Κοπελα με κοκκινο τσεμπερι,(σπουδη)
M1187
Για το Έργο
Ένα κόκκινο κασκόλ τραβά το βλέμμα, και τα γκρι μαζί με τις ζεστές αποχρώσεις της σάρκας τακτοποιούνται σιωπηλά γύρω του.
Υπάρχει μια ησυχία εδώ, έτσι δεν είναι; Αυτό το είδος που ανήκει σε ένα μόνο απόγευμα παρατήρησης. Το κεφάλι της γέρνει ελαφρά. Και τα απαλά γκρι του φόντου και η ζεστασιά της επιδερμίδας της φαίνονται να αποκρίνονται σε εκείνο το ένα κόκκινο στοιχείο. Η πινελιά αναπνέει. Είναι ελεύθερη σε σημεία, ύστερα μαζεύεται για τις λεπτομέρειες γύρω από το πρόσωπό της και στην καθαρή άκρη της κασκόλ, όπου η μπογιά αισθάνεται κάπως πιο πυκνή. Το φως πέφτει πλάγια, τόσο απαλά, αγγίζοντας τη ράχη της μύτης της. Το βλέμμα της είναι στραμμένο προς τα μέσα, χωρίς βιασύνη. Μια γαλήνη απλώνεται πάνω της, κρατώντας τη στιγμή ακίνητη.