Ανδρος,στην πλαζ

Ασβεστωμένες από τον ήλιο πέτρες περιγράφουν την ακτή της Άνδρου, και το κοβαλτένιο νερό απλώνεται επίπεδο και βαρύ κάτω από το πλήρες μεσημέρι.

Θάλασσα και ουρανός συναντώνται σε μια σταθερή γραμμή, ενώ στο πρώτο πλάνο, διάσπαρτα κοχύλια, ξερά χόρτα και ο ανάγλυφος βράχος αποδίδονται με πυκνή, σχεδόν απτή πινελιά. Καθώς το βλέμμα απομακρύνεται, τα πλάνα σβήνουν σταδιακά προς έναν αχνογραμμένο ορίζοντα, με τη γραφή να γίνεται πιο λεία και ρευστή. Το γαλαζοπράσινο και το βαθύ μπλε του κοβαλτίου κυριαρχούν στο νερό και τον αέρα, μια απόλυτη έκταση που σπάνε μόνο οι ζεστές ώχρες της άμμου και το λευκό της πυρωμένης πέτρας. Το δυνατό, μεσημεριανό φως δημιουργεί καθαρές σκιές, τονίζοντας τους όγκους χωρίς να αλλοιώνει τη διαύγειά τους. Η παλέτα εγκλωβίζει όλη τη θέρμη ενός κυκλαδίτικου απογεύματος, όμως μια λεπταίσθητη τονική αρμονία κρατά τη ζέστη ήπια, σχεδόν γλυκιά. Η ησυχία μοιάζει να αναδύεται από τη ζεστή άμμο και τις σιωπηλές πέτρες.