Η Κατινα στην βεραντα κοντα στην θαλασσα

Κεραμικά και γυάλινα αντικείμενα στρωμένα σε ένα τραπέζι βεράντας, με τη θάλασσα να σχηματίζει μια στενή κυανή λωρίδα πέρα από το κάγκελο.

Μια ήσυχη τάξη επικρατεί στο τραπέζι. Σχήματα σε ώχρα και τερακότα στέκουν μπροστά σε απαλά λευκά, ενώ πίσω τους ανασαίνει η θάλασσα—ένας απλός ορίζοντας από βαθύ γαλάζιο και σιέλ. Οι γραμμές της βεράντας απλώνονται προς τα έξω, σαν να ενώνουν αυτόν τον μικρό, ζεστό κόσμο με το νερό. Το φως έρχεται απαλά από αριστερά. Αγγίζει την παχιά μπογιά στα κεραμικά, τις βαθιές σκιές μέσα στα αγγεία. Λίγο από το ψυχρό μπλε της θάλασσας μοιάζει να έχει καθίσει στις άκρες των πραγμάτων. Νιώθεις πως κάποιος μόλις απομακρύνθηκε. Η σιωπή που πλανάται στο τραπέζι είναι υπομονετική, σαν τη θάλασσα πίσω του.