Μονη Διπνισιου Τραπεζα ορθιος παπας

Ένας ιερέας με σκούρα άμφια στέκεται μπροστά σε ένα μακρύ τραπέζι με βιβλία και ιερά σκεύη, στη Μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους.

Ολόκληρο το δωμάτιο κρατά αυτή την ήρεμη επαγρύπνηση. Εκείνος είναι το ακίνητο σημείο, και το μακρύ τραπέζι απλώνεται οριζόντια μπροστά του, φέρνοντας βιβλία και ιερά σκεύη. Το φως μπαίνει από τα αριστερά, χαϊδεύει αδιόρατα τις γυαλιστερές επιφάνειες και βυθίζεται στις βαθιές πτυχές των αμφίων. Τα χρώματα είναι τόσο απαλά — γήινες ώχρες και βαθιά κόκκινα που διπλώνονται σε ζεστά καφέ και άσπρο. Η μπογιά είναι λεία, τοποθετημένη με προσοχή. Τίποτα δεν έγινε βιαστικά. Η σιωπή του φαίνεται να διαμορφώνει τα πάντα. Μια συγκρατημένη ησυχία απλώνεται πάνω από το τραπέζι, τέτοια που ανήκει στα χαράματα ενός μοναστηριού, πριν μιλήσει κανείς.