Η Λαντα

Ένα πήλινο δοχείο και ένα διπλωμένο ύφασμα, κοντά το ένα στο άλλο — και το ωχρό φως να απλώνεται αργά σε κάθε επιφάνεια.

Όλα αναπαύονται μαζί σε μια ήπια ησυχία. Τα σχήματα είναι ομαδοποιημένα σε μια απαλή πυραμίδα που οδηγεί το μάτι από την καμπύλη του δοχείου, πάνω από την πτύχωση του υφάσματος, και στον ανοιχτό χώρο που υψώνεται από πάνω. Τα χρώματα είναι τόσο μαλακά — ώχρα και ζεστό γκρι, με μια ελαφριά πινελιά σιένας. Και το φως δεν κόβει. Συγκεντρώνεται, φτάνοντας από κάπου αόρατο για να εγκατασταθεί απαλά σε κάθε χείλος. Σχεδόν αισθάνεσαι τη διαφορά στις επιφάνειες — η μπογιά πιο λεία στην κεραμική, πιο ξηρή εκεί όπου αποδίδει το ύφασμα. Είναι μια μικρή σύνθεση, αλλά τόσο προσεκτική στο βάρος της. Ο χρόνος επιβραδύνεται εδώ, με τον αέρα να κρατά την ησυχία ενός κοινού απογεύματος.