Μυκονος,αποψη λυμανιου,καικια,κοσμος,τεντες
M1912
Για το Έργο
Τέντες κοβάλτ τεντώνονται πάνω από την προκυμαία, τα τρίγωνά τους επαναλαμβάνονται κατά μήκος της σειράς των καΐκια. Η ζέστη πιέζει τα πάντα.
Το μάτι εισέρχεται μέσα από φιγούρες που συνωστίζονται στο πρώτο επίπεδο, διατρέχει τις καμπυλωτές πλώρες ξύλινων σκαφών αγκυροβολημένων στο μεσαίο επίπεδο και κατόπιν παρασύρεται προς αχνά κτίρια και ανοιχτή θάλασσα. Το κοβάλτ μπλε και το καθαρό λευκό στηρίζουν το λιμάνι απέναντι στη ώχρα και τη σιέννα που έχει καεί στις ηλιόλουστες γάστρες και στην πέτρα, ενώ οι σκιές δροσίζονται σε απαλή λεβάντα. Η πινελιά εναλλάσσεται ανάμεσα σε σχολαστική λεπτομέρεια στα σχοινιά και τις πτυχώσεις των υφασμάτων και σε πιο χαλαρές διαδρομές στον ουρανό και το νερό, με πιο πυκνές αγγίξεις που συλλαμβάνουν τις πιο φωτεινές ακμές. Το φως πέφτει από πάνω αριστερά, έντονο αλλά μαλακό, πλάθοντας τις φιγούρες χωρίς σκληρότητα. Οι άνθρωποι συναναστρέφονται κάτω από τις τέντες, αμέριμνοι, σκυμμένοι σε κουβέντες. Ο αλμυρός αέρας κουβαλάει το αργό βάρος της μεσημεριάς, και ο χρόνος αποκαθίσταται στον ρυθμό του λιμανιού.