Νεκρή φύση

Ένα κεραμικό δοχείο στέκεται κοντά στα φρούτα, με τη φωτισμένη του άκρη να είναι το μοναδικό σημείο όπου το φως επιβάλλεται απέναντι στο πτυχωτό ύφασμα.

Φρούτα και ένα δοχείο αγκυροβολούν στο πρώτο πλάνο, τοποθετημένα με ήπια ασυμμετρία ώστε το μάτι να γλιστράει πάνω στο ύφασμα πριν σταθεί στο πιο σκοτεινό επίπεδο πίσω. Γήινοι τόνοι, καμένη σιένα, λαδί, θαμπό κρεμ, κρατούν την επιφάνεια στο σύνολό της, με το φως να εντοπίζεται σε μια καμπύλη άκρη εκεί που διαπερνά. Στις σκιές οι πινελιές είναι ομαλοποιημένες, στα φωτεινά σημεία η πάστα πυκνώνει ελαφρά εκεί που συγκεντρώνεται το φως πάνω στο δέρμα και στην κεραμική. Το φως εισέρχεται χαμηλά από τη μία πλευρά, διάχυτο και υπομονετικό, πλάθοντας κάθε μορφή με προσοχή. Μια συγκρατημένη ησυχία στέκεται πάνω από το τραπέζι, σαν κάποιος να έχει μόλις αποχωρήσει από το δωμάτιο.