Φουρτουνα στην Σκοπελο

Καταιγίδα πάνω από τη Σκόπελο, θάλασσα και ουρανός σε ορμητικό συναγωνισμό. Το νησί αναμένει, σταθερή παρουσία έναντι της αλλαγής.

Η κίνηση ρέει από τα χαοτικά νερά προς τα βαρέα σύννεφα. Ο ορίζοντας χαμηλά, δίνοντας βάρος στην αναταραχή της θάλασσας και την απειρία του ουρανού. Οδοντωτές κορφές κυμάτων και σύννεφα πλασμένα από τον άνεμο διασταυρώνονται σε έντονο ρυθμό, ενώ το νησί μένει σκούρη, ήσυχη σιλουέτα που αγκυροβολεί την όψη. Βαθύ ινδικό μπλε και σχιστόχρωμο γκρι κυριαρχούν, διακοπτόμενα από άσπρο αφρό και ωχρές αποχρώσεις της ακτής. Δροσερές αποχρώσεις προδίδουν υγρό κρύο, ενώ βιολετί τόνοι στις σκιές των νεφών προσθέτουν πολυπλοκότητα. Στη γη, θερμοί γήινοι χρωματισμοί αντιστοιχούν λεπτά. Σίγουρες, νωπές πινελιές ακολουθούν τη ροή νερού και αέρα, ξηρότερες σημάδια διαμορφώνουν τη πέτρα. Η ζωγραφική πυκνή στα κύματα, λεπτή ως ομίχλη, δημιουργεί εγγύτητα. Η φύση μόνη κρατά τη στιγμή αυτή. Η σιωπή δεσποζεί πάνω από το νησί.