Σαντορινη,ζωγραφως δυση

Κυανοί τρούλοι και πήλινα αγγεία μοιράζονται το ίδιο τελευταίο φως· το πορτοκαλί του ηλιοβασιλέματος απλώνεται εξίσου πάνω στις στέγες και στην τερακότα.

Στο πρώτο πλάνο, αγγεία και κεραμικά πάνω σε ανάγλυφη επιφάνεια, η τερακότα και το λαδί τους ζεσταμένα από τον ήλιο που κατεβαίνει. Από εκεί, διαγώνιες στέγες και σκιές οδηγούν προς τη συστάδα κυκλαδίτικων κτιρίων, όπου μπλε τρούλες σημαδεύουν τα φθαρμένα λευκά με απαλές γκρίζες γραμμές. Στο βάθος, το ηλιοβασίλεμα ανοίγει σε βαθύ κόκκινο, καμένο πορτοκαλί και κίτρινο, δουλεμένο σε διαφανείς στρώσεις χρώματος που συναντούν πιο ομαλά περάσματα της μακρινής θάλασσας. Πυκνότερη πάστα δίνει βάρος στα αντικείμενα του πρώτου πλάνου. Απαλές σκιές τεντώνονται σε μήκος πάνω στην επιφάνεια, σημειώνοντας την ώρα. Το φως έρχεται χαμηλά και άμεσα, πιάνοντας την καμπύλη κάθε τρούλου και κάθε κανατιού. Μια ήσυχη κατάνυξη επικρατεί στη σύνθεση, από το είδος που κρατά στο κλείσιμο της μέρας.