Μυτιλινη,καικια στον Μολιβο

Ξύλινα καΐκια αγκυροβολούν στην ακτή της Μόλυβου, με τα κατάρτια τους να κλίνουν πάνω από βαθύ κοβαλτί νερό και το παλιό κάστρο καρφωμένο στη ράχη.

Όλα φαίνονται να συγκρατούνται μέσα σε αυτό το καθαρό, ξηρό φως. Το νερό κρατά βαθιές νότες κοβαλτί και τιρκουάζ, μια δροσερή ισορροπία απέναντι στο ζεστό ξύλο των βαρκών. Πίσω τους, το χωριό ανεβαίνει σε καταρράκτη από λιαστούς, ξεθωριασμένους τοίχους και κεραμιδένιες στέγες, που όλες τείνουν προς το κάστρο στον λόφο. Η πινελιά γίνεται αισθητή. Η θάλασσα και ο ουρανός αναπνέουν με πλατιά στρώματα χρώματος, ενώ πιο λεπτές γραμμές ιχνηλατούν τα σχοινιά των σκαφών και το νερό κρατά μια απαλή λάμψη. Το φως μαλακώνει κάθε σκιά, χαρίζοντας στην παλιά πέτρα μια σιωπηλή βαρύτητα. Όλα χάνονται ήπια μέσα στη μακρινή ράχη. Μια βαθιά ησυχία πλανάται πάνω από το λιμάνι, κρατώντας το χωριό στην αργή ηρεμία του απογεύματος.