🔨 Δημοπρασία · 21 Νοεμβρίου 2026 · Lot 218 Λεπτομέρειες →
Theodoros Markellos — Greek painter, landscapes and seascapes

Ημερησία: Κριτική για Σελέστ Πολυχρονιάδη και Έφη Αθανασίου (1975)

Ημερησία: Κριτική για Σελέστ Πολυχρονιάδη και Έφη Αθανασίου (1975) — Theodoros Markellos archive

Δημοσίευμα Τύπου — 1957
Ημερησία , Αθήνα

"Ημερησία" 16-3-1975
'Από τήν κίνησι τών έκδέσεων
Τῆς Ντιάνας 'Αντωνακάτου

Έχαμε στήν προηγουμέ-
νη στίλη πλησιάσει τή δια-
φορετική στάση τών καλλι-
τεχνών μέσα στήν πορεία
τής δημιουργικής τους ανέ-
λιξης. Κι’ άναφέραμε μέ-
παραδείγματα πρόσφατα
τις αντιθετικές περιπτώσεις
έκινων πού ή φυσική τά-
ση τής αποδέσμευσης τους
αδύγαιει στήν αναχήτηση
έναν νέων μορφών κι’ έκει-
ναν πού ή εξάρτηση από
τίς ρίζες φέρνει στήν τε-
λείωση τής αύτης μορφής.
'Υπάρχει και μία παραλ-
λαγή τής καλλιτεχνικής ι-
διοφανίας. Υπάρχουν καλλι-
τέχνες πού ή άνδρη τής α-
νανέωσης εκπορεύεται από
τήν επιταχύν μίας προικι-
σμένης φαντασίας. Οι κι-
νητήρες αύτης τής φαντασί-
ας μπαίνουν σέ κίνηση μέ
διπλούς διακόπτες: τόσο ά-
πο τόν νοητικό όσο και ά-
πο τό συναισθηματικό πε-
δίο έξορμησης.

'Από μία τέτοια φαντα-
σία γεννιέται ή Εκπλήξη
μας κάθε φορά πού θλέπου
με μία παρουσίαση τού έρ-
γου τής Σελέστ Πολυχρο-
νιάδη. 'Η ίδια ή ζωγράφος
δέν μεταμορφώνεται. 'Ωρι-
μάζει πολύτροπη μέ τόν χε-
ιρισμό δεξιοτεχνικό στήν υ-
ποταγή τής ύλης κάτω από
τά δικά τής έκφραστι-
κά μέσα. 'Αλλά πολύτροπη
την είναι και ή φαντασία
τής πού έχει τήν ικανότη-
τα νά επιδείξει κάθε εί-
δους ακροβασία ανάμεσα
στά πιό δύσκολα και έπι-
κίνδυνα έπι μέρους στοι-
χεία μίας σύνθεσης πού ά-
ναλύει και συνθέτει ξανά.
'Και κυριολεκτικά κάνει «δί-
δαξ» τό θέμα και τό ξανα-
συναρμολογεί σ’ ένα φαν-
ταστικό τέρας μηχανικό.
'Γιατί τό θέμα τής αύτη τή
σφορά είναι ή σατανική μορ-
φή τού μηχανικού κόσμου
μας. Μορφή πού και ή διά-
λυση τής άκόμη συνθέτει
μία τρομαχτική δύναμη.
'Πού κάθε τής στοιχείο, κά-
θε τής μόριο έχει τήν έπι-
κίνδυνη και αδιαίρετη Ισχύ
τού συνόλου. Είναι ένα «ά-
πτομε» πανίσχυρο, αύτή ή
ψίδια ή άκμή τού ανθρώπι-
νου πνεύματος.

'Η Πολυχρονιάδη πού έ-
χει ζήσει στήν 'Αμερική έ-
να ρυθμό - παλμό τού μηχα-
νικού κόσμου μας, ζει και
θαυμάζει αυτό τό ανδραγα-
νο τέρας πού δέν δαμάζε-
ται πιά ούτε από τό δημι-
ουργό του, τόν άνθρωπο.
Στό έργο της σέ κάθε μία
από τίς θαυμάσιες σέ αρ-
μονία σύλληψης συνθέσεις
της δέν ύπαρχει φόδος. 'Υ-
πάρχει ίσως θαυμαστικό δέ-
ος, αυτό πού γίνεται κινη-
τήριος έμπνευση γιά τήν
ζωγράφο, τόσο διαφορετι-
κό: "σεών συγκίνησης. Τή
ζωγράφο τών παιδιών τής
κατοικίας" (λεύκωμα συγκι-
νητικό ντοκουμέντο), τή ζω-
γράφο στά "Άνθη τού Κα-
κού τού Μπωντελαίρ (είκο-
νον ζάφηση γιά τά ποιήμα-
τα'.

