Κερκυρα,κεντρικος δρομος
M1160
Για το Έργο
Ένας δρόμος της Κέρκυρας χάνεται μέσα στο μεσημεριάτικο φως, με κεραμιδένιες στέγες να κατεβαίνουν σε σταθερές σειρές και από τις δύο πλευρές.
Εδώ επικρατεί μια βαθιά ησυχία. Ολόκληρος ο δρόμος φαίνεται να κρατά την ανάσα του κάτω από τον ήλιο. Τα ανοιχτόχρωμα πέτρινα κτίρια σε τραβούν μπροστά, κάτω από κεραμιδένιες στέγες και μικρά μπαλκόνια. Μόνο λίγες φιγούρες περνούν. Και οι σκιές — εκείνες οι απαλές βιολετί και ώχρες αποχρώσεις που μαζεύονται κάτω από τις γείσες — τραβούν το μάτι. Μερικά κοβαλτί παντζούρια δίνουν μια δροσερή απόκριση σε όλο εκείνο το ζεστό, κρεμώδες λευκό. Το φως πέφτει από ψηλά, αγγίζει τις άκρες των πραγμάτων, αλλά εγκαθίσταται τόσο απαλά στα σκιερά περάσματα. Μια αργή, απογευματινή σιωπή αναπαύεται πάνω σε αυτόν τον δρόμο, υπομονετική και κατοικημένη.