Συνέντευξη με τον Θεόδωρο Μάρκελλο για την τέχνη και την αθηναϊκή σκηνή

'Ο Μάρκελλος γεννήθηκε στήν 'Αθήνα τό 1925. Τό 1952 πήρε τό δίπλωμα από τό Α.Σ.Κ.Τ., κουμενικός χαρακτήρας', δῶν αφορά τήν εκφραση καί τίς τάξεις. Καί ἀκόμα, μήπως ὁ καλλιτέχνης πρέπει νά δημιουργήσῃ μικρύση καί νά γεφυρώσῃ τό χάος πού ἀνοίγεται ἀνάμεσα στή μέ γεωμετρική πρόβοδο αὐξανομένη ἀνάπτυξη τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ καί στήν πνευματική καί φιλοσοφική ἀνάπτυξη τῆς ἐποχῆς μας, πού προχωρεῖ μέ βροδόπερο ρυθμό». Καί στήν ἐρώτησή μας, ἄν στό Έργο Τέχνης πρέπει νά ἐπιδιώκεται αἰσθητική ἀποτέλεσμα καί ἄν μπορῇ νά θεωρηθῇ ἡ ἐπιδίωξη τοῦ ὅραίου «ἀντικαλλιτεχνικό» γεγονός, ὁ ζωγράφος μᾶς εἶπε: «Όχι, δὲν πρέπει νά ἐπιδιώξῃ τό αἰσθητικό ἀποτέλεσμα. Πιστεύω ὅτι ἡ ἐπιδίωξη τοῦ ὅραίου εἶναι «ἀντικαλλιτεχνικό γεγονός», γιατὶ αὕτη κοβουτὴ ἡ ἐπιδίωξη ἐν, ἀμύλει τή συγκίνηση, πού, χωρὶς αὐτή, δὲν εἶναι δυνατὸν νά ὑπάρξῃ αἰσθητικό ἀποτέλεσμα. Δὲ χομαί τό ὅραίο σάν ἀποτέλεσμα, ὄχι διὰμος σάν ἐπιδίωξη».

Ῥωτήσαμε τόν ζωγράφο, πῶς βλέπει τήν καλλιτεχνική δραστηριότητα στήν 'Ἀθήνα'. Μᾶς εἶπε: «Ἡ 'Ἀθήνα' ἔχει ἐξελιχθῆ σέ μία μεγάλη καί πολυπλούσια πραγματικότητα καί θά μπορούσε νά ἀχνῇ πολὺ μεγαλύτερη καλλιτεχνική κίνηση στόν τομέα τῶν εἰκαστικῶν Τεχνῶν. Θά μορούσε μάλιστα νά ἐξελιχθῆ σέ καλλιτεχνικό κέντρο, ἀφοῦ διαθέτει καλλιτεχνικό δυναμικό πού ποιοτικά βρίσκεται σέ πολὺ ὕψιλο ἐπίπεδο σέ σχέση μέ τήν εὑρωπαϊκή καί γενικά μέ τήν παγκόσμια καλλιτεχνική πραγματικότητα. 'Ἀλλά, δυστυχῶς, στήν 'Ἀθήνα', οἱ συνθήκες εἶναι ἀσύμφορες γιά τούς καλλιτέχνες πού δὲν ἀνήκουν σέ ὀργανωμένα συμφέροντα καί δὲν ἔχουν ἰσχυρούς προστάτες. Οἱ περισσότεροι ἀπό τίς Ἑλλάδιτες γκαλερί τῆς 'Ἀθήνας ἀποτελοῦνται ἀπό κλειστές ὁμάδες, πού προσποδοῦν νά ἐπιδιώξουν, στήν κυριολεξία, τούς φίλους τούς καί αὐτό, χωρὶς νά ἐξκινοῦν ἀπό ἐλαττοφιλία ἀξιολόγησης, ἀλλά δυστυχῶς μόνον συμφέροντα. 'Ἔχουν ἐπιστρατεύσει τόν καθημερινό καί περιοδικό τύπο, τόν ὁποῖον ἐνημερωμένο συνήθως γιά τήν καλλιτεχνική δραστηριότητα καί τό σχετικό ρεπορτάζ, ἀνθρώποι ἀσχέτοι καί προδόλλουν τούς καλλιτέχνες πού δὲν δεσμεύονται καί δὲν ἀνήκουν στίς συντροφίες τούς. "Ὅχι μόνο τό πλατύ Κοινό, ἀλλά καί οἱ φιλότεχνοι, πού παρὰ κολουθοῦν συχνότερα τίς καλλιτεχνικές ἐκδέσεις, παρασύρονται ἀπό τή δραστηριότητα τῶν ὁρισμένων γκαλερί καί δὲν γνωρίζουν τήν ἀληθινή καλλιτεχνική πραγματικότητα, οὔτε τούς ἄξιους καλλιτέχνες πού δὲν ἔχουν ὅμως τή δυνατότητα νά δείξουν τή δουλειά τούς. 'Ἐκτός αὐτοῦ συμβαίνει καί κάτι ἄλλο: Μία 'Ἀθήνα' μέ 50 ἢ 60 γκαλερί, δὲν θά ἐπρεπεί νά μᾶς ἐξαφανίσῃ. 'Ἐνῶ δυο ὅλη γκαλερί παραμένουν πάντα ἐλάχιστες, ἡ 'Ἀθήνα' ἔχει γεμίσει ἀπό μαγαζιά πού αὐτοτιμοφοροῦνται συκαλερίς καί πωλοῦν κακόγουστα κατὰ σκευάσματα γιά τούς ἀφελεῖς. Τό ὅτι ὑπάρχουν καί πληθυνοῦνται τά μαγαζιά αὐτά δείχνει, ἀκτός ἀπό ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις καί τό αἰσθητικό ἐπίπεδο τοῦ Κοινοῦ μας».

'Εδῶ τελείωσε ἡ συζήτηση μέ τόν γνωστό ζωγράφο Θεόδωρο Μάρκελλο. 'Ὁ σεμνός καλλιτέχνης ἀγωνίζεται νά δημιουργήσῃ ἓνα προσωπικό ἔργο, παλεύοντας μέσα στίς ἀντικαλλιτεχνικές συνθήκες τῆς 'Ἀθήνας, πού ἔχουν δημιουργήσῃ ὡρισμένα ἱδιοτελή συμφέροντα. 'Ἀλώβητος δήμος ὁ ἐσωτερικός τοῦ βίου, ἐκφράζεται σάν ἀξία καί σάν διαρκεία, μέσα στό εἰκαστικό τοῦ ἔργου.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