Στό έργο πού παρουσιά-
ζει στίς Νέες Μορφές εί-
ναι μία ποιήτρια πού ύμνει
αυτή τήν προβολή τού άν-
θρωπινου πνεύματος πάνω
σ’ ένα διάστημα μαθηματι-
κών πραγματώσεων. Τά θε-
ματικά τής στοιχεία παρ-
μένα από πραγματικές μη-
χανές, κάθε είδους, συναρ-
μολογούνται «εκ νέου» από
τήν Πολυχρονιάδη μέ μι-
άν άνασυσταση λειτουργι-
κής έννοιας. Στά Έργα τής
ή μηχανή εισέρχεται σ’ έ-
να μεταφυσικό χώρο λει-
τουργίας, περνάει πέρα α-
πό τή γλήνη χρήση, σ’ έ-
να πνευματικό άπόγειο αι-
σθητικής, έπάρκειας και γί-
νεται κόσμος - σύμπαν.

Σ’ ένα διαφορετικό σύμ-
παν θέλει άντίθετα νά κι-
νηθεί και νά μάς μεταφέ-
ρει ή νέα ζωγράφος "Έφη
'Αθανασίου μέ τήν έκδοση

της στήν 'Ελληνοαμερικα-
νική 'Ενωση. 'Η 'Ιθανασί-
ου, έχει τελειώσει τήν A.
S.K.T. και έχει έκδοσει ή-
δη ποιητικές συλλογές. 'Η
διεργασία τής έπικοινωνί-
ας της μέ τή σύγχρονη
ζωή είναι διάφορη από τή
Πολυχρονιάδου. 'Η 'Αθανα-
σίου δέν ένδιαφέρεται νά
ανυψώσει τά «πραττόμενα»
στή γή πρός τά άνω. 'Επι-
θυμεί ν’ ανυψώσει τήν άν-
θρωπινη ψυχή έλευθερη ά-
πο τά βάρη τών γλώσσων Ερ-
γων της πού αυτά τήν περι-
ούμενο χώρο αφτέρωτο δ-
πως είναι ή υπαρξί, ή πα-
τρίδα, ή γλώσσα. οι ρίζες,
οι άντιθέσεις.

Τά έργα τής 'Αθανασίου
θέλουν νά γίνουν οι παλμι-
κές δονήσεις τής δικής της
αποδέσμευσης, πού τήν νοιώ-
θει νίκη της και τή χαρ-
ρετίζει μέ τρυφερά και γλυ-
κά χρώματα, μέ σχήματα
χαλαρωμένα, σχεδόν άμορ-
φα πού ρυθμοποιούν τα μέ-
σα μία κίνηση έλευθερου
στίχου σ’ ένα άσυνερο χώ-
ρο. Στίς συνθέσεις τής ή
ζωγράφος μελοποιία τό ί-
διο τό αϊσθημά της εύφο-
ρίας, πρός μίαν ένα θέλει
νά μοιραστεί μέ τούς άλ-
λους. Γράφει σ’ ένα είδος
προλόγου : «Τό ιερόδοτό
στήν τέχνη δίνει τό συνει-
δητότητα μίας μορφοσκο-
πικής αντίληψης χώρου και
χρόνου. 'Εκφράζει τήν έ-
vότητα πού ύπαρχει πάντο-
te στό σύμπαν (πατρίδα ο-
λων) και πού πρέπει νά κα-
tανοήσει και νά παύξει ά-
vάμεσα τής ή ανθρωπότητα
άν θέλει νά άποφύγει τήν
ύλική της καταστροφή και
νά βρει τόν άληθινό προο-
ρισμό της πού είναι τή πρό-
doς πρός μία έφικτη τελει-
ότητα ..

Στήν καθαρά ζωγραφι-
kή του σύσταση τό έργο
τής 'Αθανασίου προτρέχει

σάν Ιδέα, χωρίς νά έχει
πληρωθεί ή πλαστική τής
δλοκλήρωση. 'Υπάρχουν θέ-
βασια συνθέσεις πού δικαι-
ώνονται στήν ταύτιση μας
μαζί τους. Σ’ άλλες άνα-
ζητάει ή πλαστική γλώσ-
σα, μία συμπύκνωση, μιάν
έμβάθυση τού ίδιου τού
χειρισμού τής γραφής.

Γ

← View all 679 archival documents  ·  Biography of Theodoros Markellos