Λεωνιδιο,σουρουπο,δρομος
MK293
Για το Έργο
Ένας δρόμος στρίβει προς το Λεωνίδιο, οδηγώντας το βλέμμα πάνω από κεραμιδένιες στέγες ώς τους βράχους που φωτίζει ο τελευταίος ήλιος.
Το μάτι ακολουθεί τον δρόμο από το πρώτο πλάνο προς τις κεραμιδένιες στέγες που φωλιάζουν στο μεσαίο βάθος, κι από εκεί ανεβαίνει στους βράχους που υψώνονται πίσω από το Λεωνίδιο. Βαθύ πορτοκαλί και απαλό ροζ πλημμυρίζουν τον ουρανό, ενώ μωβ της λεβάντας και γκρι-μπλε κατακάθονται στους λόφους. Ώχρα και ξεθωριασμένο γκρι κρατούν τον δρόμο και τα κτίρια, με αμυδρά πράσινα να χώνονται στη σκιά. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς το βλέμμα βαθαίνει: πιο λεία, συγχωνευμένα περάσματα φέρνουν τον ουρανό, ενώ πιο ξηρές αφές αποδίδουν την υφή της τοιχοποιίας και του σκονισμένου δρόμου. Το φως έρχεται μακρύ και χαμηλό από τα δεξιά, χαϊδεύει παράθυρα και ακμές πριν διαλυθεί σε απαλές διαβαθμίσεις. Η ώρα νιώθεται αβίαστη, σαν η ίδια η μέρα να έχει επιβραδυνθεί.