Πορταρια,αποψη,το γνοστο θεμα
M1714
Για το Έργο
Η Πορταριά πιάνει τα τελευταία φως πάνω από τις στέγες της, καθώς ο ουρανός γλιστρά από το λιλά στην ώχρα και οι λόφοι αρχίζουν να σκοτεινιάζουν.
Η ζεστασιά ανήκει μόνο σε αυτή την ώρα. Μπορείς να ακολουθήσεις τα πέτρινα μονοπάτια και τις κεραμιδένιες στέγες ανάμεσα στα σφιχτοδεμένα σπίτια, ως τους αμυδρούς λόφους στο βάθος. Μπλε λυκόφωτος και σκιές αποχρώσεων σχιστόλιθου αρχίζουν να μαζεύονται ανάμεσα στα κτίρια, όμως μερικοί ανοιχτόχρωμοι τοίχοι εξακολουθούν να συλλαμβάνουν τα τελευταία φως. Η ίδια η μπογιά είναι τόσο απαλή — ελαφριές, χαλαρές πινελιές που αφήνουν τον καμβά να αναπνέει μέσα από τις στέγες και τη βλάστηση. Ακόμα και τα πράσινα και οι ελιόχρωμες αποχρώσεις αισθάνονται ήπιες, πλέκοντας το χωριό με την πλαγιά του. Μια ησυχία απλώνεται παντού, εκείνη που κρατάει στο κατώφλι του βραδιού, καθώς η μέρα αφήνεται να φύγει.