Χλωμό τιρκουάζ νερό κυλά ανάμεσα σε ώχρα μέτωπα κτιρίων, με τις γόνδολες δεμένες στη γαλήνη της πρωινής ώρας, πριν η Βενετία ξυπνήσει.

Μια σιωπή κατακάθεται σε αυτόν τον τόπο, μια ακινησία που ανεβαίνει από το νερό. Το κανάλι σε τραβά βαθύτερα, δίπλα από δεμένες γόνδολες και ανάμεσα στις ψηλές προσόψεις των κτιρίων. Απαλά γαλάζια χρώματα πλένουν τη ζεστή, ροδόχρωμη πέτρα. Ψηλότερα, κεραμιδένιες στέγες συναντούν έναν χλωμό ουρανό. Η πινελιά φαίνεται να αναπνέει από μόνη της — υπομονετική πάνω στις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, κι έπειτα ρευστή στις τρεμάμενες αντανακλάσεις από κάτω. Το φως ξεκουράζεται απαλά στις σκιασμένες τοιχοποιίες, αλλά αφυπνίζεται στους ανώτερους ορόφους, πιάνοντας τις ηλιόλουστες ακμές. Μια συγκρατημένη σιωπή απλώνεται πάνω από το κανάλι, τέτοια που ανήκει στη Βενετία όταν η μέρα δεν έχει ακόμα αρχίσει.