Μαδριτη Ζευγαρι στο σουρουπο
MK840
Για το Έργο
Δύο αντικείμενα δίπλα δίπλα σε ξύλινο τραπέζι, με τον μενεξεδένιο ορίζοντα της Μαδρίτης να υποχωρεί πίσω τους στο τελευταίο φως της δύσης.
Ολόκληρη η σκηνή συγκρατείται μέσα σε εκείνο το αργό, χρυσό φως. Οι δύο μορφές γέρνουν η μία προς την άλλη, στρέφοντας την πλάτη στον ανοιχτό μωβ ορίζοντα που χάνεται στο βάθος. Καμένο πορτοκαλί και χλωμό χρυσό πλημμυρίζουν την επιφάνεια του τραπεζιού, ζεσταίνοντας το ξύλο από κάτω, ενώ πιο δροσερές, σχιστόλιθες σκιές μαζεύονται στις άκρες και δίνουν στη σύνθεση σταθερότητα. Η μπογιά ίδια αναπνέει — λεία και υαλώδης πάνω στο γυαλί, τραχύτερη και πιο απτή στο ύφασμα και στο φθαρμένο νερό του τραπεζιού. Το φως έρχεται χαμηλά, μακραίνει τις σκιές και μαλακώνει κάθε περίγραμμα. Μια μοναδική πινελιά ελαιόπρασινου αγκυρώνει όλη τη ζεστασιά. Η ώρα κατακάθεται αργά, κι ο αέρας κουβαλά εκείνη την τρυφερή ησυχία που απομένει όταν δύο άνθρωποι μόλις έχουν αποχωρήσει.